“Eindelijk,” verzuchten Mathijs Bertel uit Evergem en de in Terneuzen wonende Sander Lambrecht. Het is een lang proces geweest, namelijk. “De plaat is al een jaar klaar. Maar voor de presentatie gaan we live de plaat helemaal opnieuw ‘bouwen’. De eerste show wordt namelijk gelijk heel speciaal: audiovisueel, in immersive sound in het Wintercircus, Gent op 10 december. “Wat we in de studio gespeeld hebben, is niet één op één op het podium te brengen,” legt Sander Lambrecht uit. “Het zijn twee werelden,” vult Mathijs aan. Sander: “Bij een concert staan er vier muzikanten op het podium en de celliste kan dan niet tegelijkertijd harp spelen. De beleving van een plaat is ook heel anders dan hoe je muziek ervaart tijdens een concert.” “Ik heb er wel slapeloze nachten van gehad,” bekent Mathijs. “Als een plaat af is, kom je uit een soort tunnel. We hebben nu sinds een maand of twee, drie afstand genomen, om dan in het najaar weer het muziekseizoen in te duiken.”
Centraal staat The Story of Lung-ta, een filmconcert dat het verhaal volgt van een meisje dat aanspoelt in een mysterieuze wereld en daar probeert te begrijpen hoe alles met elkaar verbonden is. Onderweg wordt ze bijgestaan door ‘windhorses,’ symbolische paarden die verwijzen naar Tibetaanse gebedsvlaggen en de kracht van de natuur. Wat begint als een sprookjesachtige ontdekkingstocht, groeit uit tot een reflectie op biodiversiteit, onze relatie met de natuur en het fragiele evenwicht daarvan.
Live brengt Nausca dat verhaal met vier muzikanten die een breed arsenaal aan instrumenten bespelen, van harp en strijkers tot elektronica en meer a-typische klanken zoals guzheng, nyckelharpa en yayli tanbur. Verweven met filmbeelden, animatie en grafische elementen wordt het een totaalervaring, balancerend tussen concert, film en installatie.
Vlaamse tour
Na de aftrap in het Wintercircus in Gent via Democrazy, volgt een tour met in totaal negen shows door Vlaanderen tot in mei. Grote visuals spelen een belangrijke rol bij de tour en de muziek wordt in 360 graden op het publiek gericht. Doordat de boxen ook achter het publiek staan, worden de bezoekers ondergedompeld in geluid en beeld. Sander: “We kunnen klank overal vandaan laten komen.” Mathijs vult aan: “We zitten echt in de experimentele fase nu en dat is zo interessant. Ge kunt veel meer kwijt dan met boxen links en rechts. En het heeft ook een ander effect op het publiek: het werkt heel emotioneel.” Het is een kwestie van ervaren hoe het geluid overkomt op deze manier. “We dachten dat het misschien wel te druk zou worden voor de toehoorders. Maar dat valt mee. En het gaat er natuurlijk vooral om welk verhaal je kwijt wilt. We dompelen ons publiek daarin onder.” Om hun show goed te kunnen brengen, werken Mathijs en Sander samen met heel goede geluids-, licht- en videotechnici. “Die voelen als extra bandleden.” Ook hun eigen samenwerking voelt vertrouwd: ze leerden elkaar kennen op de filmschool in Brussel en bleven altijd goede vrienden. Mathijs: “Ik vroeg Sander op een gegeven moment te helpen bij een productie en onze samenwerking is vanaf daar organisch gegroeid. We hebben duidelijk verschillende ‘highlights’ en die zijn ook terug te vinden in onze plaat. Zo is de A-kant echt elektronisch met veel emoties en harp en cello. De B-kant is meer akoestisch. Zo kunnen we allebei ons ego kwijt.”
De samenwerking verloopt heel vloeiend, vertelt het tweetal. Sander: “Mathijs stuurt nootjes, ik maak vervolgens bassen en soundscapes en we sturen het over en weer.” In elk nummer zijn weer andere stemmen te horen en dat is geen toeval. “We willen ons zien in de traditie van Massive Attack, Arsenal en Bomel en bij elk nummer de perfecte stem kiezen. Dat geeft enorme vrijheid en is tegelijkertijd ook spannend. Bijvoorbeeld met de Australische zangeres Indigo Sparke hadden we alleen contact via de mail. Dat hindert niet: je spreekt dezelfde taal, die van de muziek.” Sander: “Je merkt dat de ene gastmuzikant vlugger werkt qua idee dan de ander. En soms moet je schaven. We doen veel research om uit te zoeken of gastmuzikanten bij ons passen qua karakter en mensbeeld. De persoon moet wel aansluiten bij de tekst die we vertellen.”
De boodschap van Nausca is warm en melancholiek, een soort zachtheid. Dat hebben we nodig als mensheid, vinden ze. Warmte en troost, ondanks de soms stevige onderliggende lijnen. Emotioneel, comfort bieden. De boodschap is dat het leven wel mooi is. Sander: “We willen niet neerslachtig doen.” De tour doen ze met zangeres Sophia Ammann, met wie Mathijs vaker samenwerkte: in Ansatz der Machine. “We spelen alles instrumentaal mee. De functie van de leadvocals wordt ook ingevuld door de visuals.”
Nieuwe single
Op 2 oktober komt de nieuwe single uit: ‘The Mountain,’ ook met guestvocals van de Belgische/Canadese zangeres Sophia Ammann De clip daarvan is opgenomen in Bosnië en ondersteunt op wonderschone wijze het verhaal. De videoclip is opgedragen aan Boško Brkić en Admira Ismić, een Bosnisch-Servisch koppel dat in 1993 tijdens de oorlog in Sarajevo werd doodgeschoten door sluipschutters. Ze probeerden via een brug naar elkaar toe te lopen, maar werden onderweg neergeschoten. Hun lichamen lagen vervolgens wekenlang arm in arm op de brug, omdat het te gevaarlijk was om ze te bergen.
In de clip zien we twee oudere mensen die elkaar veertig jaar niet gezien hebben. Ze spreken af bij een oude boom, hoog op de top van een berg. Beiden brengen iets mee: kleine theezakjes, gevuld met herinneringen. In elk zakje zitten foto’s, briefjes en kleine tastbare stukjes van hun leven — momenten die ze in de voorbije veertig jaar hebben meegemaakt, terwijl ze elkaar niet konden zien. Het is niet zomaar een liefdesliedje, benadrukken de twee. “We brengen een boodschap: nationalisme is nooit de oplossing. En met de clip erbij wordt die versterkt – dat is pure magie.”
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Draag zorg voor de natuur
Hun steeds terugkerende hoofdboodschap: draag zorg voor de natuur. De bandnaam Nausca is niet voor niets afgeleid van de Japanse animatiefilm ‘Nausica of the Valley of the Wind’ (1984). Hoofdpersoon prinses Nausica probeert hierin de natuur in haar vallei te redden van de ecologische ondergang. Een mooie link met de muziek en de boodschap die Nausca wil brengen. Mathijs: “We proberen een heel natuurlijk/authentiek gevoel weer te geven; dat willen we weerspiegeld zien in onze shows. Een ode aan de natuur.” Sander: “We gebruiken veel elektronica; onze muziek is heel organisch. Zo krijg je echt het gevoel in de bossen te zijn, bijvoorbeeld.”
Er kriebelen alweer nieuwe ideeën voor na de live shows. “We hebben altijd een mapje dat over en weer gaat. En nieuwe technieken bieden ook nieuwe mogelijkheden. Zo kunnen we er echt voor zorgen dat mensen het idee hebben midden in de natuur te zitten. We hebben veel samples van geluiden uit de natuur. Blaadjes bijvoorbeeld.” Sander: “Ik zet buiten heel vaak mijn microfoon aan. Als het gesneeuwd heeft, dan kan ik niet wachten om buiten geluiden te verzamelen.”
Zo maken Sander en Mathijs niet alleen muziek over de natuur, herinneringen en de wereld om ons heen, maar proberen ze die wereld ook hoorbaar en voelbaar te maken. Op de plaat, in beeld en straks in een zaal waar het geluid niet langer van één richting komt. Op 27 november verschijnt ‘Nausca’. Wie de muziek daarna live ervaart, krijgt niet alleen de nummers van het album te horen, maar een wereld om in rond te dwalen.