Popronde strijkt neer in Alkmaar
Van intieme singer-songwriters tot een dansende nacht

Als de Popronde-karavaan op vrijdag 13 november neerstrijkt in Alkmaar, de eerste Noord-Hollandse halte van de rondreizende ontdekkingstocht langs nieuw Nederlands talent. De historische binnenstad vormt het decor voor een avond vol muziek, waarbij cafés, winkels en culturele locaties veranderen in tijdelijke podia. Na Alkmaar volgen nog Haarlem, Hoorn en Hilversum, voordat op 28 november het traditionele eindfeest in de Melkweg plaatsvindt. De regen heeft de klinkers van de oude binnenstad laten glimmen en geeft Alkmaar een bijna filmisch decor. Terwijl vrijwilligers en technici zich voorbereiden op een lange avond, verzamelen de eerste nieuwsgierige bezoekers zich voor een route langs uiteenlopende acts.

Lola Louii opent de avond met warmte en kwetsbaarheid
In Gunnery's mag Lola Louii om half zeven de avond aftrappen. De singer-songwriter, die moeiteloos laveert tussen neo-soul en alt-pop, brengt een optreden dat voelt als een kijkje in haar persoonlijke dagboek. Gewapend met haar stem, een gitaar en een kladblok vol teksten vertelt ze verhalen over liefde, twijfel en zelfreflectie. En deze avond als troef haar vriend op de gitaar. Ondanks het geroezemoes van een café waar bezoekers nog rustig een hapje eten, weet ze langzaam maar zeker de aandacht naar zich toe te trekken. Haar optreden is intiem en eerlijk. De Nederlandse track Ik Vlieg vormt een mooi contrast met haar Engelstalige repertoire, terwijl nieuw werk als Déjà Vu laat horen hoe haar geluid zich blijft ontwikkelen.
Tijdens Treasure Map nodigt ze het publiek uit om mee te zingen, waarna nummers als Losing My Mind de emotionele lading verder opvoeren. Het optreden voelt anders dan haar gebruikelijke shows. In het gesprek vat ze de avond samen in drie woorden: onverwachts, rijk en speels. Een passende omschrijving voor een optreden waarin spontaniteit en kwetsbaarheid hand in hand gaan. Het feit dat het een uniek show is, omdat alles anders gaat dan normaal. Ze komt uit Amsterdam, waar ze vrijdag 20 november gaat optreden met de volledige band.


LAHAYE vervangt Toobss
Het wachten is op Toobss tussen de brillen van Veer, maar in plaats daarvan is er een last minute vervanging verzorgd met LAHAYE. In een van haar liedjes bezingt ze trots haar achternaam en waarom die bewust in hoofdletters geschreven wordt. Het is geen energieke afro maar het is dromerige, glasheldere zang in een montuur van gitaarklanken.


Yrsa maakt verwachting waar
In de omschrijving lezen we dat Yrsa “met gelaagde instrumentatie een open clubhuis creëert waar mensen samen alleen kunnen zijn” en dat is precies wat de ervaring bij Mojo's Entertainment is. Het publiek, bestaande uit kleine groepjes, stelletjes en enkelingen, luistert aandachtig naar hun mooie, poëtische tot filmische liedjes, terwijl het grand café als een clubhuis voelt. De muziek overstemt hier het geroezemoes in plaats van andersom, wat fijn is, want deze teksten wil je kunnen verstaan. Yrsa speelt heel veel nieuwe liedjes die voorlopig niet zullen worden uitgebracht, exclusief te horen tijdens de Popronde, zoals Was Je Maar Hier. Hier heb je bij moeten zijn.

Gilly brengt Tilburgse levenslessen naar een brillenzaak
In brillenzaak Veer staat Gilly opgesteld. Een locatie middenin het oude centrum. Het contrast kan bijna niet groter zijn: waar Lola Louii vooral verstild en intiem klinkt, kiest Gilly voor ritme, energie en woordkunst. Met een combinatie van hiphop en poëtische teksten neemt de Tilburger het publiek mee in verhalen over vallen, opstaan en het leven zoals het komt. Zijn teksten zijn persoonlijk zonder zwaar te worden en krijgen extra kracht door de muzikale ondersteuning van zijn dj.

Een van de meest spontane momenten van de avond ontstaat wanneer blijkt dat de dj jarig is. Het publiek zingt uit volle borst mee en even verandert de showcase in een gezamenlijk feestje. Tussen de nummers door zoekt Gilly nadrukkelijk contact met de aanwezigen en peilt hij hoe zijn verhalen landen. De reacties zijn enthousiast. In de knusse omgeving van de goedgevulde brillenzaak komen zijn woorden misschien nog wel sterker binnen. Modern, oprecht en vol levenservaring. Volgens Gilly uit Tilly zelf kenmerkte de avond zich door drie woorden: cool, gezellig en sfeer.

crashing in een propvol Rockville
Alkmaars alternatieve pijpenlaatje staat propvol als crashing om zich heen grijpt met intense hooks, maar vooral een oorverdovend volume. De alternatieve noiserock, met vanavond geen ruimte om naar je schoenen te staren, overstemt helaas de zangpartijen. Maar de bandleden genieten zichtbaar van de opkomst vol nieuwsgierige jeugd. De harde impact wordt gevoeld tot voor de deur van het café, waar een rokend publiek tevergeefs naar binnen probeert te turen. Een soortgelijke situatie doet zich rond hetzelfde tijdstip voor bij het Alkmaars Bierhuis. Eyesores kan misschien als een storend object zijn waarvan je het liefst wilt wegkijken, maar het publiek in deze overvolle kroeg bewijst het tegendeel. We komen niet eens halverwege binnen, zoveel mensen willen dit op hun netvlies branden. Dit is confrontatiedrang in letterlijke zin.

Else Lena laat Café Klunder ademloos luisteren
In Café Klunder is Else Lena uit Leeuwarden voor een uur muziekshow. Ze verschijnt in een witte jurk op het podium, omringd door een vijfkoppige band waarin onder meer een cello. Vanaf de eerste noten wordt duidelijk dat hier een artiest staat die haar publiek volledig durft mee te nemen in haar eigen wereld. De Nederlandstalige nummers zijn gevoelig, open en soms confronterend. Liefde, eenzaamheid, verdriet en herstel vormen de rode draad door het optreden. Bij Geen Naam, een nummer over seksueel geweld, valt de zaal vrijwel stil. De nummers krijgen extra kracht door de dynamiek van haar band. Waar het ene moment klein en breekbaar aanvoelt, barst het volgende nummer juist open in volle kracht. De cello kleurt de muziek warm in, terwijl de band zichtbaar geniet van het samenspel. Dat enthousiasme werkt aanstekelijk. De zaal luistert aandachtig van begin tot eind. Else Lena bracht eerder dit jaar haar debuut-ep Verlangen en verliezen uit en laat horen dat ze klaar is voor grotere podia. Haar optreden had niet misstaan in een theaterzaal. Wanneer de band aan het einde wordt voorgesteld, volgt een luid applaus van een publiek dat duidelijk onder de indruk is. Else Lena vat de avond samen als: chaotisch, familie en gezellig.

FEMI 'befolkt' de bibliotheek na sluitingstijd
In de naastgelegen bibliotheek gaat het er nog een stuk rustiger aan toe. Het is dan ook ver na sluitingstijd en alle luie stoelen voor het podium raken bezet met een relaxt publiek. De alternatieve folk van FEMI klinkt soms bekend, dan weer niet. De luisterliedjes over persoonlijke verhalen zullen het goed doen bij een kop thee en een boek op een zonnige zondag. Je voelt bijna de zon op je gezicht en het gras onder je blote voeten, luisterend naar haar single Driving. We verlangen nu alweer naar de opkomende zon, net als in hun logo.

Grandad is geen ouwelullenmuziek
Terug naar de rauwe energie, op een passende rauwe locatie, Hal 25. Hier genieten we van avant-garde rock gehuld in orde en chaos, als een hysterisch klein orkest, een prettig gestoorde Grandad. Hal 25 biedt ruimte om te bewegen, waar niet alleen het publiek, maar ook de band gretig gebruik van maakt. Het is mijn persoonlijk hoogtepunt deze Popronde. Eigenzinnig als Primus, uitbundig als ZU en energiek als de Wanda’s. Grandad heeft eigenlijk wel wat weg van Dr. Teeth and the Electric Mayhem. Het zal je opa maar zijn.


KRAM zoekt vergeefs naar verbinding
Een van de bands met de meeste speeldata op hun Poprondetour is KRAM, een Iers-Nederlandse alternatieve postpunk band uit Amsterdam, ‘gedreven door urgentie, spanning en collectieve ontlading,’ aldus hun beschrijving. De band is duidelijk wat meer ervaren en weet het podium van de kleine zaal in de Victorie goed te vullen. Ze doen hun best om een explosieve en verbindende show neer te zetten, maar de collectieve ontlading is niet voelbaar en de tijdelijke wereld in deze zaal vanavond blijft verdeeld.
KUZKO zorgt voor een dansende afsluiting
Waar de voorgaande acts vooral draaiden om verhalen en emotie, kiest KUZKO voor beweging. In Café Stapper brengt het duo een set vol retro-invloeden, strakke elektronische beats en een flinke dosis spelplezier. Met zonnebrillen op het podium en een aanstekelijke energie weten ze de aanwezigen moeiteloos in beweging te krijgen. De groep keert na enkele jaren terug op de Popronde en laat zien waarom ze nog altijd een publieksfavoriet zijn. Er wordt gedanst, meegeklapt en volop genoten.
Wie daarna nog energie over heeft, kan door naar Victorie waar The Robots Are Coming de nacht verder laat ontsporen in de beste zin van het woord. De elektronische beats vullen de zaal en trekken het publiek mee naar een andere dimensie. Het vormt een passende afsluiting van een avond waarop Alkmaar zich opnieuw bewijst als een perfecte Poprondestad. Van de kwetsbare liedjes van Lola Louii tot de poëtische hiphop van Gilly, de indringende verhalen van Else Lena en de dansbare energie van Kuzko: de Popronde liet in Alkmaar zien hoe veelzijdig de nieuwe lichting Nederlandse acts is. Precies waarvoor dit reizende festival ooit bedoeld is.








































