Het poëtische werk van Oukje den Hollander

© Rutger van der Bent/Oukje den Hollander

Ondanks dat Oukje den Hollander in Katwijk geboren is, is Den Haag haar uitvalsbasis. De zangeres kwam voor haar studie aan het Koninklijk Conservatorium naar Den Haag en na een aantal uitstapjes is Oukje weer terug in de stad waar ze studeerde.

"Ik studeerde klassiek zang, maar gaandeweg kwam ik er achter dat die opleiding eigenlijk niets voor mij was. Je zingt daar bijna alleen maar vanuit je kopstem. Mijn hele lichaam schreeuwde wat ben je aan het doen?" Nadat de docenten Oukje na een derdejaars examen vertelden dat ze er beter een jaartje tussenuit moest gaan, schrok de zangeres enorm. Via mentorfiguur Anthony Heidweiller kwam Oukje in aanraking met een zangdocent in Berlijn. Daar heeft de zangeres een jaar gestudeerd, om vervolgens in Den Haag het conservatorium af te maken. "Den Haag voelde toen ik terugkwam te beklemmend. Het leek alsof de tijd had stilgestaan en mijn tijd in Berlijn nooit had plaatsgevonden."

Oukje toog naar Amsterdam en deed een master aan de Toneelschool en Kleinkunstacademie. "Dat was het grote shiftmoment. Ik kon zingen wat ik wilde." Hier ontdekte Den Hollander dat poëzie op muziek iets bood dat zij tot daarvoor nooit echt had kunnen doen. De zangeres studeerde af, bleef nog een aantal jaar in Amsterdam wonen voor de theaterscene en keerde vervolgens terug naar Den Haag.

"De Toneelschool en Kleinkunstacademie was een shiftmoment, ik kon zingen wat ik wilde." 

Uit de bocht

Ten opzichte van Idyllen is EP Nog zo veel experimenteler. Oukje durfde bij het opnemen van de kortspeler meer risico te nemen. Zelf beschrijft de zangeres het als meer eigentijds, alsof het klassieke van de eerste plaat een beetje is losgelaten. "Ik bleef daar in een voor mij veilige klank. De EP is voor mij bij elk nummer radicaal anders." Binnen de niche waar het werk zich in bevindt, benut de zangeres een groot deel van de creatieve ruimte beschikbaar. Tegelijkertijd is het compacte van een EP hetgeen waardoor Oukje zo tevreden is met het resultaat. Er zit een, voor de makers, duidelijk narratief in, maar tegelijk neemt het geheel niet veel ruimte in. "Net als dat een gedicht een verhaal compact kan maken, kan dat op een EP ook."

Het nummer op de plaat waar de zangeres de meeste risico's durft te nemen is 'De Wolf'. Inspiratie voor deze adaptatie is een radicaal andere zangtechniek die Oukje bij zangdocent Maurits Draijer heeft opgepikt. Het nummer gaat over twee geliefden die ruzie maken, waardoor het thematisch aansluit bij wat Oukje in gedachten had voor het nummer. "Ik kan natuurlijk mooi blijven zingen, maar het is ook mooi als ik tegen het einde echt de grenzen van mijn stem opzoek." Hier wil de zangeres ook benadrukken dat de gewaagde keuzes niet alleen vanuit haarzelf komen. Ook Marijn Korff de Gidts, die samen met Oukje vrijwel de gehele compositie op zich neemt en platenlabel 7 Mountain Records worden geroemd om hun hulp en durf.