Popronde Groningen staat ook dit jaar weer bol van de innemende optredens
Rats and Daggers, Faske, Eaters of the Soil en Daniel Nolet stelen de show
Tijdens het rondreizende festival Popronde blijkt jaarlijks dat Nederland barst van jong, muzikaal talent dat zuiver zingt, poëtisch schrijft, en ondanks de geringe ervaring als artiest hongerig op de bühne staat. Dit jaar is het niet anders. Met een grote variëteit aan genres komen alle muziekliefhebbers weer aan hun trekken en is het in de binnenstad af en toe adten en hollen van podium naar podium. Wat overheerst is toch de vrolijke stemming waarin zowel de bands als het publiek verkeren. De Popronde is dan ook vooral genieten van al het moois dat de acts ten gehore brengen, of het nu akoestische gitaren zijn, oorverdovende punkklanken of Nederlandstalige ballads. De kersverse 3voor12-talenten spelen vanavond in onder andere Chaplin’s Pub, Simplon, en het Market Hotel en zetten met hun enerverende optredens alle Popronde-podia op z’n kop.
Mountain Eye
In Simplon draaide de rookmachine overuren, want Mountain Eye kwam er spelen. Het is de missie van deze band om metal weer ‘accessible’ te maken en daarvoor halen ze een hoop trucjes van bands uit de jaren '90 en begin ’00 van stal. Mountain Eye klinkt als de liefdesbaby van Korn en Thirty Seconds To Mars.
Het publiek was voorzichtig enthousiast over de band, al stonden de jonge meiden – de generatie die geïnitieerd zouden moeten worden in het genre – nogal ongemakkelijk om zich heen te kijken. Met hun gecoördineerde outfits en het synchrone headbangen is deze band misschien meer een karikatuur van metal dan een instapmodel. Catchy is het wel.
FIEP
Ondertussen is de jonge Veerle Fiep met band aan het soundchecken in cafe Rabenhaupt. FIEP groet het publiek met de woorden “Hallo Groningen!” en heeft er zin in. De drie gitaristen, toetsenist, drummer en zangeres openen met een nummer dat in eerste instantie lijkt op vrolijke pop. Het tweede liedje begint met alleen zang en heeft echter een volwassenere sound. Het is indrukwekkend om te zien dat iemand die nog zo jong is muziek schrijft die best aanslaat. Het optreden verandert in een innemende post-punkact vol opzwepende klanken.
De kroeg loopt inmiddels vol en ook vooraan is het nu dringen geblazen. We horen meer duistere liedjes, waarin praatzang en hysterische, schreeuwerige uithalen de boventoon voeren. FIEP gaat helemaal in de muziek op. Ook in de snellere nummers houdt de band goed maat; het ritme van de muziek is zo voorspelbaar als dat van een locomotief. FIEP ontpopt zich tijdens het optreden als de nieuwe Pip Blom. Ze klimt op een verhoging, loopt nog even ludiek het publiek in en hoopt later een praatje te maken met de luisteraars, die voor € 5 op de foto mogen met gitarist Ties. Het laatste liedje gaat over een boot, en dan is het alweer tijd voor het volgende optreden.
jet van der steen
In schoenenzaak Idenza geeft de twintigjarige jet van der steen een bewogen optreden. Haar Nederlandstalige liedjes zijn goed te verstaan en imponeren het publiek. Teksten als: “neem me mee en laat het zien” rollen er zelfverzekerd uit; voor de aanwezige toeschouwers is ze niet bang. Jet glimlacht continu en bespeelt het publiek voor een beginnende artiest vakkundig. Met meer dan honderdduizend volgers op Tiktok is ze dan ook al wat aandacht gewend.
Ze kondigt de bandleden aan en laat zowel dansbare liedjes als ballads horen. Wat direct opvalt is de heldere stem die de zaak in knalt, waarmee ze ook de lastige melodieën zuiver zingt en de hoge noten raakt. We horen liedjes over het verwelken van gevoelens als aandacht verdampt en dat het soms nodig is om voor jezelf te kiezen. Het zijn al behoorlijk gepolijste producties en toch ontbreekt het jet niet aan spontaniteit. Het optreden is dan ook in een mum van tijd voorbij. De bandleden geven elkaar een high five en het publiek in de volle zaak neemt nog een drankje uit de koeler, voordat het naar het volgende optreden vertrekt.
Daniel Nolet
Een sfeervollere setting voor een optreden dan het Market Hotel kun je je haast niet inbeelden. Daniel Nolet speelt in een stijlvol interieur, met alle ruimte voor de band, een glazen doorkijk naar de roerige Grote Markt en een luxe bar binnen handbereik. Ook de dansbare gitaarpop van Nolet is bepaald niet saai. Sterker nog; Nolet zet met zijn aanstekelijke, ritmische liedjes een van de meest indrukwekkende shows van de avond neer.
Met lange, uitgesponnen gitaarsolo’s doet de muziek hier en daar denken aan de relaxte, psychedelische soul van The Black Pumas. Toch staat er slechts een handjevol publiek in het hotel, dat in mei dit jaar de deuren opende en doet dus voor het eerst mee aan de Popronde. De band, die naast Nolet uit een gitarist, basgitarist en drummer bestaat, speelt serieus, maar zelfverzekerd en zonder opsmuk. Het optreden is geloofwaardig en heeft ook niet meer nodig. Echter hebben veel gasten van het hotel erboven schijnbaar last van het optreden. Een kwartier eerder dan gepland moet Nolet het laatste nummer inzetten. Het publiek zingt de single Go Back mee en dan is het klaar. Er is schijnbaar bij het boeken geen rekening gehouden met het feit dat hotelgasten op hun kamer wel eens zouden kunnen meegenieten. Zonde, want we hadden graag nog wat langer van Nolet genoten.
Faske
Terug in Huize Maas is het de beurt aan Faske, die met zijn popmuziek in het straatje van Snelle en The Opposites de harten van het publiek verovert. Dit is niet het soort muziek waar het hart van de gemiddelde 3voor12-lezer sneller van gaan kloppen, maar in deze zaal hangt liefde in de lucht. Er wordt geproost op een mooie avond, stelletjes gaan steeds dichter tegen elkaar aan staan en er wordt met aanstekers gezwaaid. Na al die ingewikkelde nieuwe muziek is Faskes optreden misschien wel een verademing – een nieuw gezicht, maar een herkenbare stijl.
Zwemfest 2022: Eerst een studentenfeest, daarna pas festival
Het was weer tijd voor het jaarlijkse studentenfeestje in Vera: Zwemfest! Op dit indoorfestival georganiseerd door vier studieverenigingen werd er gedanst, gemosht en heel veel gekletst. Het aanbod aan optredens wist het publiek maar moeilijk in beweging te krijgen, met een paar uitzonderingen daargelaten.
Nieuw van Groningse Bodem: Seb Zukini, Katie Koss, Tiktok Tammo en meer
Serieuze shoegaze, stoïcijnse stonerrock, pretty pop en burgerlijke boerenrock; in september verscheen er weer genoeg verfrissende en nieuwe, lokale muziek. De nieuwe releases zijn meer dan welkom nu het weer steeds vaker tijd wordt om binnen te zitten en je weleens toe bent aan iets anders dan de gebruikelijke podcast. TikTok Tammo loopt met zijn grappige nieuwe single alvast vooruit op het Bietn Feest, Katie Koss reflecteert op zichzelf op haar nieuwe single Pretty Girl en Seb Zukini rockt met de debuut-EP The Devil You Know de pan uit. De nieuwe muziek is dan ook zeker de moeite waard om in de naderende herfstige maanden eens van te gaan genieten.
Een duik in de platenkast van: deejay Irie
In ‘Een duik in de platenkast van’ graven we elke maand, samen met een Groningse muziekliefhebber, in zijn/haar collectie naar platen met een speciale betekenis. Deze maand zijn we in gesprek gegaan met deejay Irie, oftewel Irie Weergang. Naast authentieke turntablist is hij ook de eerste die zichzelf "Visual DJ Champion" heeft mogen noemen. Aangezien hij midden in een verhuizing zit, spreken we hem in een café. Zijn eigen platenkast ligt op het moment overhoop, maar met een divers lijstje in een platenwinkel kom je gelukkig ver!