Bij het inzetten van het eerste nummer ‘Balm (After Violence)’ vragen wij ons af of het publiek de aandacht erbij kan houden voor de Belgische postpunkband. Er schijnt nog veel licht en er is nog veel geroezemoes, terwijl de duistere klanken van de muziek en de intense vocals van Fenne alle aandacht verdienen. Gelukkig zetten ze bij het tweede nummer krachtiger en luider in, waardoor iedereen snel de mond wordt gesnoerd en niet anders kan dan aandachtig luisteren. Zelfs na meerdere shows te hebben gezien blijft het betoverend om deze diepe en intense stem te horen komen uit een jonge vrouw. Wanneer zij “Goedenavond Heerlen” zegt, klinkt er een enthousiaste, luide “Goedenavond Fenne!” terug, waarna iedereen gelukkig de aandacht erbij houdt.
Door nummers af te wisselen die luid en indrukwekkend zijn met zachte, kwetsbare en intense nummers, weet de band de rest van de set het publiek vast te houden. Hoewel sommige bezoekers zich tijdens de rustige nummers moeilijk kunnen beheersen om niet toch al het weekend door te nemen, weten ze het gros van de mensen de mond te snoeren. Dit resulteert in een geweldige show die voorbij lijkt te vliegen. Als het aan ons ligt, zijn dit soort shows ook waar de kracht van Whispering Sons ligt: kleine zalen waar het publiek keihard wordt meegesleept, in plaats van grote festivals met duizenden mensen.
