"While my guitar gently weeps"
Het Ed Verhoeff kwartet speelt bij Hot House als promotie van het album "Dear fathers"
Ed Verhoeff speelde met talloze jazzmuzikanten in binnen- en buitenland, van John Abercrombie tot Izaline Callister. Eind 2025 verscheen onder zijn eigen naam het album "Dear fathers". Op 7 maart stond hij met zijn nieuwe band in de Qbus voor de promotietournee.
Speciaal voor dit album vroeg hij, na een lange zoektocht, bassist Mark Haanstra, drummer Yoràn Vroom en toetsenist Marcus Olgers. Aan het eind van het concert blijkt dat de zoektocht niet tevergeefs is geweest. "Ik ben zo onzettend blij met deze nieuwe band" is zijn laatste zin voor het applaus..
Ed's blijdschap is terecht, want we hebben een strak, dynamisch kwartet gehoord, waarvan alle leden zich helemaal thuis voelen in de composities met energieke groovy ritmes en soepele melodielijnen. We horen het misschien wel te weinig, deze muziek die wortelt in de jazzrock en fusion van de jaren '70, denk aan John Abercrombie, Allan Holdsworth, Pat Metheny.
"Dear fathers" is opgebouwd uit stukken die draaien om familierelaties. De band bracht vrijwel het hele album, live alles net een stukje steviger dan op het album, vooral dankzij het indrukwekkende drumwerk van Yoran Vroom en de kristalheldere noten uit de klassieke Vox versterker van Verhoeff zelf. Naast de stukken van "Dear fathers" hoorden we "When days do doodadee", ooit geschreven als slaapliedje voor een dochtertje van de gitarist en het enige nummer wat hij (in zijn eigen woorden, helaas) niet zelf schreef, "While my guitar gently weeps" van George Harrison. Hoogtepunten van het concert: "Pat's tune" en inderdaad, "While my guitar gently weeps".
Het Ed Verhoeff kwartet speelde op 7 maart 2026 bij Hot House in de Qbus. Het album "Dear Fathers" verscheen in december 2025 in eigen beheer.
Ed Verhoeff gitaar / Marcus Olgers toetsen / Mark Haanstra basgitaar / Yorán Vroom drums
