Thrilled & Daze in Bed

De dromers van Inner Basement

  • Quincy Fortes

Partners in crime Loveth Besamoh en Matthias Carter zijn ondertussen niet weg te denken uit de Rotterdamse muziekscene. Naast hun eigen projecten zijn ze ook het brein achter het Rotterdamse DIY-label Inner Basement. Dit label heeft in vrij korte tijd een naam gemaakt in de scene, dankzij de split-cassettes en de geslaagde releaseparty’s hiervan. Afgelopen vrijdagavond was een goed voorbeeld met lokale shoegazers/dreampop aficionados Thrilled en Daze In Bed.

Waar eerst nog werd gekletst op de eclectische dj-set van Astigmatism, verandert Roodkapje in een mum van tijd in een lucide droom. De dansbare tracks maken plaats voor drones en dikke rook: de toon is gezet. Thrilled houdt die emotionele sfeer strak vast tijdens de hele show. De set is net zo strak, zonder het publiek te verliezen schakelen ze van hard naar zacht. Thrilled laat zien dat shoegaze meer is dan stokstijf naar je pedalen staren. Hun performance overstijgt dan ook elk cliché. Heavy hitters worden moeiteloos afgewisseld met dansbare tracks en momenten van oprechte melancholie. Gitarist Edward neemt het ene nummer voor zijn rekening, waarna bassist Ana daar doorheen prikt. Ook gitarist Devon laat van zich horen met een cathartische outro als uitsmijter. Na een set vol dans, noise en emotie volgt ‘Wonderful’ als laatste nummer: een shoegaze-singalong en klapper van formaat.

De homecoming van Daze In Bed, voorheen ‘Bed’, voelt als een warme reünie. Na twee jaar winterslaap is dit hun eerste Rotterdamse show met Ana (bassist van Thrilled) als nieuw gezicht. De band staat letterlijk omsloten door een muur van versterkers, terwijl een psychedelische liquid-light-show en een verrassend cumbia-achtig intro meteen de toon zetten. Het publiek wordt getrakteerd op een mix van nieuw materiaal en geliefde nummers van debuutplaat Wet. Bij ‘Smoothy Brew’ klinkt herkenning en gejuich door de zaal, het blijft een heerlijk nummer.

De geluiden van het podium komen enorm dromerig over, dat heeft misschien ook te maken met de door frontvrouw Flor aangestoken wierook. De band danst, zingt en speelt dromerig, waarvoor chapeau. Wat we ook knap vinden is dat gitarist Marijn zijn drie gitaarversterkers in toom weet te houden en goed doorheeft wanneer deze volledig de zaal in moeten blazen. Daze In Bed wiegt het publiek in reverb en laat ze dromend de zaal uitgaan. DJ Astigmatism bracht vanavond met zijn set een sfeer van verbondenheid. Mooi om te zien hoe hecht de Rotterdamse scene voor dromerige muziek is. Deze releaseparty smaakt naar meer. Op naar de volgende.