Niels Buijs presenteert album in eigen plaats
‘Carouser’ in PX Volendam op herfstachtige vrijdagavond in oktober
Waar het eerste album ‘The Lowlands’ van Niels Buijs meer een persoonlijke inslag heeft, geldt dat niet voor de opvolger die de Volendamse singer-songwriter heeft afgeleverd. Op vrijdagavond 9 oktober heeft de avond in PX Volendam meer het karakter van een open huis en de sfeer van een bar zoals Niels deze over laat komen op ‘Carouser’. De avond start met een optreden van Donna Marie Veerman die een aantal eigen songs op haar akoestische gitaar laat horen. De frontvrouw van KATHMANDU die inmiddels een crowdfunding zijn gestart voor hun debuutalbum ‘Between The Blues And Yellows’, kan solo zelf ook wat. Dat laat ze ook blijken. Het is niet vreemd dat Donna Marie er staat. Ze heeft al de backing vocals gedaan op Icarus van Niels Buijs en heeft haar bijdrage ook op het nieuwe album geleverd. Ze heeft ook gezien dat het album van haar muzikale vriend met veel liefde tot stand is gekomen.
(Foto’s: Marcelle Ohm)
Als Donna Marie klaar is met haar optreden, maakt iedereen zich op voor het optreden van Niels met zijn studioband The Barfly’s wat volgens PX Songwritersguild lid Roy de Smet eigenlijk met ‘ie’ moet worden geschreven en daarachter de ‘s. Het is een detail. Dat Niels er geen gras over laat groeien bij aanvang wordt duidelijk als hij start met The Professional. Het verhaal over ‘the hitman’ en met de geparafraseerde zin uit een Quentin Tarantino film: ‘Somebody told me you paint houses’. Het zijn de verhalen die Niels gehoord in het uitgaansleven. Naast hem op het podium spelen onder meer Joey Karregat (Dandelion) en Blanko mee. Laatstgenoemde heeft het album ook geproduceerd. Dit drietal is nog niet alles, want Tessa Zoutendijk op viool, Thom Heusinkveld op drums, Peter Steur op toetsen, Ruben Tol op sax, Cees Zwarthoed op trompet en Dirk Hoogland op mandoline, banjo en gitaar spelen ook mee. Ook Donna Marie staat een aantal malen op het podium om haar vocals bij te dragen.
Dat het niet alleen om vaart gaat op Carouser blijkt wel uit de song House Of Cards waar ook de viool van Tessa Zoutendijk een prominente rol heeft. Waar de viool een belangrijke rol speelt doet de banjo van Dirk Hoogland dat ook op City Centre (To The Outskirts). Er is ook een moment van pauze op het podium als Blanko het woord neemt. Er klinken warme woorden en ook beschrijft hij het volgende waarbij hij Niels beschrijft als zijn jongere broer. ,,Het eerste album was nauwelijks klaar of hij stond al weer met zes nummers klaar voor het volgende album. Niels laat er geen gras over groeien”, zegt Blanko. Verder merkt Blanko op dat er ook pure poëzie op het album staat, maar dan moet je die maar een aantal malen draaien.
Het typeert Niels dat hij weer wil doorgaan. Daarna volgen Offseason en Zorro. Vooral Offseason heeft net als The Professional een Bruce Sringsteen vibe. Het album Carouser is een album dat verschillende karakters kent. Het ene moment de heartland rock, dan weer americana met een vleugje blues, maar ook country en het album van Niels kan best wel wedijveren met het album Prospero van zijn illustere plaatsgenoten van AlascA. Zowel Niels als destijds AlascA hebben de lat daar omhoog weten te tillen ten opzichte van het debuutalbum dat ze destijds hebben uitgebracht.