Sommige tradities mogen wat ons betreft per direct bij het grofvuil, maar gelukkig zijn er ook dingen die je vooral wél moet laten zoals ze zijn. Neem de maandagavond van Cultura Nova: al jaren het moment waarop heel hiphopminnend Heerlen uitloopt voor een gratis (!) show van een van de grondleggers van de Nederlandse hiphop. Sticks en Fresku lieten de tent hier al eens daveren. Vanavond wordt daar een nieuw hoofdstuk aan toegevoegd.
Rico staat vanavond in de Spiegeltent, die dit jaar trouwens een maatje groter is. Maar goed ook, want het is behoorlijk drummen voordat de deuren opengaan. Met wat vertraging begint de Fakkelbrigadier aan zijn show. Zo'n icoon behoeft natuurlijk weinig introductie: Opgezwolle, Rico & Sticks, succesvolle soloalbums en sinds vorig jaar zelfs een eigen biografie.
Zowel het openhartige boek Mijn eigen wereld als het daaropvolgende soloalbum Rico vormen een rauw tweeluik waarin de Zwolse rapper terugblikt op een turbulent leven. De biografie graaft diep in zijn roemruchte verleden met Opgezwolle en de jarenlange, slopende strijd met verslaving, terwijl het album voelt als de muzikale verwerking daarvan. Rico is eerlijk over de schaduwzijden van succes, zijn fouten als vader en de lange weg naar herstel.
Die laatste plaat speelt in het eerste deel van de set vanavond ook een prominente rol. Niet dat de zwaarmoedige thema's daardoor meteen zwaar op de maag liggen: opener 'Nooit Gekend' lijkt haast uit zijn voegen te barsten van de zonnige reggaebeat, terwijl Rico op 'Freek Vonk' de Spiegeltent aan het werk zet met de heerlijke tongbreker: "Een cent in mijn zak en een cent in mijn sok, in mijn sok zit een gat."
Haast ongemakkelijk wordt het als het even duurt voordat de dj een nieuwe song start en Rico de tijd moet opvullen met een praatje. Daar stuntelt hij, zeker in het begin van de show, wat mee. Het publiek lijkt vanavond ook niet per se gekomen voor lange bindteksten of een stukje zelftherapie. Daar wringt ook de schoen: vooraan blijft het opvallend kalm. Mensen houden afstand en Rico krijgt die kloof maar moeilijk gedicht, niet in de laatste plaats omdat het materiaal van zijn solo-albums live simpelweg niet altijd sterk genoeg is. Althans, niet vanavond. Rico is zonder twijfel een goede rapper en hij gaat op een leuke, speelse manier om met het publiek, maar echt spannend wordt het nergens. De songs worden daarnaast maar door een handjevol mensen herkend en kunnen maar op weinig bijval rekenen.
Echt opstijgen wil de set daarom lange tijd niet. Rico geeft dat aan het eind zelf ook eerlijk toe: "Het kwam wat stroef op gang, ik zelf ook, maar uiteindelijk hebben we toch een feestje gebouwd." Dat feestje komt er vooral zodra hij teruggrijpt naar zijn verleden. Met verses uit bangers als 'Verre Oosten' en 'Hoedenplank' van Opgezwolle en 'Zandloper' van Typhoon komt er eindelijk beweging in de Spiegeltent. Vooraan springen een mannetje of twintig enthousiast mee – een bescheiden feestje. Niet de meest memorabele hiphop-maandagavond van Cultura Nova, maar wel fijn om weer zoveel liefhebbers bij elkaar te zien. Volgend jaar Willem? Of een avond met lokale helden? Wij zijn erbij.
