
Ook deze tweede vrijdag staat in het teken van behoorlijk wat nieuwe muziek. De aftrap begint met twee keer een ‘C’. Het gaat om de debuut-EP van Chanou en het debuutalbum van Cervus uit Amsterdam. Een aftrap van twee uitersten, want Chanou is Nederlandstalige r&b, twerijl het Amsterdamse Cervus toch bekend staat als een zeer stevige en luidruchtige band. Verderop volgen nog het nieuwe muziekwerk Barney Willemse, Miss Ives, HOOFS en Coos. Er is ook een Nederlandstalig debuut van Petronella, maar deze is al door de collega’s van 3voor12 Den Haag uitgelicht.
(Hoofdfoto: Kyra Gok)

Chanou
Echo’s van je eigen verleden op debuut-EP
Chanou is een singer-songwriter afkomstig uit Diemen en maakt een Nederlandse r&b. Ze vertelt eerlijke verhalen over liefde, groei en zelfontdekking, gebaseerd op haar eigen ervaringen en die van mensen om haar heen. Bij Chanou is het uitgangspunt de r&b die ze combineert met invloeden uit pop, afro en dancehall, tot een geluid dat helemaal van haar is. Chanou bouwt daarbij aan een eigen wereld waarin visuals en muziek samen één verhaal vertellen.
Dat bewijs heeft Chanou al weten te leveren met de singles voorafgaand aan haar debuut-EP Echoes Van Toen. En is het eigenlijk wel een EP, want als het zeven nummers zijn gaat het al aardig op richting een album, waarbij Chanou de echo’s van je verleden laat horen. Het zijn steeds patronen die terugkomen, en het besef dat je verleden je toekomst niet hoeft te bepalen.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
Muzikaal laat Chanou de nineties en de zeroes r&b waarmee ze opgroeit in haar geluid laat doorklinken, maar wel duidelijk een eigen draai weet te geven. Op No Games laat Chanou duidelijk horen over iemand die je pijn doet, vervolgens terugkomt met “sorry”, maar waar Chanou eigenlijk klaar is met het spelen van het spel.

Cervus
Amsterdamse band brengen hun debuutalbum ‘Axis’ uit
De Amsterdamse psychedelische stonerrock band Cervus lopen best al een tijdje mee, maar het is nu eindelijk tijd voor hun debuutalbum Axis uit. Dit is hun vierde officiële release. Cervus heeft er werk van gemaakt, want het album bevat tien nieuwe nummers en omvat een speellengte van bijna een uur. Op hun debuutalbum Axis borduurt de band voort op elementen van de voorgaande EP’s Ignis uit 2021 en Shifting Sands van drie jaar geleden. Alleen gaat Cervus op hun debuutalbum nog verder de diepte in, met nog zwaardere riffs, meeslepende ritmes en veel dynamischere song structuren.
De titel Axis is niet zonder reden gekozen; naast dat dit album het eerste volledige werk is van de band en een kantelpunt symboliseert, zijn tijdens het maakproces meerdere bandleden een van hun ouders verloren. Als je een dierbare verliest, dan voelt dat aan alsof de wereld van zijn as is geraakt. Door deze omstandigheden lopen thema’s als verlies, rouw en de vergankelijkheid van het leven als een donker rode draad door het album.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'bandcamp'-embed.
Licht desoriënterende soundscape
Episch en ingetogen
Het album begint met een korte, licht desoriënterende soundscape, waarna opener Black Masquerade er vol in knalt met een dikke, logge en groovy main riff. Halverwege neemt het nummer een dromerige, atmosferische wending, om daarna terug te keren naar een beukende finale vol rammende gitaarpartijen. Het nummer vat de mission statement van Cervus voor dit album goed samen; meer dynamiek, meer contrast en dikker, voller gitaarwerk.
Na het openingssalvo van Black Masquerade, Burning Legacy en Giantess neemt de band het eerste voorzichtige stapje terug met het donkere, melancholische en haast folk-achtige Fading From View. Hierna volgt het instrumentale Roamer, een symbolisch rustpuntje in de reis van Axis, maar wel eentje met een weids, panoramisch en zwaar psychedelisch karakter.
Nadat Roamer volledig is weggeëbd, begint de tweede helft van het album en deze ontvlamt met het beklemmende en claustrofobische Harbinger Of Rain, twee minuten aan snelle, onversneden grillige desert punk. Het nummer zet de toon voor het tweede deel van deze reis; we gaan de diepte in, past the point of no return.

In schril contrast staan Faces Of Evil en Beneath The Waves; twee heuse heavy psych epossen. Beiden zijn langer dan acht minuten, zitten vol onverwachte wendingen en massieve, monumentale riffs. Na dit tweeluik van meer dan kwartier is afsluiter Remember My Name een welkome afwisseling.
Het nummer ontvouwt zich als een droomvisioen, rustig en ingetogen, langzaam opbouwend naar een groots en meeslepende climax. Met Golden Arms sluit Cervus hun debuutalbum uiteindelijk echt definitief af. Dit kleine, psychedelisch getinte folkliedje is een ode aan de overleden moeder van zanger en vocalist Tom van der Linden en brengt deze tumultueuze reis ten einde.
Cervus heeft alles zelf gedaan. De nummers zijn in eigen beheer opgenomen in de WOODROX te Amsterdam. Drummer Rogier Henkelman heeft het album geproduceerd en gemixt en de mastering is gedaan door Karl Daniel Lidén (Greenleaf, Dozer, Lowrider). De band heeft gezamenlijk het ontwerp van de cover gemaakt en deze is gefotografeerd door bassist Tom Mourik.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.