In het Paardcafé staan vanavond twee acts die allebei in ander Nederlands zingen. Waar ZEA nog in de tweede rijkstaal zong, houdt Kopsmart het met onversneden Scheveningse teksten dichter bij huis. De band rondom Arie Spaans en Remco Prins (oa. Ragmob) haalt de inspiratie uit het vissersdorp aan de rand van Den Haag. Liedjes over zeelieden die stiekem huilen, de nieuwbouw in Scheveningen en alles wat met de zee te maken heeft. Misschien is dit de act die vanavond wel de meeste aandacht vast weet te houden. Iedere aanwezige heeft door dat er iets gaande is op het podium en vlak voor de bühne staan mensen de hele avond al vol bewondering te kijken naar de band. Het is bijna wonderbaarlijk om te horen hoe erg het Schevenings verschilt van het Haags, want slechts een handjevol woorden is verstaanbaar. Het hoogtepunt in de set is ‘De Prenter’ een lied over een jongen die voor het eerst mee mag als prenter op een vissersboot en op die manier verliefd wordt op het vissersbestaan. Los van een ontzettend catchy refreintje, is het nummer doorspekt met nostalgie. Kopsmart is niet de meest toegankelijke act van Den Haag, maar een optreden van deze heren is indrukwekkend.
Togolese vibes
Stel je eens voor. Een salsaband met een zwaar psychedelisch randje. Dat is de act rondom alleskunner Eblis Álvarez. Waarschijnlijk heeft hij zijn multi instrumentale talenten de koosnaam Meridian Brothers gegeven. Alsof het een mysterieuze - dus zelfverzonnen - familie van getalenteerde muzikanten betreft. Op het podium zien we zeker vier extra muzikanten die Eblis bijstaan als de Meridian Brothers en ons in een Colombiaanse trance brengen. Ja, dat is een ding.
Terwijl in de grote zaal de emo editie van 80’s, 90’s en nullies start heeft de kleine zaal nog een parel verstopt. De Togo All Stars, die de betiteling ‘all star’ meer dan waardig is. De Togolese muzikanten leunen op een sterk staaltje percussie, zoals gevorderde groepen uit Afrika dat doen. Een zwoele vibe zorgt ervoor dat geen bezoeker ongedanst blijft. Laten we voor de gelegenheid net doen alsof dat een woord is. Daarna vertrekt de redactie richting de grote zaal voor een compleet andere ervaring: de 80’s, 90’s en nullies, met een bedekkend emosausje. Een stevige aftrap van het culturele seizoen PAARD, waar we dit jaar ongetwijfeld nog vaak te vinden zijn. Echt schuren, piepen of verrassen doet het vanavond niet. Geen probleem, de popzaal blijft vooral een vertrouwd toevluchtsoord voor muziek.
