Selah Sue & The Gallands combineren hun talenten
Een gouden mix van de stem van Selah Sue en het soul/jazz talent van The Gallands maken een avond om bij weg te dromen
Wie deze avond naar de Nieuwe Nor kwam om de klassiekers 'Crazy World', 'Raggamuffin' of 'Pills' te horen, had het mis. Maar was dat erg? Allesbehalve. Deze hits doen het altijd goed, maar verandering van spijs doet eten. We werden verrast met een geheel nieuw repertoire van iets dat begon als een projectje.
De intro van de avond wordt verzorgd door artieste K.ZIA. Deze dame neemt het enthousiasmeren van het publiek zeer serieus. Ze maakt haar muziek niet voor de mensen, maar mét de mensen. Met een mix tussen alternatieve R&B, soul en wereldse popsounds laat ze ons mee dansen, klappen en zingen. Met humor praat ze haar show aan elkaar. Bij het laatste nummer krijgt ze het voor elkaar om het publiek driestemmig mee te laten zingen. Met een klein kippenvelmoment begint de avond al goed!
Wat ons opvalt als de set van Selah Sue & The Gallands wordt klaargezet, is dat álles lijkt te matchen. De gitaren hebben dezelfde intens turquoise kleur als het drumstel en het steekt heerlijk af tegen het zorgvuldig uitgekozen achtergronddoek, waar op een subtiele manier het kleurrijke thema zichtbaar wordt. Wanneer Selah Sue dan ook nog eens het podium opkomt met een fantastische matchende outfit, is voor ons onderdeel één van een succesvol optreden al geslaagd.
Er wordt verteld dat dit project als eenmalig experiment is begonnen op Jazz Middelheim en dat het meteen voelde alsof er meer uitgehaald moest worden. De groep bestaat uit vader Stéphane Galland (drums) en zoon Elvin Galland (keys), met bassiste Louise van den Heuvel die zich prima weet te voegen naar de jazzy sounds van de heren. Selah Sue zelf heeft haar eigen backing vocalistes Stephanie Rugurika en Judith Okon meegenomen. Zo komen de vertrouwde soulful sounds van Selah Sue en de dames samen met de improvisatorische jazz/soul van de heren Galland en een funky basgitaar. Duidelijk is dat vader Galland met zijn drumsounds de grondlegger is van de nummers die ons ten gehore komen. De nummers hebben allemaal een geleidelijke opbouw die soms stopt op het hoogtepunt, zoals bij 'Rise as One', maar soms ook weer even geleidelijk afbouwt, goed te horen bij 'In a Minute'.
Halverwege de show wordt 'Blackbird' van The Beatles op geheel eigen wijze gecoverd. De hele zaal luistert met volle aandacht en het applaus achteraf laat weten dat het publiek erg content was over de manier waarop deze cover werd gebracht. Er is tijdens het hele concert ontzettend veel aandacht voor elke muzikant als individu, naast het samenspel. Dat maakt het optreden bewonderenswaardig respectvol en kwetsbaar.
Het album dat Selah Sue & The Gallands hebben gemaakt heet Movin’, naar het gelijknamige nummer dat op het album te vinden is. Het verwijst naar het bewegen door het leven. Soms pijnlijk en soms juist gemakkelijk, zoals bij het maken van deze plaat. Alles in het leven moet je ervaren, “you move through it”. Dat wordt in deze song op een magische manier herkenbaar gemaakt voor iedereen.
Het zijn precies die momenten die zorgen voor een gedenkwaardige avond in Heerlen. Het gebrek aan echte 'hits' lijkt intussen niemand meer te deren: het publiek blijft hopen op meer, maar na toegift 'Into Forever' moeten we toch echt naar huis.
