Matige optredens bij 'I feel luv'

Nijmeegs dj-duo legt de lat te hoog voor de andere acts

Danger @ de Affaire 2009
  • Redactie 3voor12 Gelderland

Op het podium aan de Voerweg staat een lekker avondje electro geprogrammeerd. The Routines uit Nijmegen en Danger uit Frankrijk zorgen voor de live-optredens, terwijl het Nijmeegs dj-duo Scrambled de avond aan elkaar draait en uiteindelijk redt.

THE ROUTINES
Nadat het Nijmeegs dj-duo Scrambled het publiek heeft opgewarmd is het de beurt aan The Routines. Zij hadden geen betere naam kunnen verzinnen, want werkelijk ieder cliché van de electroscene komt voorbij. De glitterlegging van de zangeres vormt zeker een aanvulling, want de monotone en suffe set had anders voor geen meter geboeid. Het is jammer dat haar stem niet bij de soort muziek past: ze zingt net iets te laag om de scheurgeluiden goed aan te vullen. Het is een leuke poging, maar weinig origineel. Vandaar als cijfer een 4.
 
SCRAMBLED
Dan is het de beurt aan Scrambled om iedereen aan het dansen te krijgen. En hoe! Zij brengen een zeer dansbare afwisselende set waarop iedereen los gaat, ondanks de plakkende natte broeken door de regen. De heren Slowpoke en Erik Grey, zoals ze zich solo noemen, laten duidelijk zien de skills en een flinke bak creativiteit in huis te hebben. Zij zijn niet bang om te spelen met publiek, dat zich op een gegeven moment extatisch afvraagt of die sample van Kraftwerk dan ook werkelijk doorgezet gaat worden. En zo zijn er veel momenten tijdens de set. Vandaar het cijfer 9.
 
DANGER
Hierna mag Danger uit Parijs de avond afsluiten. Dat is hem gelukt, want na een kwartier naar zijn monotone en inspiratieloze set geluisterd te hebben besluit uw plaatselijke reporter er tabak van te hebben en af te taaien. De beste man komt onherkenbaar getooid in een bivakmuts achter de decks staan. Op dat moment klinken in het publiek veel vragen waarom hij een bivakmuts op heeft. Het antwoord is duideiljk: ik zou ook niet geassocieerd willen worden met zo’n enorm suffe set. Goede keus, Danger: kun je tenminste nog over straat. Cijfer: 2.
 
Recensent: Bas Bernaerts