Headbangen, moshen en berggeiten
Grandad viert het ‘monstertje’ dat de band heeft opgevoed
Op 18 april staat poppodium Merleyn in het teken van avant-garderock, verhuld in orde en chaos. De Arnhems/Nijmeegse alternatieve post-punk- en rockband Grandad deelt deze avond hun nieuwe ep met de wereld. En dat wordt zeker gevierd. Als support-act treedt de Arnhemse band Goodnight Mars op, die zich ergens tussen art-punk en indie rock bevindt. Het is een avond vol headbangen, dansen en moshen.
Tekst en foto's: Isabella Munniks
De avond begint met het optreden van Goodnight Mars. De vierkoppige band uit Arnhem, bestaande uit zanger en gitarist Daniel Klein, bassist Mars Yamaguchi, gitarist Jakob Stein en drummer Stefanos Christidis, is energiek, cynisch en oprecht. Het podium is bezaaid met pedalen en hun optreden begint met onheilspellende klanken. Door hun harde energie laten ze de hele zaal zweten. Halverwege de show neemt Daniel de tijd om een woordje te doen aan het publiek. Hij vertelt over Palestina en spoort het publiek aan om bij te dragen aan hulp. “Als je iets kan missen, geef het dan hieraan.” Ondertussen houdt de bassist de achterkant van haar bas omhoog waarop ze ‘Free Palestina’ heeft geschreven. Daarop volgt een prachtig nummer genaamd ‘Anything’ dat gaat over al het onrecht in de wereld. Goodnight Mars sluit de set af met een daverend applaus.
Na een korte set-ombouw volgt Grandad. Op de stage verschijnen een aantal knuffelberggeiten en de bandleden hangen een paar merchandisesjaals op. Na een korte stilte horen we vanuit de zaal gitaar- en saxofoonklanken en loopt de band vanuit het publiek de bühne op. Flikkerende lichten en het optreden gaat van start. De fans staan dicht tegen het podium aan en gaan meteen los.
De Arnhems/Nijmeegse formatie heeft eerder al op festivalpodia gestaan zoals Code Oranje, Valkhof Festival en Kabaal am Gemaal. Ook wonnen ze in 2025 De Roos van Nijmegen en brachten ze vorig jaar hun debuut-ep Porcelain uit. Vandaag staan ze in het Nijmeegse poppodium Merleyn om de release van hun nieuwe ep Canine te vieren. Ofwel het 'monstertje dat ze hebben opgevoed' aldus zanger en bassist Silver Lovely.
Zowel hun nieuwe als oude nummers zijn zeer basgedreven en dat maakt ze erg dansbaar in combinatie met de klanken van saxofonist Flor Peters. De saxofonist en gitarist Jop Fränzel bewegen zich veel naar de rand van het podium en daar wordt de zaal erg enthousiast van. Ook drummer Julian Noomen laat flink van zich horen en de knuffelberggeit voorop zijn drums maakt het plaatje helemaal compleet.
Naarmate de avond vordert, verandert de zaal steeds meer in een grote moshpit. De nummers van hun nieuwe ep vallen zichtbaar zeer in de smaak. Grandad speelt alles plat wat los en vast zit. Bassist Silver vertelt dat hij vroeger een rare hobby had. “Ik vond het vroeger heel leuk om kuilen te graven. Soms verlang ik terug naar het doen van zoiets nutteloos, dat alsnog veel voldoening geeft. Met die herinnering in het hoofd hebben we dit nummer geschreven.” Hierop volgt een keihard nummer, dat zowel rauw als puur is.
Na het spelen van hun laatste nummer volgt een luid 'We want more!' vanuit het publiek. Silver Lovely begint een wonderbaarlijke bassolo te spelen waarop de saxofonist inhaakt en de rest volgt. Grandad speelt nog twee nummers en dan is het toch echt afgelopen. Onder luid gejuich verlaat de band de zaal, op weg naar de merchandisetafel waar zich al een lange rij vormt. En je raadt het vast al: daar kan je inderdaad ook de knuffel-berggeiten kopen. De viering van de ep-release was zeker een feestje. Als je nog geen fan van Grandad was, dan ben je dat absoluut na dit optreden wel.
