Hoe verliep de organisatie van deze tiende editie The Life I Live?
“Het loopt nog steeds! Deze editie begon de organisatie toch met de handrem erop, terughoudend, met op voorhand niet teveel toezeggingen. Toen we 15 februari het bericht kregen dat de 1G-maatregel eraf ging, ontplofte mijn telefoon. Dit was echt goed nieuws, maar ook heftig omdat het wel erg kort dag was. Je hebt twee jaar niet kunnen organiseren zoals je het gewend was en je weet dat de wereld veranderd is. Ook zijn mensen ander werk gaan doen in de culturele sector. Het was dus spannend of we alles op orde konden krijgen, het team was enorm uitgedund. Gelukkig is een deel van het vaste team weer aan boord, aangevuld met nieuwe gemotiveerde mensen, maar dat heeft tijd nodig om te groeien en die tijd is beperkt. We zijn het wel echt met elkaar aan het flikken en dat geeft energie!”
Waar ben je het meest trots op bij deze editie?
“Het is top hoe het intern is gegaan, hoe we aan de slag zijn gegaan. Hard doorknallen in de avond, het weekend, niks is teveel, ook al is het soms wel wat veel. Die dedication is heel gaaf, en dat merk je extern ook met de partijen waarmee we werken. Dat is eigenlijk ook geen verrassing, maar je moet het wel meemaken. Iedereen heeft gewoon de positieve vibe om te gaan rocken!”
