Als Gutalax aan het soundchecken is zien we langzaam een bonte stoet van opblaasdieren, toiletrollen en verklede mensen zich naar het podium bewegen. Het is tijd voor Gore and Roll. De Tsjechische boyband, zoals ze zichzelf bestempelen, is naar Maastricht gekomen voor één ding en dat is een gruwelijk plat en flauw grindcorefeestje bouwen. De band heeft zichzelf vernoemd naar een laxeermiddel en deze thematiek is de rode draad in de songs. De (b)anale grappen vliegen ons om de oren. Muzikaal is het supersimpel, maar grandioos effectief. Gestart wordt met ‘Assmeralda’ en dit is tevens ook het startsein voor het feestje voor het podium. Het terrein is inmiddels redelijk zompig en modderig geworden en de witte pakken zijn al snel bruin van de modder (hopelijk is het modder). Zanger Martin Matousêk ziet er uit als een minion en klinkt als een gillend speenvarken. “Dit was ons eerste nummer. Nu kunnen jullie allemaal weggaan en bier drinken, want de rest klinkt allemaal hetzelfde”. Dat is dan ook precies wat we krijgen. Drie kwartier grindcore van de bovenste plank. Nummers als ‘Buttman’, ‘Vaginapocalypse’, ‘Diarrhero’ en afsluiter ‘Strejda Donald’ werken niet alleen op de lachspieren, maar het zit gewoon goed in elkaar. Een band die zichzelf niet serieus neemt en onderling ook de nodige humor heeft. Alles wat er overblijft na het optreden is een grote groep lachende mensen en een vermorzelde opblaasflamingo.
