Wanneer muzikanten optreden, staan ze meestal bij het raam en verzamelt het publiek zich daaromheen. Op de concerten komt een mix van buurtbewoners en vaste klanten af, maar ook regelmatig mensen van ver buiten de stad. ‘Niet zelden zijn wij de enige plek in Nederland of zelfs Europa waar je een bepaalde artiest kan zien. Onlangs stond hier een Spaanse band met een grote achterban in Brussel. Hun fans kwamen massaal deze kant op om de show te zien.’
Wanneer we hem vragen over wat voor muziek je zoal in de bar kan horen, begint hij allerlei platen uit de kast te trekken. Een wirwar aan genres passeren de revue: van jazz en klassiek tot experimentele muziek, americana en folk. Allemaal artiesten die hier hebben gespeeld, en waar wij als redactie nog nooit van hebben gehoord. ‘Ik programmeer muziek die vrij is, vaak geïmproviseerd. Genres zijn niet belangrijk, het gaat erom dat mensen geraakt worden. Muziek moet je iets laten voelen. En het mag ook irriteren.’
De acts die er spelen, verleggen grenzen en spelen met de heersende muzikale conventies. ‘Ik ben vooral geïnteresseerd in subculturen, niet in de dominante cultuur.’ De geprogrammeerde acts zijn doorgaans internationaal, vaak met uit de Verenigde Staten. Wat interessant is, is dat deze artiesten zélf hun weg vinden naar Koffie & Ambacht. Gilbert heeft in het 12-jarige bestaan van de bar bijna nooit zelf een act hoeven boeken. Hoe komt dat? ‘We hebben over de jaren een ijzersterke reputatie opgebouwd onder artiesten. De hospitality en vergoeding die we bieden zijn goed. Daarnaast zorgen we altijd voor topgeluid.’
