Paaspop 2026: IJSLAND normaliseert extreem gedachtengoed met stijl
“Deze is voor alle lelijke mensen”
Het is een paaswonder: we verstaan alle teksten in de Roxy loud and clear. “Shoutout Jezus”. Rappers Sef en Abel staan op de barricades (zowel letterlijk als figuurlijk) en terwijl De Jeugd Van Tegenwoordig een paar meter verderop in de Apollo staat te paraderen, valt de tekst “We zijn meer dan sterrenstof” uit DON´T BELIEVE DE KRANT toch net anders dan het welbekende Jeugd-nummer, en is het knap hoe vol IJSLAND de Roxy alsnog krijgt ondanks de enorme concurrentie. Toch zijn we niet verbaasd, want de mannen zetten een bak van een show neer die blaakt van extremisme, maximalisme en eindeloze manische energie.
IJSLAND: de formatie rondom Amsterdammers Abel van Gijlswijk van Hang Youth en Sef met beats van Faisal is precies wat je verwacht van zo’n combinatie: rauwe hiphop vol van intellectualiteit, antikapitalisme, pro-literatuur en anti-koeien. Zie ‘Hete Take’: “Abolish alle koeien en bloemen / abolish al het vee” en “Laat alle Syriërs komen. En blijven. En neuken.”
Twee jaar geleden kwam al het eerste naamloze album uit, de tweede, toepasselijk genoeg IJSLAND 2 genoemd, weet zelfs een nog groter schepje bovenop te doen wat betreft harde statements en absurditeit. Zie bijvoorbeeld hoe Abel de Roxy betreedt als een soort omgekeerd lid van de KKK met zijn zwarte kap. Sef heeft wat lijkt op een kanten rouwkleedje over zijn hoofd. De kleren gaan al snel uit, want het is meteen aardig warm. De tentvloer stuitert, waardoor je als publiek, ook als je niet aan het springen bent, je toch.. aan het springen bent. IJSLAND heeft even nodig om te ontdooien, maar zet een sterke set neer met hete takes. En vuur. Heel veel vuur. Het is met al die hitte toch wel even knijpen dat IJSLAND niet smelt.
De beats van Faisal zijn gevarieerd: van dance naar meer oldschool hiphop naar Caribische beats en wat trap hier en daar. Door alle absurditeit denkt misschien het Paaspop-publiek dat IJSLAND een grote grap is, maar Abel en Sef maken duidelijk dat dat niet het geval is: “Dit is niet Samson en Gert, dansen, kankerlijers!”. De muziek is hartstikke serieus, maatschappelijk betrokken en zelfs hier en daar spiritueel verlichtend. “Ben geen activist, ben een terrorist, ben een zen-boeddhist, ben een taoïst”. Dat geeft stof tot denken, maar in de Roxy, vooral tot springen. Het voelt alsof er langzaam een cultachtige sfeer rond IJSLAND ontstaat: de vlag gaat mee in de moshpit, ook de raarste leuzen worden keihard meegeroepen. “Tegen tulpen zeg ik: Nee!” Is dit een tweede kans voor Sef als ambassadeur van de vrijheid? Is dit een revolutie? Misschien. Is dit een revolutie met swag? Absoluut.
