"Het is nu belangrijker dan ooit om hoop te houden en verandering na te streven"

De eerste tour in Canada in ruim een decennium: wat kunnen we verwachten?

"We hebben er sowieso heel veel zin in! Deze tour zal iets anders zijn dan de vorige in Canada: in 2015 speelden we 15 shows in 5 provincies, nu 8 shows in 2 provincies. In 2015 tourden we met twee Canadese bands: Clipwing in het Westen en Fortune Cookie Club in het Oosten. Dat was vrij letterlijk bij hen achterin de bus springen en spelen maar. Dit keer komt er wat meer logistiek bij kijken: we huren zelf een bus en apparatuur en rijden alles zelf. De tour is geboekt rondom Pouzza Fest in Montreal, een heel tof punkfestival dat al lang op onze bucketlist stond. Verder spelen we op een aantal nieuwe plekken, maar ook op vertrouwde plekken zoals bijvoorbeeld de legendarische Bovine Sex Club in Toronto."

En jullie doen de tour samen met de Tsjechische punkband Krang?

"Klopt! In eerste instantie zouden we een paar shows en Pouzza Fest samen spelen en daarna ieder onze eigen weg gaan, maar gaandeweg besloten onze beide Canadese boekers de krachten te bundelen en de hele tour samen te doen. Sowieso: rond Pouzza Fest zijn er ontzettend veel bands op tour in Canada, dus de handen ineenslaan met een andere band is wel slim. We hebben nog niet eerder samen gespeeld, maar houden elkaars bands al een tijd in de gaten. Ik denk dat we muzikaal ook een goede match zijn. We kennen elkaar nog niet persoonlijk, maar de ervaring leert dat mensen die bereid zijn de halve planeet over te reizen om vervolgens twee weken met volslagen onbekenden op te trekken doorgaans wel goed volk zijn."

Jullie treden veel op in het buitenland. Wat maakt touren in het buitenland zo tof, of misschien zelfs wel urgent?

"Er is vooral heel veel buitenland! Wat het voor mij heel tof maakt, is dat er bijna overal ter wereld wel een punkscene te vinden is - hoe klein dan ook - waarin mensen bereid zijn om bands van ver weg te laten spelen. Dat geeft een heel familiaal gevoel, je maakt makkelijk nieuwe vrienden en komt op nieuwe plekken, als je al iets meer ziet dan alleen de snelweg en de zaal. Ook is er voor ons genre niet bijster veel interesse in Nederland - al bleek er wel interesse in de Nederlandstalige ep en bijbehorende tour - en beland je om die reden al snel over de grens."

Jullie hebben afgelopen jaar jullie allereerste Nederlandstalige plaat Antillectueel uitgebracht. Kunnen jullie iets vertellen over dat maakproces en de reacties er op?

"De reacties waren goed! We wisten niet zo goed hoe het zou landen, maar we hebben meer Nederlandse shows gespeeld dan we aanvankelijk van plan waren en de respons op die shows was heel goed. Ook bleken zelfs mensen van buiten Nederland interesse in de ep te hebben."

"De keuze voor Nederlandstalig was heel bewust: we proberen onszelf uit te blijven dagen en nieuwe dingen te blijven doen. Dit was één van de vele dingen die nog op onze lijst stonden. Wat mij vooral opviel: teksten in het Nederlands voelen wat directer en harder dan in het Engels. Dat merkten we ook in de reacties: voor veel Nederlanders is Engels toch een ‘vreemde’ taal en komt een boodschap in de eigen taal wat duidelijker over, overigens niet altijd tot ieders genoegen... Dan blijk je als band toch iets uitgesprokener te zijn dan je publiek verwacht, of blijkt je publiek wat behoudender dan je zelf had ingeschat."

Komt er wellicht nog een vervolg op die plaat? Of een nieuwe Engelstalige plaat op termijn?

"We zijn al druk bezig met nieuwe muziek schrijven en opnemen, en dat wordt toch weer ouderwets Engels. Sterker nog: 2 nummers van de ep - kant A - worden ook naar het Engels vertaald. 'Voorrang Voor Rechts' wordt 'Swipe To The Right'. Het andere nummer - 'Minder Minder Minder' - moet nog vertaald worden. Het plan is om in de loop van volgend jaar een nieuw album uit te brengen. We sluiten niet uit dat er ooit nog een Nederlandstalig nummer of ep uitkomt, maar we willen graag internationaal actief zijn, dat gaat het beste in het Engels."

© Antillectual

Jullie bestaan inmiddels al ruim 25 jaar. Zijn er hoogtepunten of dieptepunten die jullie bijstaan?

"Hoogtepunten zijn er in overvloed. Voor mij bestaan die vooral uit bestemmingen ver van huis zoals de VS, Canada, Japan, Latijns-Amerika, maar ook Rusland en Turkije. En spelen met bands waar je zelf mee opgegroeid bent om vervolgens bevriend te raken is ook wel een hoogtepunt. Ik denk dan aan Boysetsfire, Propagandhi, Strike Anywhere, No Fun At All, Satanic Surfers. Ook dat we 25 jaar bestaan is een flink hoogtepunt!"

"Dieptepunten zijn er gelukkig weinig. Soms is er iemand ziek op tour of gaat er iets stuk wat beter niet stuk kan gaan: een bus, een stem, apparatuur. We hebben eens een hele middag in Toulouse in de brandende zon met alle onze backline op een stoffige parkeerplaats gestaan, omdat de bus stuk was gegaan en we 200 kilometer verderop vervangend vervoer moesten ophalen. Uiteindelijk was dat ook wel een leuk avontuur en hebben we diezelfde avond nog onze show gespeeld!"

Punk is de laatste jaren weer enorm in trek, wellicht mede door het succes van Amyl and the Sniffers. In Nederland zijn er veelbelovende (Nijmeegse) bands als Clitteband, POMME-GRENADE en Femme Fugazi. Hoe kijken jullie aan tegen de huidige scene?

"Ik vind het heel tof dat er hernieuwde interesse is en vooral dat er weer veel nieuwe, vaak jongere bands zijn. Gelukkig is de dip van de coronapandemie meer dan ingehaald. Ik probeer zelf zoveel mogelijk naar shows te gaan, ook als ik geen enkele naam op de flyer ken maar er wel ergens ‘punk’ staat. Soms kom je dan bij shows die afgeladen vol staan met mensen van rond de 20. Heel vet dat een nieuwe generatie het genre omarmt! Wij veertigers kunnen het vaandel niet eeuwig blijven dragen."

"Wat nu misschien anders is dan toen wij 25 jaar geleden begonnen, is het smaakje van punk dat gemaakt wordt. In de jaren 2000 was het vooral melodieus en snel, als overblijfsel van de skatepunk-golf van midden jaren negentig. Nu klinkt het meeste wat meer garage-y, of als opgefokte pubrock - zo ook Amyl and the Sniffers: eigenlijk heel dicht bij de oorspronkelijke versie van punk. Wat daarnaast opvalt, is dat er veel meer ruimte is voor genderdiversiteit in nieuwe bands, iets dat in de punk- en algemener ook muziekwereld hard nodig is."

© Niels Vinck/Antillectual

Jullie staan bekend om jullie sterke maatschappelijke teksten en betrokkenheid. Gezien de huidige onrust lijkt het me dat jullie daardoor meer dan genoeg inspiratie hebben voor veel nieuwe songs en albums?

"Er is genoeg gaande in de wereld om een album mee te vullen inderdaad. Toch ben ik niet zo van de school dat ellende in de wereld goed is voor punk. Ook als de wereld niet in de fik staat en er overal autoritaire rechtse engnekken opstaan, is er nog genoeg om over te schrijven! Na 25 jaar in een maatschappelijke band voelt de laatste tijd toch wel echt als een dieptepunt. We proberen altijd kritisch maar ook hoopvol te zijn, maar dat laatste lijkt nu moeilijker dan ooit. Daarom is het nu ook belangrijker dan ooit om hoop te houden en verandering na te streven, dus we geven niet op!"

Tot slot: jullie hebben na deze Canadese tour onder meer optredens staan in Duitsland. Zijn er nog andere plannen?

"We hebben nog wat kaarten in de mouw, maar kunnen nog niet alle details daarover bekendmaken. We doen de zomer nog wat shows en festivals, in Nederland, Duitsland en Oostenrijk. In het najaar gaan we naar de Balkan, naar veel landen waar we nog niet eerder hebben gespeeld. Aan het einde van het jaar hebben we nog meer shows in Duitsland en Oostenrijk gepland. En natuurlijk sluiten we het jaar af in cultureel trefpunt De Onderbroek in Nijmegen met ons eigen Friends First Fest, dit jaar als tweedaags festival op 18 en 19 december 2026."