Kay Slice betovert publiek tijdens intieme liveshow in Popcentrale
Een avond met een select gezelschap, een laid-back feel, en... Asona wie?
Concerten in coronatijd: Klein maar fijn. Dat bewees Dordtenaar Kay Slice wel met zijn band afgelopen zaterdagavond in de Popcentrale. Singer-songwriter Vera Baldé, metalband The Empyrean en rockers Stone Golem gingen hem al voorzichtig voor met kleine liveshows, en met succes: de coronaproof zalen waren voor al deze Dordtse artiesten goed gevuld. Ook Kay Slice wist – ondanks de warmte - een select publiek te verrassen met zijn relaxte soul- en afrosound vibes.
Eerst even wennen
Deze zaterdagavond is het stil en rustig als de bandleden van Kay Slice het podium op komen. Er hangt een wat onwennige sfeer. Het publiek (17 man) moet namelijk blijven zitten, wat intiem is maar ook een beetje raar voor een plek als de Popcentrale. En moeten we klappen, of afwachten? Als Kay Slice het podium oploopt krijgt hij toch een voorzichtig applaus. Een bijzondere gewaarwording, maar wel lekker. Dat is eigenlijk de hele show van Kay Slice in een notendop: Gewapend met een djembé, trompet, gitaar en een balafoon (een West-Afrikaans slaginstrument) genaamd Asona krijgen we een laid-back mix van soul, afrobeats, funk en hiphop te horen.
Lekker cozy
En ook vanavond weten Kay, Asona en band de sfeer mooi neer te zetten. Met de openingzin "Laten we het lekker cozy houden" wordt het eerste nummer ingezet en nemen ze de tijd om de muziek op te bouwen. Een goede keus, want juist zo komt de sfeer er langzaam maar zeker in bij deze bijzondere setting.
De bandleden zijn goed op elkaar in gespeeld en er zijn weinig technische foutjes te bekennen. Hier en daar lijkt de timing niet helemaal te kloppen door de wijze van spelen op de traditionele djembé, maar hier luister je gauw overheen dankzij de fijne geluiden van de trompet en de volle ritmes van de gitaar. En niet te vergeten de geweldige flow en energie van Kay zelf. Een kleine setting kan taai zijn, dus interactie met het publiek is belangrijk. Gelukkig is hij daar een meester in: wie Kay Slice vaker op het podium heeft zien staan, kan zich zijn humor of anekdotes tussen de nummers door wel herinneren. Vanavond geeft hij bijna iedereen in het publiek een persoonlijke shout out, dat maak je ook niet elke dag mee!
Tijdens het tweede nummer lukt het Kay Slice om het publiek mee te laten zingen. Zachtjes, want het zijn natuurlijk maar 17 man, maar daardoor wel heel intiem. Al met al was het een gedenkwaardige show die het zeker waard was om bij te zijn. Hopelijk is de crisis snel voorbij zodat er weer voor volle zalen of festivals gespeeld kan worden, want Kay Slice en zijn band verdienen een groter podium. In de zon. Op een festival. Met veel enthousiast publiek. Maar laten we het ook dan lekker cozy houden.
