Rico treedt buiten zijn eigen wereld met de zelfbenoemde plaat Rico
Terug naar de Melkweg van 2006 en daarbuiten
Met gierende banden uit de speakers begint Rico aan zijn show, en het publiek lijkt - net als de rapper - een beetje ‘Buiten Westen’ geslagen wanneer ‘Nooit Gekend’ door de zaal blaft. ,,Wie ben jij? Waar ben ik?” Alsof we weer even in 2006 zijn, druppelt de zaal langzaam vol met een publiek van middelbare leeftijd dat aanvankelijk nog wat stijfjes staat te kijken. Maar wat wil je ook, als je vol spanning op de rapper staat te wachten waarvan je niet weet wat er deze avond gaat gebeuren met een nog niet gereleasede plaat?
We zijn natuurlijk in de Melkweg, waar men bij de eerste tune van de nieuwe plaat meteen loskomt: laag tempo, offbeat en openhartiger dan opgezwollen. Na vier jaar en zijn Frenk De Slak-album is het tijd voor een nieuwe Rico, mét natuurlijk Guan op de beats.
Warmlopen met de classics
,,Is het niet zo, of is het Rico?!” barst het vanuit de coulissen. ,,Wie ben jij?”, terwijl hij zijn kenmerkende vingertje heen en weer beweegt. ,,Zeker tien jaar feesten in de space shuttle”, met DMT. Terwijl we afkicken van de opkikkers, vliegen we door zijn oude arsenaal aan tunes heen.
De Zwolse rapper vraagt zich hardop af of hij misschien klaar is voor de psychiatrie wanneer hij zijn oude rapboekje opendoet. Wat staat ons eigenlijk te wachten? Zijn album is tenslotte nog niet uit. Waar zijn oude werk voelt als een open bar om aan te schuiven en nét iets te diep in het glaasje te kijken, draait het vanavond om een open blik en terugkijken op een zware periode. De wikkels van Fruitella’s smaken zoeter dan ooit tevoren: hij neemt weer de regie over zijn eigen leven.
Geniepig horen we de jaren negentig-sample van De Rapfabriek opdoemen; petten gaan af en hoeden worden opgezet zodra Eigen Wereld inzet. Woef. Een kosmische dans die overgaat in trap en dancehall-moves - maar wat wil je ook als Get Up, Stand Up van Bob Marley langskomt. Daggering? Nee, typisch Rico: geluidseffecten komen niet alleen uit de DJ-booth, maar ook uit de mic, waarbij zijn lichaam een verlengde wordt van de muziek. Elektronische synths krijgen vorm in robotachtige moves, en een “brrr” door de mic gaat gepaard met een koude omhelzing van zichzelf.
Nieuwe Rico
En dat is precies waar iedereen benieuwd naar is bij dit oiptreden: een rapper die lang niets heeft uitgebracht, voelt dat niet als mosterd na de maaltijd? Fruitella’s die te zacht zijn geworden? Bovendien: de zelfbenoemde plaat Rico is nog niet uit. Wat staat het publiek te wachten?
Dan haalt hij ineens zijn telefoon tevoorschijn en deelt een bericht aan zichzelf - iets wat de buitenwereld misschien nooit zal horen. ,,Ik heb mijn twee parels emotioneel verwaarloosd, terwijl ik zo ontzettend veel van beide boys hou. Wireless connection, de verbindingen zijn draadloos… het is waardeloos hoe ik omga met mijn vaderrol.” Deze verses liggen al sinds september klaar, maar zijn blijven hangen - mede door het boek dat net is verschenen over zijn tijd in de kliniek. ,,Ik lijk wel gek om het uit te brengen, want als je dat blijft voeden, blijft het.”
Zo belanden we bij de nieuwe tunes van de Zwolse woordenkunstenaar. Jay Sunsmiths vinyl design verschijnt op het scherm. Het had zo het intro van Candy Shop kunnen zijn, maar zinnen als ‘ik word helemaal nauw, altijd op zoek naar iets’ bewijzen het tegendeel. ,,Fake face, fuck AI”, onderdeel van een nieuwe lichting tracks waarvan we de namen nog niet kennen.
Zelf produceren kan je leren
Wat we wel horen: een deel van de muziek is zelf geproduceerd. ,,Produceren is hartstikke duur geworden.” Rico betrekt het publiek: ,,Kunnen jullie dit meedoen? Mijn kids konden het in één keer: cent in m’n zak, cent in m’n sok, en in m’n sok zit een gat.” Na vijf oefenrondjes lijkt de hele OZ-zaal zonder sokken te staan.
,,Deze heeft nog niemand gezien. Ik zag Biggie live, Michael live, Lowlands speelde ik uit.” Gekkenhuis, zou je zeggen. En dan is daar opeens Jawat!, waarbij de Melkweg bijna verticaal de lucht in lijkt te springen. Met niet alleen 100.000 watt in de kofferbak, maar ook in de auxkabel ontstaan de moshpits op de oude tunes. ,,Tast toe, proef die woofer.” Buitenband krijgt een nieuwe beat en Rico giet er een shuffle à la Rico-danssessie overheen.
Is er nog tijd voor één nummer? ,,Wel als de beat op repeat gaat.” Onder het genot van een housepokoe van Willie Wartaal en De Sluwe Vos surft Rico door het publiek, met als missie het balkon te halen, en weer terug. Rico is terug, maar anders: scherper, opener en zonder waas. Een nieuwe versie van zichzelf die de schijnwerpers volledig aankan. Uitkijken dus naar dat nieuwe album.
Support ZWARTEWATER is voor fijnproevers
Voor het hoofdoptreden van Rico uit is er het optreden van ZWARTEWATER. Op deze zaterdagavond is het voor Melkweg in Amsterdam een avond vol rap en hiphop. Het is een walhalla voor de liefhebber die deze uiting een warm hart toedraagt.
ZWARTEWATER
In 2024 maakt Nederland kennis met ZWARTEWATER als hij één van de geselecteerden is voor de Popronde. Hij maakt een geluid die de vergelijking doet oproepen met het slijk tussen de stoeptegels, en je doet denken aan regenachtige dagen. Op deze manier baant ZWARTEWATER zich een weg door hun bestaan en delen ze hun belevenissen met iedereen die dat maar horen wil. Hun materiaal is het beste te beschrijven als lompe beats die Milane MC’s (Milan Haverkort) maakt en waarvan de teksten weer worden voorzien van Goudi (Wessel van Dijk) en Frodeau (Bram Klappe). Het zijn die tot de verbeelding spreken. Ze geven je een glimp van hoe het leven soms kan zijn; verrot, eindeloos, hard en onvermoeibaar, zoals ook is te lezen in een interview voor 3voor12.
Dat kan ook niet anders want ze zijn ze groot mee geworden. Het menu voor ZWARTEWATER bestaat uit onder meer een rap-dieet van nineties NYC underground. Met lokale legendes bouwt het drietal met producer Milane MC’s Goudi en Frodeau verder aan de Zwolse hiphopgeschiedenis. Van achter de IJssel brengen ze een spijkerharde, onheilspellende sound en vlijmscherpe ongewassen teksten. Onmiskenbaar voor de fijnproevers, maar klaar voor het grotere publiek.