STiCKFiGS volgt het moderne punkgeluid

© Stephan Kaffa

Elk muziekgenre kent zijn eigen pieken en dalen, maar bij punk is dat net even anders. Daar kan je populariteit niet zomaar aflezen aan de grootte van de shows of de hoeveelheid luisteraars, maar aan het credo ‘Punk is Not Dead.’ En dat kunnen we niet vaak genoeg herhalen. In ’78 riep punkband Crass al ‘Punk Is Dead’. Het was volgens de groep, als de zelfbenoemde gatekeepers van punk, een verwerpelijk product van de commercie geworden. Niet veel later, in ’81, kwam The Exploited al met een tegengeluid: ‘Punk is Not Dead.’ En zo geschiedde. Die bal kaatst al jaren heen en weer als een gemiddelde tenniswedstrijd. In Den Haag zien we deze trend ook met vaste waardes als Drunktank en Cooper, en recenter Disturbance en Toprot. Om er maar een paar te noemen.

Nog steeds wordt die leus aangehaald in de discussie of punk nog wel relevant is, bijvoorbeeld in dit artikel van de NOS, waar de quote “als het slechter gaat met de wereld, gaat het beter met de punk” precies omschrijft hoe het zit. En dan gaat niet alleen beter met de maatschappijkritische en wereldverbeteraars in de punkscene, maar ook om positieve acts als Turnstile en de Australische lolbroeken van The Chats. STiCKFiGS zit qua geluid daar ergens tussenin, waar ze met een strakke productie en een gelikte sound net zoveel weg hebben van poppunkers Blink-182 als van punkrockers NOFX.

© Stephan Kaffa

© Stephan Kaffa

Wij spraken af met Sam Spoorenberg in de thuisbasis van zijn band, de oefenruimte dus. Ondanks het feit dat hij de avond ervoor laat terugkwam van een optreden nam hij de tijd voor ons. “Deze EP lag al jaren op de plank. We hebben hem al een jaar of vijf geleden opgenomen, dat was in 2018.” Vervolgens speelde de band een aantal optredens om gezamenlijk tot de conclusie te komen dat het moment er nog niet was. Frontman en gitarist Sam Spoorenberg begon aan een studie wiskunde, bassist Eelco Lassche zat in Zuid-Korea en drummer Oropo Nadal Uceda zat in Amsterdam. Ongeveer een jaar geleden stak het drietal de koppen bij elkaar en zeiden ze: “we gaan het gewoon doen.”

“De EP hebben wij bij een aantal labels laten horen en bij White Russian Records was er gelijk een klik, zowel op muzikaal als op persoonlijk vlak. Zij zetten zich echt in voor hun bands. Niet zo van: hier is de release, maar echt hulp bieden en meedenken met boekingen, planning en het vergroten van je netwerk.” Na de Popronde willen de mannen nieuw materiaal gaan uitwerken en opnemen. “Hoe we dat gaan uitbrengen en in welke vorm we dat gaan gieten, blijft nog even spannend.” Dat is goed nieuws voor iedereen die de nog geen tien minuten-durende EP toch net iets te kort vond.

Hoe is die overgang van Fexet naar STiCKFiGS gegaan, voelt het echt als een andere band? “Ik speel al meer dan vijftien jaar met Eelco en dat voelt enorm vertrouwd. Met de toevoeging van Oropo is er zeker een andere dynamiek. Het voelt als een nieuw tijdperk.”

Het is bewonderenswaardig dat de band na vijf jaar na de opname en allerlei afleidingen toch besloot om door te zetten. Dat heeft zijn vruchten afgeworpen. “Het voelt alsof er nu een soort momentum ontstaat. Zoals de aanloop naar onze EP-release show vanaf onze show in WPC Nederland Drie. We zijn in een korte tijd heel erg naar elkaar gegroeid en dat uitte zich in de EP-release laatst in de Zwarte Ruiter. Dat was de mooiste party die je kon wensen als band.”

Je kan STiCKFiGS volgende week zien in het Musicon, als voorprogramma van de Amerikaanse punkband Ten Foot Pole en de Duitse punkband Straightline, daarna zullen ze voorlopig vooral buiten Den Haag te zien zijn.