Spannende try-out van Zilaida in Cpunt Hoofddorp
Afstudeerproject vormt slotstuk van opleiding Conservatorium Haarlem
Net als bij andere muziekopleidingen zijn ook de vierdejaarsstudenten van het Conservatorium Haarlem (InHolland) bezig met de afronding van hun studie. Dat doen zij met een project dat uitmondt in een optreden dat zij zelf hebben vormgegeven en georganiseerd. Zilaida (voluit Annelie Zilaida Spierings) houdt op de avond van donderdag 21 mei een try-out in het popcafé van theater Cpunt in Hoofddorp.
De charme van try-outs is dat nog niet alles perfect hoeft te gaan. Het is letterlijk een try-out. Maar artiesten kunnen wél hun intenties duidelijk maken. Voor Zilaida is deze avond spannend, maar zij slaagt daar voortreffelijk in. Samen met haar band speelt ze een smaakvolle proefset. Op woensdag 3 juni is haar eindproject Rauw te zien in Theater de Richel in Amsterdam.
Songwriting als kracht
De alledaagsheid als inspiratie
Mensen vinden het lastig om de muziek van Zilaida een label te geven. Is het artpop? Dreampop? Of, zoals ze het zelf als werktitel noemt: ‘dramatische stuntelpop’? Het is bovenal datgene wat ze het liefste doet: sterke songwriting laten horen.
Haar songs ontstaan, zoals ze zelf zegt, tijdens het lopen, fietsen en andere dagelijkse routines: met beelden, woorden, onderwerpen of melodieën die plotseling in haar hoofd opkomen. Vervolgens gebruikt ze een techniek die ze op het conservatorium heeft geleerd: zonder haar handen of pen van het papier te halen alles opschrijven wat in haar opkomt. Vanuit die stortvloed aan woorden werkt ze haar nummers verder uit.
In haar muziek heeft ze veel oog voor sfeer, ondersteund door een zorgvuldig gekozen decor, kleur en vorm. Minstens zo belangrijk is het verhaal. Het pakt je en houdt je vast. Soms zijn er nauwelijks woorden voor nodig, met veel gevoel. Daarmee ontwikkelt ze een heel eigen stijl.
Maar uiteindelijk draait het vooral om wat ze zingt en hóé ze het zingt. Ooit vat Wende Snijders het ooit mooi samen in een interview: ‘Wat je op het podium doet is een uitvergrote versie van jezelf, maar ik vind het vooral mooi om een heel groot palet te laten zien van wat een mens aan emoties kan beleven’.
Teksten doen ertoe
Vertraging als rode draad
Vanaf de opening wordt duidelijk waar Zilaida voor staat. In plaats van direct een nummer in te zetten, begint de voorstelling met een dramatische stilte waarin alle muzikanten geconcentreerd naar beneden kijken. Het is een ongewoon en eigenzinnig begin dat direct verrast en de aandacht grijpt.
De songs worden zonder al te veel onderbreking achter elkaar gespeeld, wat zorgt voor een prettig tempo. De liedjes bieden veel variatie, maar vooral de teksten vallen op: genre-overschrijdend, poëtisch en bloemrijk. Regels als ‘In de wachtkamer waar niemand mij komt halen’ en ‘Wat blijft er over zonder reden?’ zetten de luisteraar aan het denken.
Zilaida onderzoekt in haar werk de gebreken van het leven en de vertraging in het leven: wat levert het op als je vertraagt? Die zoektocht vormt een duidelijke rode draad.
Als performer voelt Zilaida zich volledig thuis op het podium. Ze laat haar stem vrijuit bewegen, terwijl haar muzikanten daar moeiteloos in meegaan. In de sterke single Geef me even, die op 29 mei verschijnt, komt alles samen: Geef me even voordat de realiteit wint. Mag het wat trager?
Geloven in wat je doet
Eigenzinnigheid wordt beloond
Met de opleiding Creative Artist heeft Zilaida veel geleerd over creëren, produceren en communiceren. Ze weet goed wat ze wil en straalt een sterke gedrevenheid uit.
Wat er na een afstudeerproject gebeurt, blijft voor veel eindexamenkandidaten onzeker. Dat gevoel is er niet bij Zilaida wanneer je als bezoeker of liefhebber naar deze try-out kijkt en luistert. Haar carrière stopt niet bij haar afstudeervoorstelling op 3 juni; het voelt eerder als het begin van een eigen koers waarin nog talloze ideeën en interessante projecten besloten liggen.