Vic Willems en Denise Breevaart vinden rust op EP Ook De Miezer
“Het is een beetje deprimerend, maar je wordt ook getroost”
Het begon met een match op een datingapp, maar eindigt op het podium van De Nijverheid: Vic Willems en Denise Breevaart maken samen een intieme EP over overprikkeling, ademhalen en samen zingen. 3voor12 Utrecht spreekt hen een dag voor de presentatie van de EP in De Nijverheid.
In een kleine antikraak repetitieruimte in Utrecht zitten Vic Willems en Denise Breevaart tussen LP’s, blikjes cola en halflege glazen water hun set voor morgen door te nemen. Op een kastje staat een pot honing, daarnaast liggen paaseieren met stoofpeersmaak. Er wordt gelachen, geoefend en weer opnieuw begonnen. “Zullen we ‘Water’ nog één keer van de top doen en dan geloof ik het wel”, zegt Willems. Even later: “Als het nu fout gaat, gaat het straks goed.” De sfeer is losjes, bijna huiselijk.
Samen zingen als vanzelfsprekend vervolg
De samenwerking tussen de twee voelt dan ook allesbehalve geforceerd. Ze ontmoetten elkaar een jaar of vijf geleden via een datingapp. Daten bleef uit, maar in plaats daarvan ontstond er iets anders: muziek. Wat begon met Willems die meewerkte aan Breevaarts muziek en die produceerde, groeide langzaam uit tot iets gezamenlijks. “Ergens in dat proces vroeg ik of ze wat mee wilde zingen. En toen gingen we gewoon samen zingen.” Oude nummers werden van de plank gehaald en kregen nieuwe coupletten en tweede stemmen. “Toen werd het gewoon heel leuk", zegt Breevaart. En dus pakten ze door.
Waar ze allebei gewend waren om veel alleen te werken, brengt deze samenwerking juist lucht. “Op een gegeven moment wordt het eenzaam. Dan is het heel fijn om andere input te krijgen. En het is vooral ook erg gezellig", vertelt Willems. Voor Breevaart is het zelfs een eerste stap naar buiten. “Ik maakte altijd in mijn eentje muziek, gewoon thuis. Dus het is superleuk om te ervaren hoe het is om met andere mensen muziek te maken. Dat vind ik echt waardevol.”
Een lichte EP over overprikkeling
Die lichtheid sijpelt ook door in hun net verschenen EP Ook De Miezer, die zonder vooropgezet plan ontstond. Pas achteraf viel het kwartje. “We kwamen erachter dat alle liedjes eigenlijk over hetzelfde gaan. Over overprikkeling en rust nemen.” Willems knikt. “Ademhalen, je telefoon wegleggen. Gewoon even een stapje terug.” Niet bedacht, maar blijkbaar precies waar ze allebei mee bezig zijn.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Dat de EP nu uit is, voelt voor hen minder als een eindpunt en meer als iets dat gewoon doorloopt. Veel van de nummers liggen er namelijk al een tijd. Willems: “We hebben ze vaak al best lang geleden gemaakt. En tegen de tijd dat het uitkomt, ben je zelf alweer verder.” Breevaart vergelijkt het met een rijdende trein. Van een grote releasedruk is dan ook geen sprake. “Het is maar een EP’tje van drie nummers. In het grotere geheel is het niet per se een huge happening. Maar dat maakt het juist ook leuk. Het hoeft niet het hele gewicht van mijn carrière te dragen", zegt Willems. Breevaart: “Alles is een beetje een zijspoor. Dit ook — en dat is juist fijn.”
Die kleinschaligheid is niet alleen een artistieke, maar ook een praktische keuze. Drie nummers bleek simpelweg overzichtelijk én haalbaar. “We hebben wel meer liedjes. Maar ja, het kost ook gewoon geld om alles op te nemen.” Tegelijkertijd voelt de selectie niet als een strakke conceptkeuze. “Het had net zo goed een andere combinatie kunnen zijn. Deze drie hadden gewoon al goede demo’s.” Dat ze thematisch zo dicht bij elkaar liggen, is eerder toeval dan strategie. “Andere nummers gaan bijvoorbeeld meer over ouder worden of het verstrijken van de tijd. Maar dit paste gewoon goed bij elkaar.”
Verdrietig, maar niet alleen
In de manier waarop ze samenwerken, zit weinig frictie en veel vertrouwen. Ideeën worden heen en weer gegooid, maar uiteindelijk is vaak wel duidelijk van wie een nummer ‘is’. “Dan volgen we gewoon diegene. Als het jouw kindje is, dan doen we het meer op jouw manier.” Tegelijk vullen ze elkaar duidelijk aan. “Vic brengt technische dingen die ik niet heb. Ik ben meer van de teksten en melodieën bedenken.” “En ik heb soms iets waarvan ik denk: dit is in potentie heel cool, maar het is nog saai. En dan zingt Denise het net anders en klopt het ineens.” Het blijft ondertussen vooral — zoals ze zelf steeds benadrukken — gezellig. “Lekker samen knutselen.”
Opvallend genoeg voelt samen op het podium staan ook minder kwetsbaar dan alleen. Waar hun nummers vaak persoonlijk en eerlijk zijn, verzacht het duet de blootstelling. “Je legt minder je ziel alleen op tafel. Het is ook een beetje van ons allebei.” “Je staat er gewoon niet alleen voor.” Dat maakt dat ze juist naar hun show uitkijken (dit optreden heeft afgelopen zondag 22 maart al plaatsgevonden – redactie). De Nijverheid sluit naadloos aan bij wat ze maken, zo vinden ze: laagdrempelig, warm en zonder opsmuk. “Het is een knusse plek. Niet pretentieus.” Dat past goed bij de sfeer die ze zoeken. Hun muziek balanceert ergens tussen melancholie en comfort. Of zoals ze het zelf lachend samenvatten: “Het is alsnog een beetje deprimerend… maar je wordt ook getroost.” Verdrietig, maar niet alleen. “Als wij en het publiek maar een goede tijd hebben.” Meer hoeft het niet te zijn.