Even verlaat de zanger het podium en speelt gitarist Jurriaan Kurpershoek, een van de absolute uitblinkers van de band, een fantastische solo. Een nieuwe outfit later brengt Tommy Brown zijn meer gevoelige kant voor het voetlicht, met nummers als 'Tortured Man' en 'Your Judas Kiss'. Hierop wordt het tempo weer wat opgeschroefd en wisselt De Bruijn zijn rol als podiumbeest af met die van toetsenist. Dit alles wordt aaneengepraat met een flinke dosis humor en zelfspot. ‘Out There’ komt nog even voorbij, met een fijne gitaarhook, en dan sluit Tommy Brown de show af met zijn meest recente en meest radio-friendly single: de vrolijke oorwurm ‘Dancing Hearts’.
Helemaal niets op aan te merken dus? Nou ja, de vocalen waren misschien niet altijd perfect, en bij sommige liedjes moet de singer-songwriter waken dat de muzikale formule niet te veel in de herhaling valt. Dankzij de sterke opbouw van de veelzijdige liedjes, aanstekelijke energie van de band en heerlijke gitaarriffjes, wordt dat echter ruimschoots vergeven. “Thanks Horse”, grapt de zanger, “we zien jullie heel graag nog een keer!” Dat gevoel is volledig wederzijds.
