Luna Maki: Eclipse, identity en grooves die grenzen overschrijden

Houd je oren en ogen open voor dit collectief vol dansbare grooves, scherpe vragen en een band die groter denkt dan Nederland

Portretfoto Roger Makizodila ('Maki')
  • Fatima Bongers

Voordat de lichten in de zaal aangaan, is het goed om even stil te staan bij wat Luna Maki al heeft bereikt. Van Noorderslag tot Wildeburg, Wilde Weide en Footprints tot Into the Woods en Paaspop: de band heeft de afgelopen jaren op indrukwekkende podia gespeeld en een stevige reputatie opgebouwd, en dat allemaal terwijl hun debuutalbum nog moet uitkomen. Het zegt veel over de energie en visie van dit collectief dat een nieuwe standaard zet voor psychedelische afrobeat in Nederland.

In de stille zaal van EKKO lopen we met frontman Makizodila (Maki) over het podium, terwijl hij de lege ruimte bestudeert en de mogelijkheden bekijkt. “Ik ben hier al vaker geweest, maar nu is het anders. Dit is onze eigen show,” zegt hij. Een moment van stilte voor de storm die gaat komen. Op 26 maart vindt de releaseshow van het langverwachte album Eclipse plaats in EKKO, wat op 27 maart officieel uitkomt. Een logische volgorde: “Eerst willen we mensen het live laten ervaren, daarna kunnen ze het album meenemen, blijven luisteren, en ontdekken wat er allemaal in zit.”

Sound met lagen: identiteit en zelfreflectie

Dit is namelijk geen doorsnee collectief. Luna Maki bestaat inmiddels uit tien muzikanten en beweegt op het snijvlak van afrobeat, hiphop en psychedelische grooves. “Wij noemen het psychedelic afro flow,” legt Maki uit. “We zijn geïnspireerd door legendes als Fela Kuti, Tony Allen en Ebo Taylor. Maar we mixen dat met moderne hiphop en een psychedelische laag, zodat het je echt kan meenemen.” Het gaat om een vibe creëren die luisteraars op meerdere niveaus kan raken. “Je moet kunnen wegdromen, in de groove verdwijnen. Het moet ademruimte hebben, want Afro-muziek is gemaakt om live te spelen. En het leeft pas echt als alles samenkomt.”

De muziek begint vaak in de studio bij Maki, mede-oprichter Joel Soedito (gitaar) en Marijn de Zwart (bassist). “Wij schrijven het skelet van een nummer,” zegt hij. “Daarna voegen we iedereen toe. Een toetsenist, een extra gitarist, een blazerssectie. Iedereen krijgt de vrijheid om zijn eigen creativiteit uit te drukken.” Dat proces maakt van Luna Maki een collectief waar het idee van één persoon zich ontwikkelt tot een gemeenschappelijke ervaring. Het is muziek die groeit en ademt, met een balans tussen structuur en vrijheid. “Wij bedenken de melodie, maar iemand als onze trombonist weet hoe je dat verdeelt over een hele blazerssectie. Dat maakt het verschil.”

Portretfoto Roger Makizodila ('Maki')
© Iris van den Bergh

Luna Maki klinkt dansbaar en hypnotiserend, maar onder die grooves ligt een diepe boodschap. Voor Maki draait het niet alleen om beats, maar om identiteit en zelfreflectie. “Ik schrijf over gevoelens, over ideeën waar ik zelf mee worstel. Het gaat om de vraag: wat vind ík eigenlijk, los van wat de wereld zegt?” De teksten zijn gelaagd: op het eerste gehoor geniet je van de ritmes, de tweede keer vang je de thematiek op, en bij een derde luisterbeurt ontdek je weer iets nieuws. “Het gaat erom dat mensen zelf gaan nadenken. Niet alles aannemen. Zoals in ‘Breaking Free’: ben je bereid alles los te laten van wie je bent, om te worden wie je wil zijn?”

Soms hebben de nummers ook een maatschappelijk randje. In ‘Killers on the Loose’ daagt Luna Maki de stereotype beeldvorming uit. “Vaak worden bepaalde groepen mensen als gevaarlijk gezien. Maar wij draaien dat om: de echte macht ligt bij de mensen in pakken, die regels maken en systemen besturen.” Het is muziek die je entertaint én aan het denken zet, die uitnodigt tot reflectie over macht, identiteit en persoonlijke vrijheid.

Vanuit Amersfoort de wereld in

Ondanks het internationale perspectief is Amersfoort nog altijd de kern van Luna Maki. “Amersfoort is een broeikas,” zegt Maki. “Klein genoeg om snel connecties te maken, groot genoeg om ideeën tot leven te brengen.” Zo vonden zij hun eerste podia: FLUOR, Lepeltje Lepeltje, Into the Woods. Hier kon de band experimenteren, zonder druk van grote steden of industrie.

De eerste show was een try-out, en Luna Maki had nog geen muziek online. “We hadden eigenlijk niks,” zegt Maki. “Geen Spotify, geen releases. Alleen een livevideo van die show.” Toch werkte het: boekers en festivals zagen potentie, gaven een kans, en zo groeide de band van een lokaal experiment tot een act die nu internationale aanvragen krijgt. “We hebben twee zomers lang festivals gespeeld zonder dat er muziek uit was. Mensen kwamen en zagen één video. Na die show waren ze allemaal overtuigd.”

Die basis in Amersfoort heeft volgens Maki veel te maken met de gemeenschap en de korte lijnen die de stad biedt. “Je kan hier ideeën uitproberen, mensen zijn bereid om kansen te geven. Het is de perfecte plek om een fundament te leggen, voordat je verder kijkt naar grotere steden of internationale podia.”

Met het debuutalbum dat nu klaar is kijkt Luna Maki verder dan Nederland. “Onze muziek is Engelstalig, dus we denken automatisch internationaal,” zegt Maki. De eerste signalen zijn veelbelovend: aanvragen uit Italië, shows gepland in Senegal, en een groeiende fanbase buiten Europa. De ambitie is groot, maar de filosofie blijft hetzelfde: muziek die inspireert, beweegt en aanzet tot reflectie. “Voor ons draait het om meer dan hits maken. Het gaat om een geluid dat mensen raakt in verschillende lagen, dat wereldwijd kan resoneren. En dat begon hier, in Amersfoort, met mensen die geloofden in hetzelfde idee.”

Een releaseshow die je niet kan missen

Terug naar de zaal waar Maki en ik op het podium zitten, het voelt alsof de cirkel van de studio naar het podium dan eindelijk rond is. “Het is leuk, het is een beetje stilte voor de storm nog,” zegt Maki, terwijl hij kijkt naar de plek waar over een paar weken de eerste geluiden van hun debuutalbum live zullen klinken. “Maar het is ook vet om echt onze eigen wereld op het podium neer te zetten.”

Voor fans van afrobeat, psychedelische soundscapes en muziek die uitnodigt om na te denken over identiteit, zelfreflectie en vrijheid, is deze avond een niet te missen moment. “Het is een wereld die we samen creëren,” vertelt Maki. “Mensen mogen daarin verdwalen, zich laten meevoeren en misschien iets van zichzelf ontdekken.”

Het belooft een avond te worden waarin grooves, blazers, hypnotiserende ritmes en serieuze boodschappen samenkomen. Luna Maki nodigt iedereen uit om mee te gaan op deze reis. “Onze legacy? Mensen inspireren om meer in zichzelf te geloven,” zegt Maki. “Het gaat om de sounds en de boodschap die doorklinkt in onze muziek.” 

Portretfoto Roger Makizodila ('Maki')
© Iris van den Bergh

Voor wie alvast een voorproefje wil: luister hier naar ‘The Last Sunrise', een unreleased single van Eclipse, die een glimp geeft van het psychedelische en introspectieve universum dat Luna Maki in hun muziek heeft gebouwd.

En voor degene die er niet bij kunnen zijn, luister in april naar de 3voor12 Utrecht podcast voor een recap!

Te zien: Luna Maki, 26 maart 2026 @ EKKO