Silvia Fledderus blaast vergeten streektaalmuziek nieuw leven in met d’Oale Folklaidjes

‘De plaat verschijnt op gerecycled vinyl’

Silvia Fledderus
  • Femke van Arendonk

Het begon allemaal met een oude koffer vol vergeten papierwerk en liedteksten, nagelaten door haar vader. Gewapend met deze historische schat besloot de Drentse kunstenares en muzikante Silvia Fledderus dat het Nedersaksische erfgoed niet verloren mocht gaan. Met haar gloednieuwe project en debuutalbum d’ Oale Folklaidjes laat ze een frisse, eigentijdse wind waaien door de traditionele rootsmuziek uit Groningen en Drenthe. Het resultaat is een bijzondere muzikale reis waarin vergeten verhalen, streektaal en akoestische folk samensmelten tot iets volkomen nieuws.

“Mijn vader is een week, nadat ik de koffer van hem kreeg, overleden”, begint Silvia. “Tijdens dit proces en project is de verbinding met hem versterkt. De liefde die hij voor mij voelde, heb ik tot mij door laten dringen. Het heeft mij opnieuw verbonden met mijn voorouders, hun taal en met de grond waarop ik geboren ben, de Veenkolonieën. Ik ben blij dat ik het onzichtbare, verdrongen of vergeten vrouwelijke terugvond en mijn eigen muzikale ideeën heb omgezet in een album.”

Silvia heeft de plaat opgenomen in de studio van Janos Koolen. Tijdens dit project schreef Silvia nieuwe melodieën op bestaande teksten. De ideeën die ze had, vertelde ze aan Janos. “Hij voelde goed aan welke sfeer ik neer wilde zetten bij elk lied en de keuze van alle instrumenten die het beste bij de liedjes pasten ging heel organisch. Naast Janos Koolen spelen Thijs Vrolijk (gitaar), Joshua ten Doornkaat (mandoline, contrabas) en Jeroen Schmohl (dobro) mee op de plaat. Ik ben opgegroeid met handgemaakte muziek, bluegrass en folk en in die sfeer zijn een aantal nummers ook gearrangeerd. De plaat is puur, de meeste nummers zijn in een of twee live takes opgenomen.”

Feministische ondertoon
Op het album is een subtiele, maar krachtige feministische ondertoon te horen. Dit merk je bijvoorbeeld goed bij Knoalster Lorelei. “Dit is een lied met oude wortels, het gaat terug naar een riviergodin, de Lorelei. In de 19de eeuw kregen vrouwen vaak de schuld van dingen die er misgingen, dat is in de versie van Heinrich Heine en Geert Teis ook het geval, en dat heb ik veranderd in: ‘ze blijft gewoon staan waar ze staat’.”  Bij het lied De winter is vergangen komt de tekst uit de Middeleeuwen. “Dit is een erotische tekst en ik kende het als een Marialied. Sensualiteit en vrouwen is voor de kerk heel ongemakkelijk. In mijn versie van De Winter is Vergangen heb ik het erotische component teruggezet en er een vrouwelijk perspectief aan gegeven. Daarnaast heb ik bijvoorbeeld mythologische teksten van Johanna Bergmans Beins, een belangrijke en inspirerende, maar vergeten Drentse vrouw op muziek gezet.”

Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.

cookie-instellingen aanpassen

In Spiet heeft Silvia iemand vermoord. Dit lied kun je wel een protestlied noemen. “In deze wereld worden er veel vrouwen vermoord door een man. En ik dacht: ‘je kunt je woede die je in je hebt tot iemand persoonlijk richten, maar je kunt er ook een lied van maken.’  Een stilprotest, met een knipoog.”

Mythologie en oude verhalen
Silvia heeft een achtergrond in de theologie. Als theoloog is Silvia altijd al geïnteresseerd in mythologie en oude verhalen en hoe die verhalen samenhangen met het leven van nu. “Die verbinding maak ik altijd graag. Dit doe ik in mijn werk als geestelijk verzorger, maar ook op deze plaat.”

Artwork
Naast theoloog is Silvia ook kunstenares en maakt ze surrealistische schilderijen. Op de voorkant van de hoes staat een foto van Silvia, gemaakt door Sake Elzinga. “Ik houd heel erg van het werk van Sake Elzinga. Hij is er ook een meester in een stijlvolle foto te maken dat perfect aansluit bij de onderwerpen die op de plaat aan de orde komen.”

Bijzondere plekken om op te treden
Silvia laat haar muziek vaak op bijzondere plekken horen, zoals bijvoorbeeld bij hunebedden en in kerken. “Ik hou heel erg van plekken waar de energie goed is en in de Nedersaksen hebben we veel van deze plekken. In een kerk voel ik mij ook erg thuis. Het is de energie van de aarde waar ik een stem aan geef en die ik doorgeef via mijn muziek.”

Gerecycled vinyl
De plaat komt uit 10 oktober en verschijnt op gerecycled vinyl. In een kleine oplage. “Het is een bewuste keuze om gerecycled vinyl te gebruiken, het past bij de kringloop van de liederen en teksten die je op de plaat kunt horen, bovendien vind ik dat we zuiniger moeten omgaan met grondstoffen en het materiaal dat op de wereld is. Voor elk album dat ik verkoop plant ik overigens een boom. Zo blijf ik ook in verbinding met de grond van mijn voorouders en geef ik ook iets aan het landschap terug.

Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.

cookie-instellingen aanpassen

Met ‘d Oale Folklaidjes bewijst Silvia dat streektaalmuziek geen stoffig reliek uit het verleden is, maar een levend deel van onze identiteit. Haar vertolkingen slaan een brug tussen toen en nu, en herinneren ons eraan hoe rijk onze eigen cultuur is. Zolang artiesten zoals Silvia zich met zoveel liefde over deze ver ver ver vergeten parels ontfermen, hoeven we niet bang te zijn dat de streektaal verdwijnt. Sterker nog: de muziek leeft als nooit tevoren.