Op een luchtbedje door de natuur dobberen
Nieuw album van Vivienne Aerts: ‘Current’
Na bijna een jaar wachten is het zover. ‘Current’, het gloednieuwe album van componiste- en muziekdocent Vivienne Aerts, kwam op 26 juni uit. Met deze nieuwe release experimenteert ze niet alleen met nieuwe geluiden en soundscapes, maar nodigt ze de luisteraar uit om over onze leefomgeving na te denken.
Documentaire realiteit
Vorig jaar vertelde de muzikante ons al dat ze een nieuw album ging opnemen op een ongebruikelijke plek; haar zeilboot De Vouw, bouwjaar 1951. De opnames duurde twee weken en het bootje van twee bij elf meter werd in een drijvende studio veranderd. Onder haar bemanning rekende ze haar man Ted Steinebach, saxofoniste Susanne Alt, Hermine Deurloo op de mondharmonica en bassiste Adinda Meerins.
Als luisteraar krijg je niet alleen muziek voorgeschoteld, maar ook alle achterliggende verhalen over het maken van het album. “Wat begon als een locatiegebonden opname, groeide al snel uit tot een gezamenlijke reis. Het resultaat is een werk dat documentaire realiteit en sonische poëzie samenbrengt, en spontaniteit balanceert met diep luisteren.” schrijft de muzikante. Naast een kans voor Aerts om te experimenteren met nieuwe geluiden, is het album ook bedoeld om de luisteraar aan het denken te zetten. Met name over water; zowel als metafoor (met de stroom meegaan) als een onderdeel van onze leefomgeving.
“Ik leerde mijn land kennen door terug te keren naar de oorsprong ervan: het water.” schrijft Aerts. “De wind, het water en het omringende landschap wezen mij de weg. Zonsopgang en zonsondergang waren mijn klok en de golven mijn metronoom. Ik vertrok om een album op het water te maken, maar uiteindelijk maakte ik een album mét het water.” De interesse ontwaakt en is klaarwakker. We luisteren.
Grens vervaagd
Het album stort je gelijk in het diepe, met een anker rond je enkels gebonden. Geluiden van water dat tegen de boot aan golft en de wind die het riet laat bewegen, stromen door de eerste track ‘Nothing Needs The World’. Harmonica partijen en een mengelmoes van backingvocals vullen de plaat verder aan. De eerste synthpartijen komen tevoorschijn op ‘Touching The Light’ en saxofoon op ‘Watch Its Show’. Het voelt alsof je op een luchtbedje door een natuurgebied dobbert, kalmpjes met de stroom mee en met een fonkelende sterrenhemel boven je.
Het geluid blijft doorstromen. De vierde track ,‘Current’, is de eerste van twee improvisatiestukken die op de release staan. Door de vocals krijg je het gevoel alsof je een mythologische dimensie binnenstapt, vol met mysterie. Gaandeweg maakt het geluid van kolkend water steeds meer ruimte voor synthpartijen, maar hier en daar hoor je toch nog kwetterende vogels, klinkende bellen en touwen die door katrollen heengetrokken worden.
Wat gelijk opvalt is dat het album de grens tussen jazz- en ambientmuziek erg vervaagt. Aan het begin neemt de plaat wel erg de tijd; de eerste drie nummers voelen soms meer als een variatie van elkaar dan individuele tracks. Het is dus niet zomaar een album dat je even voor de lol op kan zetten; je moet er je aandacht bijhouden. Vivienne heeft haar best gedaan om de ambiance van Moeder Natuur in een notendop te vangen en er een eclectisch, muzikaal geheel van te maken. Dat is haar goed gelukt.