Toen Rhodé Vree vorig jaar haar nieuwe EP aankondigde, waren de verwachtingen meteen hoog. Maanden kwamen en vlogen voorbij, maar op 5 april was het eindelijk zover. En eerlijk is eerlijk; het was het het wachten meer dan waard.
De puzzelstukjes vielen in de loop der maanden stukje bij beetje op hun plek. Rhodé haar nummers zijn beladen luisterervaringen, en Mond vol Moed voelt als de logische culminatie daarvan. De zangeres schrijft 'Het verwoordt wat ik voel: eindelijk durf ik de moed in mezelf te laten spreken, samen met de muziek die al die tijd in mij zat en er nu uit mag'.
Ondanks die moed hoort ze nog wel steeds stemmen die zeggen hoe ze zich wel en niet moet voelen. De openingszin 'Mijn mond vol moed, ik voel me laf' vat dat gevoel maar al te goed samen. Je kwetsbaar opstellen is al moeilijk genoeg: dat ook nog eens muzikaal doen dwingt respect af. Je merkt de gevoeligheid vanaf de eerste seconde, wanneer akoestische gitaar en heldere zang klinken. Het voelt bijna alsof Rhodé naast je zit je spelen.
De eerste twee nummers vliegen voorbij, en even krijg je het idee dat je naar hetzelfde liedje luistert. De instrumentalen en het hoge niveau van de teksten trekken je moeiteloos mee, maar wanneer je er net lekker in zit, word je alweer door het volgende nummer uit die roes gehaald.
Het hoogtepunt van de kwetsbaarheid waarmee de EP doordrenkt is, komt in ''Honger Naar Troost'', een liedje over de moeder van Rhodé, die vijf jaar geleden kwam te overlijden. Ze zingt openhartig over hoe ze haar nooit meer zal zien, nooit meer zal ruiken en nooit meer zal horen. Daarna volgt een overtuigende omschakeling naar het meer alternatieve ''Kaders'', dat alleen maar omschreven kan worden als een poëtisch hoogstandje.
De EP komt mooi tot zijn einde met ''Sta Op en Ga'', waarin de titel meerdere keren gezongen wordt. Het is niet moeilijk om in te beelden dat het gezongen wordt tijdens een show van Rhodé. Niet alleen die zin, maar ook de regel ''Elke stap heeft zin als jij dat wilt'' is betekenisvol. ''De elektronische klank van dit nummer is de richting waarin ik verder wil, richting mijn eerste album''. Met Mond vol Moed zet Rhodé Vree een overtuigende stap in die richting. Een stap waar ze hopelijk niet gauw van zal afwijken, ondanks wat de twijfelende stemmen in haar hoofd ook zullen zeggen.