Oude punkband M.D.C. rockt nog steeds even hard
M.D.C. laat in Musicon zien hoe bijna vijftig jaar punk nog steeds relevant is en oud en nieuw publiek samenbrengt
Musicon ontvangt op 29 juli hardcorepunkpionier M.D.C., afkorting van Millions of Dead Cops, tijdens hun zevenentwintigste Europese tour. M.D.C. reist vanuit Austin, Texas af naar de kleine Haagse zaal. Samen met voorprogramma Fast Friends SF trekt de band oude punkers, jonge liefhebbers en nieuwsgierige nieuwkomers. Zo laat de avond zien waarom podia zoals Musicon belangrijk blijven: internationale artiesten komen dichtbij en bezoekers ontdekken nieuwe muziek én elkaar.
De avond begint met Fast Friends SF. Christa op zang en gitaar, Red op gitaar en zang, Norm op bas en Adam achter het drumstel brengen stevige rock-’n-roll met punk in de motor. Het viertal uit San Francisco klinkt alsof Led Zeppelin en Queens of the Stone Age samen een kind krijgen, met Courtney Love achter de microfoon.
De band speelt strak, maar laat genoeg ruimte voor chaos. Drummer Adam slaat zo hard dat hij na het tweede nummer al zijn bekkens opnieuw moet vastdraaien. Zijn drumstel houdt het maar net vol, maar de drummer dendert onverstoorbaar door.
Die energie groeit alleen maar verder wanneer M.D.C.-gitarist Barry d’Live Ward op het podium stapt en samen met Fast Friends SF het nummer ‘Rock and Roll’ van Led Zeppelin speelt. Christa loopt ondertussen het publiek in en danst tussen de bezoekers. Achter haar speelt Adam zijn drumsolo zonder zichtbare moeite. Het voorprogramma eindigt luid en strak.
Oude punk relevanter dan ooit
Gitarist Ward verdwijnt niet lang van het podium. Even later keert hij terug met de rest van M.D.C., samen met zanger Dave Dictor, bassist Mike Smith en Adam Crisis op drums, allemaal in politie uniform op Dictor na. Na het introducerende praatje van Dictor knallen ze hun optreden af alsof het weer 1979 is.
De eerste moshpits ontstaan snel. Oude punkers en jonge bezoekers botsen door elkaar terwijl de band korte, felle nummers de zaal in slingert. Tussen de muziek door nemen Dictor en Liss uitgebreid de tijd voor oorlog, onderdrukking en politiek. “Fuck Trump”, “fuck nazi’s” en “fuck fascisten” klinken meermaals door Musicon.
De toespraken halen soms wat vaart uit de set, maar passen bij een band die muziek gebruikt om hun politieke statements te promoten, meer classic punk krijg je het niet. Sinds 1979 trekt M.D.C. ten strijde tegen fascisme en ander maatschappelijk onrecht. Daardoor klinken nummers als ‘John Wayne Was a Nazi’ en ‘No Trump No KKK No Fascist USA’ helaas nog altijd actueel.
Halverwege trekt Dictor goede vriendin Erica Liss uit het publiek op het podium. Normaliter speelt Liss Basgitaar, maar deze keer zingen ze samen bijna de volledige tweede helft van de set. Voor afsluiter ‘Chicken Squawk’ laat ze Dictor weer alleen vooraan. Het vroege dierenrechtennummer geeft de avond nog één korte, felle uitbarsting met een serieuze boodschap maar op een grappige manier uitgevoerd. Zo rennen de moshers rond als kippen zonder kop terwijl ze allemaal met het nummer mee tokken.
Van eerste bezoek naar eerste moshpit
De energie op het podium slaat ook over op bezoekers die punk nog niet goed kennen. Musicon trekt deze avond namelijk meer dan doorgewinterde punkers. Ook een nieuwe generatie muziekliefhebbers vindt de weg naar de zaal. Sommigen komen hier zelfs voor het eerst.
Bezoeker Branco komt niet alleen de eerste keer in Musicon, maar ook bij zijn eerste punkshow. Een moshpit kent hij tot deze avond alleen van een afstand. M.D.C. trekt hem uiteindelijk toch de bewegende massa in. Na afloop vertelt hij dat hij zeker vaker terugkomt. Zijn vrienden stemmen direct met hem in.
Daar ligt de kracht van een plek als Musicon. Een punklegende uit Amerika speelt niet achter hoge hekken of op grote afstand, maar tussen het Haagse publiek. Hierdoor is het enorm toegankelijk voor een nieuwe bezoeker om zijn eerste punkshow en moshpit mee te maken. De zaal bewijst zo dat een muziekplek niet groot hoeft te zijn om een grote rol binnen de Haagse scene te spelen.
