Na jaren radiostilte keert PAUW tijdens Sniester eindelijk terug naar Den Haag. In het Koorenhuis sleept het Amsterdamse psychedelische collectief het publiek mee in een warme trip vol mellotronklanken, zwevende gitaren en uitgesponnen jams. Nergens klinkt het alsof de band ooit is weggeweest.
Zwevende gitaren en zwoele blikken in het Koorenhuis
Na jaren radiostilte staat PAUW eindelijk weer op een Haags podium. Het Amsterdamse psychedelische collectief rond Rens Ottink en Brian Pots maakte halverwege de jaren tien flinke indruk met debuutplaat Macrocosm Microcosm, speelde festivals als Lowlands en Down The Rabbit Hole om daarna jarenlang vrijwel volledig van de radar te verdwijnen. Pas vorig jaar kondigde de band officieel de terugkeer aan.
In het Koorenhuis merk je dat PAUW écht blij is om weer terug in Den Haag te zijn. Frontman Rens Ottink benadrukt het meerdere keren tijdens de show, terwijl de band vanaf de eerste dromerige intro een warme geluidsmuur opbouwt van zwevende gitaren, mellotronklanken en psychedelische jams.
Ottink beweegt zich ondertussen opvallend ontspannen over het podium. Met zwoele blikken richting publiek zuigt hij de zaal steeds dieper de trip in. PAUW klinkt alsof het nooit is weggeweest.
Halverwege gaat de energie zichtbaar omhoog. Waar het publiek eerst voorzichtig meedeint, ontstaat langzaam meer beweging in de zaal. Voorin steelt de dansende dochter van de toetsenist ongemerkt een deel van de aandacht.
Richting het einde van de set volgt het muzikale hoogtepunt tijdens ‘Shambala’, de doorbraaksingle waarmee PAUW jaren geleden ook door 3voor12 werd opgepikt. Een klein intiem moment tussen Ottink en de bassist groeit uit tot een van de mooiste momenten van de avond.
PAUW sluit vervolgens af met 'High Tide’, compleet met gong en blokfluit. Nog één laatste psychedelische droom zweeft door het Koorenhuis voordat Sniester weer hard, zweterig en chaotisch verder dendert.
Voorin steelt de dansende dochter van de toetsenist ongemerkt een klein stukje van de show.
