Nieuwe Muziek Steven Charlot bwam Emma Dani Oliver Aron Molokai No Offense

(Hoofdfoto: Fransje Calf)

© Guido de Bruin

Steven Charlot

Vol verhalen

Steven Charlot is een Amsterdamse producer, songwriter. Afgelopen jaar is hij geselecteerd voor de Popronde. Hij brengt op een eigenzinnig manier een combinatie van soul en r&b.

In 2025 heeft Steven zijn EP Society’s Face - Pt I uitgebracht en nu volgt het tweede deel. Beide delen vormen samen één groter geheel, dat ook op vinyl zal verschijnen. Net als Society’s Face - Pt I, zit het tweede deel vol verhalen over persoonlijke groei, het omarmen van je innerlijke kind en liefde. Op deze plaat komen zijn muzikale invloeden sterk naar voren: zo is de single Sunday Morning een ode aan zijn favoriete album Black Messiah van D’Angelo. De twee EP’s vormen samen één verhaal.

Geïnspireerd door levenservaringen en sentiment creëert hij een rijke mix van alternatieve r&b, neo-soul en indie. Zijn stem heeft een onmiskenbare klank: zwoel, maar altijd beheerst. Het dagdromen waar het allemaal mee is begonnen, klinkt ook op  Society’s Face - Pt II wederom door.

© Laurens Thomas

bwam

Persoonlijke zoektocht

Op zijn socials vertelt bwam of beter gezegd Bram Koenings zijn verhaal. Over een leven dat hij ooit heeft gekend, maar dat meer achter zich heeft gelaten en door meer in het moment te leven en daar zich veel prettiger bij te voelen.

De EP Be Here die bwam presenteert is een hele persoonlijke zoektocht geworden naar rust en het 'hier en nu'. ,,Ik heb de EP volledig zelf geschreven en geproduceerd in mijn thuisstudio. Soms verloor ik mezelf zeven uur lang in een flow-state zonder dat ik doorhad. Die rauwe, ongefilterde energie hoor je erin terug”, zegt bwam. Voor hem is de EP eigenlijk een reis met een bestemming. De titel zegt het al. Het nu en niks anders.

© Sophie van Hasselt

Olver Aron

Verlangen naar echte verbinding op single bij uitbrengen EP

Oliver Aron heeft de afgelopen jaren laten zien en vooral horen dat hij moderne muziek maakt, maar waarbij je iets van nostalgie erin terug kunt horen. Oliver kan soms klinken als een crooner, maar wel één met een verhaal.

Oliver presenteert zijn EP NoT sURe i’Ve eVeR bEEn iN LoVe :S mete “:S” die in de titel een knipoog is naar de emoji van lichte paniek en ongemak. Het is precies dat gevoel dat veel millennials direct zullen herkennen. Bij het uitbrengen van de EP komt Oliver ook met een single. Met Someday geeft hij woorden aan een gevoel dat voor veel millennials herkenbaar is: verlangen naar echte verbinding, terwijl daten steeds vluchtiger en vermoeiender kan aanvoelen. Op de single komen twijfel, hoop en emotionele vermoeidheid samen, zonder dat het nummer zwaar wordt.

Waar Someday thematisch aansluit op de rest van de EP, kijkt het nummer ook verder dan alleen Oliver Arons eigen verhaal. ,,Als kind vond ik vaak veiligheid in het wegdromen over een volwassen leven waarin ik verliefd zou zijn. Misschien was dat ook een vorm van escapisme, omdat thuis niet altijd als een veilige haven voelde. Nu ik ouder ben, hoor ik steeds vaker om me heen hoe moe mensen zijn van daten: dat ze geghost worden, dat niemand echt commitment wil, dat liefde vooral ingewikkeld en tijdelijk voelt. Juist daardoor merk ik hoe lastig het soms is om te blijven geloven in iets echts en veiligs. Someday is voor mij een reminder om dat vertrouwen niet kwijt te raken”, zegt Oliver.

Muzikaal beweegt Someday zich tussen lichte indiepop en subtiele country-invloeden. De single klinkt volgens Oliver zelf in ieder geval warm en open, met ruimte voor zowel lichtheid als kwetsbaarheid.

© Charlize

Emma Dani

Een vicieuze cirkel

Inmiddels weet Emma Dani haar weg te vinden. Ze is afkomstig uit Overveen onder de rook van Haarlem en probeert met haar songs je diep te raken. Eerst doet ze dat in het Nederlands, maar nu in het Engels.

Voor Emma breken er nu spannende tijden aan want de single Pretty When I Cry is de laatste single voordat ze haar debuut EP uit gaat brengen.

Pretty When I Cry is volgens Emma een emotioneel pop-rocknummer over vastzitten in een vicieuze cirkel met iemand die je steeds weer pijn doet, maar nooit echt de verantwoordelijkheid ervoor neemt. Het gaat over die verwarrende mix van liefde en pijn, en het moment waarop je beseft dat je je eigenlijk lichter voelt als die persoon er niet is. Zelfs als diegene nooit helemaal weggaat.

,,Het nummer begint ingetogen en gedempt, voordat het losbarst in een vol pop-rock refrein, dat de emotionele spanning in de kern van het nummer weerspiegelt”, zegt Emma. Verwacht een rauwe, eerlijke, kwetsbare én krachtige popsong. Precies die elementen van een emo popsong maar ook met een dosis empowerment.

© Jesus Leguizamo

MOLOKAI

Band geeft visitekaartje af met debuutsingle

Sinds 2017 schrijven gitaristen Marc Jongma en Niels van den Berg van MOLOKAI samen muziek. Ook doen beiden de zangpartijen voor de band. Inmiddels is de  Vanaf 2023 groeit de ambitie om hun werk met de rest van de wereld te delen, waarna drummer Damian de Weerd en bassist Sjoerd de Roij zich bij de groep voegen. Daarnaast is Manon Hendriks onderdeel van de band en zij doet eveneens de zangpartijen.

MOLOKAI hebben hun wortels liggen in de Zaanstreek maar ook in Haarlemmermeer. Easy To Hide is de debuutsingle van MOLOKAI. Als het allereerste nummer dat Marc en Niels samen schreven, vormt het de blauwdruk voor het geluid van de band. Het is de eerste van vier singles, die zoals ze zelf zeggen ‘culmineren in een EP release in het najaar van 2026’.

Het is een echte classic rock nummer zoals je die kent uit de tachtiger jaren, maar wel uiterst modern. Je denkt dat het allemaal naar een ballad toe gaat, totdat Easy To Hide losbrandt. Episch mag je het nummer gerust noemen. Er zit een vette gitaarsolo aan het eind van het nummer.

No Offense

The story of the scorpio and the frog

Ze komen uit Enkhuizen en min of meer maakt het publiek kennis met No Offens in 2023 als zij met twee singles of de mini EP Cougar & Cowards uitbrengen. De verwijzing hiernaar is misschien wel veelzeggend, want waar No Offense dat in die tijd zo doet, zo doen ze het min of meer nu ook. Het is de inspiratie voor iets veel groters waarmee No Offense nu bezig is.

,,Wij gaan met ons volgende project alle regels en handigheidjes die we al jaren van de muziekindustrie te horen krijgen verbreken. We gaan namelijk niet één maar twee 'albums' tegelijkertijd releasen. Ook kiezen we niet één sound om ons op te laten vastpinnen, maar blijven we ontdekken en experimenteren binnen onze twee kaders”, zegt de band.

Voor Heart That Makes The Whole en It Eats wil No Offense samen de fabel vertellen over de kikker en de schorpioen, die beide een rivier willen oversteken. De kikker besluit om de schorpioen te vertrouwen en hem op zijn rug te laten meevaren, maar wordt toch gestoken. Het zit nu eenmaal in de natuur van de schorpioen. Zo gaan ze beide ten onder.

,,Aan de Kikker-kant hebben hebben we Heart That Makes The Whole als eerste single. Onze 'grootste' track tot nu toe, over een acceptatie van het proces van rouwverwerking. De Kikker-kant gaat volstaan met ballads en emotionele verhalen”, zegt de band.

De andere zijde is de stekelige kant, want dat is de aard van No Offense. ,,Aan de Schorpioen-kant hebben we It Eats. Een wat vertrouwder geluid voor ons. Deze track gaat over verslaving en de nasleep daarvan. De Schorpioen-kant komt vol te staan met onze boze, hardere tracks”, zegt het viertal.