Huiskamersferen in de buitenlucht bij Stichting de Tent
Dé manier om je zomer uit te komen zonder verloren gevoel. Want met creatieve oplossingen is ook in deze tijd nog heel veel moois mogelijk.
De zomer. Waar dit normaal voor veel mensen het hoogtepunt van het jaar is, waarin talloze bands uit alle windstreken neerstrijken op de talloze (gratis) festivals in Delft en omstreken en wekenlang de zomer verkondigen. Doordat de duistere Corona-wolk die over de wereld heen trok leek het dit jaar een troosteloos festival-seizoen te gaan worden. Dit gemis ging er echter niet in bij Thijs, die samen met Jord Stichting de Tent oprichtte.
Heerlijke smaken en geuren
Wat de Tent biedt is enorm divers. Waar er de ene avond een sing- en songwriter emotionele liederen ten gehore brengt, vliegen er de andere nacht vlagen van virtuoos gitaarspel over de velden, of vult schaterlachen de verder stille omgeving als een cabaret vertoning zijn optreden maakt. De Tent biedt aan ruim 60 man onderdak, met plaatsen aan tafeltjes of knusse hooibaalbanken. Opvallend is de warmte die het geheel uitstraalt bij binnenkomst; de sfeervolle aankleding maakt van de grote tent een knus en intiem geheel, waardoor je tot rust komt zodra je op een mooie plek neerzakt. Aan de zijkant van de tent is een klein barretje te vinden, waar koffie, fris, wijntjes en verscheidene lekkere bieren te verkrijgen zijn. Met de inloop vanaf een uur of 5 is er tijd genoeg om, voor het optreden van de avond begint, gezellig van een drankje te genieten of een gesprek aan te knopen met de mensen om je heen. Onder leiding van Jord, die in restaurants in het binnen- en buitenland in de keuken heeft gestaan, is er ondertussen al hard gewerkt, want rond een uur of 7 verschijnt de vegetarische avondmaaltijd voor hen die gekozen hebben om mee te eten. Een bord vol smakelijke gerechten en heerlijke geuren zet een goede toon voor de rest van de avond.
Amper droog gehouden
Het optreden begint wat onwennig, de gasten zitten nu op de grond in plaats van staan. Wanneer het publiek geleidelijk op de maat van de blues-ritmes mee gaat bewegen staan de artiesten steeds comfortabeler op het podium. Keith Dunn wisselt zang af met zijn mondharmonica. Wanneer er een wat triester nummer wordt ingezet volgt de stemming van het publiek er in, gelukkig dat het volgende nummer vrolijker is, anders hadden wij het niet droog gehouden. De manier waarop dit duo emoties aan het publiek over kan brengen is fenomenaal. De verhalen die ze soms letterlijk met de muziek vertellen trekken je mee. De diepe stem van Dunn is hier doorslaggevend in. Wanneer Sugar Sweet wordt ingezet en Lesire het met zijn diepe bas het nummer ondersteund baal je er (weer) van dat je toch echt moet blijven zitten. Hoewel Blues niet mijn genre is kan ik Keith Dunn & Renaud Lesire alleen maar aanraden.
