De oorspronkelijk uit Venray afkomstige Danique Jeanne weet inmiddels als geen ander op serene en dromerige wijze gevoelige onderwerpen aan te snijden. Haar kracht ligt onder meer in haar subtiliteit en ferme, poëtische passages. Zo wist ze al gevoelige snaren te raken in haar debuut-EP ‘Onvervalst’, waarin ze aan de hand van intieme melodieën gebroken harten belicht. Met haar single ‘Time Flies!!!’, die wij onlangs nog onder de loep namen, neemt ze de luisteraar eveneens mee op een sensitieve reis langs verlies, loslaten en weer verder gaan.
Met een nieuwe conceptuele EP-in-wording doet Danique er graag nóg een schepje bovenop. Terwijl ze zich een weg baant door een patriarchale samenleving is haar nieuwe single ‘Systeemplafond’, naar eigen zeggen, misschien wel haar meest pijnlijke track tot nu toe.
Het introspectieve nummer omschrijft een staat waarin Danique zich vervreemd met haar eigen lichaam. Zo opent een duistere, raadselachtige synth het toneel, waarna de opvolgende zang langzaam duidelijk maakt hoe de lichamelijke dissociatie zich ontvouwt. Een statement en een wens volgen, maar die wens blijkt niet zo rooskleurig: "Enkel als lijf / niet als volledig mens." Met die woorden is de toon voor de rest van de single gezet.
Danique verwijt haar dissociatie in de single aan een opgeklopt gevoel van jaloezie. Ze benadert de ‘ernst’ van deze onzekerheid met een emotioneel beladen kracht in haar stem, versterkt door een robuuster klinkende synth. In deze passages schemert de schaamteloosheid door waarmee veel mannen door het leven lijken te gaan, haast onbewust van hun eigen, destructieve acties. Het vertekende zelfbeeld van de betreffende man suggereert parallel te staan aan Daniques eigen lichamelijke dissociatie, maar met de single houdt ze een specifieke groep mannen praktisch zelf een spiegel voor.
Aan het einde van de rit breekt het nummer open in een extase, waarin Danique voor even écht gedistantieerd lijkt te worden van haar lichaam. Als een pleister op een houten been verzacht deze verademende sfeer de eerdere jaloezie, want schijn bedriegt: vlak erna weerklinkt opnieuw de wens die zijn oorsprong vindt in haar lichamelijke vervreemding.
Met de handvaten uit haar eerdere nummers als basis durft Danique zich met ‘Systeemplafond’ nóg kwetsbaarder op te stellen. We zijn daarom erg benieuwd hoe haar nieuwe EP zich de komende tijd verder zal ontwikkelen.