We parkeren onze wagen in een nagenoeg lege parkeergarage op deze sombere zondagmiddag. Met de slaap nog in de ogen slenteren we naar onze eerste locatie en spotten welgeteld drie mensen in de spookstad die Venray vandaag lijkt te zijn. De winkels zijn gesloten, en een koude bries, vergezeld van een paar verdwaalde regendruppels, draagt niet bij aan ons vertrouwen.
Gelukkig verandert alles wanneer we het Venrays Museum binnenstappen. Daar laat Mathilde Bloom haar zachte Nederlandstalige popliedjes neerdalen op het ietwat oudere publiek. Voor fans van MEAU en de Nederlandstalige nummers van Racoon is de muziek van Bloom een schot in de roos. De presentatie zit alvast snor en het is een heerlijke manier om wakker te worden. Een cover van 'Het Is Een Nacht' doet ons echter snel de verlaten straten weer opzoeken, op weg naar De Stad, waar Elsa Birgitta Bekman al achter haar piano zit te wachten. Het eetcafé is bomvol – alle mensen zijn gewoon binnen! – en in een oogwenk verandert de rumoerige praatclub in een muisstille ruimte zodra Bekman in het Frans haar openingsnummer zingt. Indrukwekkend en bijna angstaanjagend goed weet ze met één enkele song de hele tent in totale verstilling te brengen. Wanneer een drummer en een violiste haar vergezellen, krijgt het geheel nog meer volume.
