Maart is niet alleen de maand van de grote releases, zo zien langspelers van zowel DI-RECT, The Indien en Prins S. en de Geit het daglicht, en ontmoeten we weer nieuwe acts die onwaarschijnlijke werelden laten samensmelten. Videogames en jazzhop? Haags en toch gigantisch Frans? Psychedelische muziek zoals ze dat vroeger maakte? Dat en meer vind je in deze editie van de Haagse Nieuwe.
DI-RECT
Sphinx
Een nieuw album van DI-RECT. Dat zegt genoeg, veel meer hoeven wij eigenlijk niet op te schrijven. Maar dat mag wel. Het album heeft alles wat je van de Haagse groep anno 2024 mag verwachten. Scheurende gitaren, springende drums en bas en zoals altijd prima energie en uithalen van Marcel van Veenendaal. Sphinx opent met kersverse indie-klinkende single 'My Blood', en komt via nieuw materiaal als 'Waterfall' en nummers die nu al als tijdloos aanvoelen zoals 'Through The Looking Glass' bij titelnummer en 7,5 minuut durend feestje 'Sphinx'.
Luister 'Sphinx' hier.
Tess Merlot
Chante La Vie
De chansonnière van Haagse bodem heeft haar eigen dertigersdilemma’s een stem weten te geven in dit nieuwe album. Waar Tess een aantal jaar geleden nog luchtige nummers uitbracht zoals ‘La Haye’ en ‘Mon Paris’, voeren nu gevoelige songteksten de boventoon op Chante La Vie. Luisteraars herkennen zich in de emoties die bij het verlies horen van een dierbaar familielid of het verdwijnen van het ouderlijk huis. Lees onze hele update hier.
Luister Chante La Vie hier.
Emily Coomber
Boundaries + Temporary
Het tweede deel van dubbel EP WITHIN/WITHOUT zit eraan te komen. In 2023 bracht Kiwi-zangeres Coomber WITHOUT uit, een kritische reflectie op de wereld. WITHIN hangt in de lucht, en is vooral een blik naar binnen. Deze maand dropte de zangeres de eerste twee nummers. 'Boundaries' is een elektronische productie van begin maart waarin het stellen van grenzen en opkomen voor jezelf wordt bezongen ("no doesn't mean maybe"). Op de valreep kwam ook 'Temporary' nog uit. Een muzikaal dromerig maar tekstueel krachtig nummer over angst, zelfkritiek, perfectionisme en het buiten je comfort zone treden ("you got to let it be, it is not about control"). De eerste helft van de EP bevatte drie nummers. Met twee nummers van tweede helft WITHIN kan het niet lang duren voordat de dubbel-EP compleet is.
Luister 'Boundaries' hier, en luister 'Temporary' hier.
Noblesse
The Nine
Noblesse combineert rauwe poëtische indierock met een nadruk op melodie. Vanaf opener 'The Love' is duidelijk dat The Nine verplichte kost is voor indieliefhebbers die niet vies zijn van een scheut melancholiek in hun bakkie rock. 'The Permanence' en 'The Air' zijn overduidelijk hoogtepunten op dit negen nummers tellende album.
Luister ‘The Nine’ hier.
The Klittens
Butter
We bespraken al eerder in de Haagse Nieuwe de singles 'Universal Experience' en 'Atlas'. Deze maand is de tweede EP van de Haagse band met de geniaalste bandnaam uitgekomen. Op 'Butter' doen The Klittens niet meer dan waar ze goed in zijn; rammelrock van de bovenste plank. Hoe klinkt dat? Neem 'Eye Contact' waar fuzzy gitaartonen zich een weg vinden in een grootheid van geluiden, alsof Dinosaur Jr. en Personal Trainer een vriendelijke gitaarwedstrijd houden. 'Traffic Light' is een lekker minimalistisch klinkende track die zich laat inkleuren door allerlei Sonic Youth-perikelen. Dat doen The Klittens door de vermoedende luisteraar te verrassen met een saxofoon, grommende feedback en door aan het einde licht af te wijken van de toonsoort. De tweede EP is een gigantische sprong vooruit, zowel thematisch als muzikaal en wij zijn benieuwd waar het The Klittens zal brengen.
Luister 'Butter' hier.
Maffe
Story Tells
Debuutsingle 'Story Tells' van de verse Haagse rapper Maffe wil zich naar eigen zeggen wat betreft muzikaal kader tussen Flaire en Goldband wringen. Bij de eerste noten hikt Maffe tegen trap aan met een dreunende beat en een vlotte herkenbare flow. Pas bij de brug worden we geraakt, waar het nummer een stap terug neemt en er ruimte wordt gemaakt voor een muzikaal melancholisch dal. Het sluit mooi aan op de intentie van het nummer, namelijk jezelf vinden en jezelf verliezen in alle typische verleidingen van deze tijd.
Dit is de eerste single in aanloop naar de ‘Sleeping Beauty’ EP.
Luister 'Story Tells' hier.
VOS
Alle Dagen Gaan Voorbij
Soms is een protestlied precies wat je nodig hebt op de druilerige zaterdag. In 'Alle dagen gaan voorbij' bezingt import-Hagenees René Geelhoed, oftewel VOS, dat wat eenieder herkent maar niet onder woorden kan brengen. Naar eigen zeggen gaat het nummer over 'alles wat samenhangt met het gewetenloze straatbeeld van het Spui op een zaterdagmiddag.' Kortom: een roep voor meer bomen, minder apathie en vooral véél meer aandacht voor elkaar. Voeg daar een lekkere gitaarriff en een energieke beat aan toe en je krijgt een nummer waarvoor je de volumeknop wel open wilt draaien.
Luister 'Alle Dagen Gaan Voorbij' hier en check de videoclip hier.
Mariseya
Journey Of Adjoa
Mariseya wil meer zijn dan een vertolker van liedjes; ze is een brenger van gevoel en staat daarmee stevig in haar West-Afrikaanse wortels. De zangeres neemt je mee in een wereld waar dans, kleding en het sentiment van de liedjes precies op de juiste manier wordt overgebracht op het publiek. Niet rationeel, maar alsof de wind je iets influistert. Journey of Adjoa opent met zwevende geluiden van een algaita, een kenmerkend West-Afrikaans geluid. Het nummer drijft net als de rest van het album op een aanstekelijke afrobeat, licht neigend naar R&B.
Wij waren bij de release in Musicon, lees het verslag hier.
Luister Journey Of Adjoa hier.
L'orne
Old Hag
De vierkoppige groep L'orne wijkt af van de bedroom-indie die eerst de revue passeerde, en verfrist de Haagse muziekscene met meer slowcore- en shoegaze-geluiden op 'Old Hag'. De single is een boeiend muzikaal verhaal die vertelt over de wereld van dromen en slaapverlamming. 'Old Hag' neemt je als luisteraar mee op een reis door het gebied tussen realiteit en verbeelding.
‘Old Hag’ is geïnspireerd door bandlid Luka Lagoone's fascinatie voor dromen en gesprekken met vrienden over slaapverlamming. Vooral de voortdurende gitaarriffs bieden een interessante luisterervaring. Lagoone deelt diens inspiratie voor het nummer: "Old Hag is ontstaan uit mijn fascinatie voor dromen. Ik wist al dat ik een nummer wilde schrijven over dromen, maar na een diep gesprek met onze goede vriendin / VJ Rasmi over haar ervaringen met slaapverlamming, kreeg de tekst pas echt betekenis.”
Het expertimentele nummer is een voorproefje van wat komen gaat op het langverwachte debuutalbum van L'orne, dat ongetwijfeld thema's als dromen en verbeelding verder zal verkennen.
Luister ‘Old Hag’ hier.
Some Saturn
Tell me what you're up to
Clarisse Gispen, aka Some Saturn, kwam deze maand met de eerste single van haar debuutalbum. ´Tell me what you´re up to´ is gereleaset op haar eigen label, Personal Sonic Universe en is doorspekt met elektronische beats. Een dromerige creatie die gemoedelijk kabbelt zonder tot een duidelijke climax te komen, maar toch allesbehalve saai is. Benieuwd naar wat er achter het nummer schuilt? Afgelopen najaar spraken we met de DJ, producer, zangeres en visueel artiest over het aankomende album.
Luister ‘Tell me what you're up to’ hier.
Mari Ova
Silence
Met 'Silence' weeft Mari Ova een romantische break-up song en powerballad aan elkaar. Waar de eerste helft de luisteraar nietsvermoedend meeneemt in een tranendal, giert de tweede helft met piepende gitaren en bombastische drums door de speakers. Dat klinkt geweldig, maar de uitvoering is niet meer dan een 'prima'. Vooral de gitaarsolo is net iets teveel van het goede en zorgt ervoor dat de rauwe emotie kitscherig aanvoelt.
Luister ‘Silence’ hier en bekijk de video hier.
Kobe Gregoir
CO-Motion
De van oorsprong Vlaamse drummer Kobe Gregoir is inmiddels al enige tijd woonachtig in Den Haag. Op CO-MOTION hoor je Congolese spoken word artiest Daniëlle Zawadi. Dit debuutalbum is er vooral voor alle jazzliefhebbers die Den Haag rijk is. Zawadi’s teksten vloeien mooi over de instrumentatie en zijn verhalen over hoe het is om jong te zijn in Nederland als tweede-generatie immigrant uit de Democratische Republiek Congo. Het gaat over haar bi-culturele achtergrond, over vriendschap, en over hoe de definitie daarvan verandert naarmate je ouder wordt.
Luister ‘CO-Motion' hier.
Benito
Liever nie Takkie
Met 'Liever Nie Takkie' geeft Benito luisteraars een kijkje in zijn hoofd en belevingswereld. Op de track rapt hij over zijn zelfbeeld en de dingen waarmee de rapper worstelt. Denk aan zelfdestructief gedrag, drugs en negatieve gedachten. Ondanks de heftige onderwerpen klinkt de track vooral erg oplevend en zit het tempo hoog. Wellicht is dat te danken aan de lekkere productie van Moksie Meppie.
Luister ‘Lieve nie Takkie’ hier.
Gruppo Sportivo
Out There in the Jungle (Again)
Likje verf, verse opname, en je hebt zo een nieuwe single. Gruppo Sportivo kwam deze maand met een remake van de single 'Out there in the jungle.' Het nummer uit 1976 had het nooit tot een album geschopt. De band vond dat daar wel eens verandering in mocht komen, in de vorm van 'Out there in the jungle (again)', welteverstaan. Met de track, die nog wat poppier en swingender dan zijn voorganger is, roept Gruppo Sportivo op om terug naar de basis te gaan. Opvallend genoeg heeft het bijna 50 jaar oude nummer dus niets aan relevantie verloren in een samenleving die steeds meer op AI en technologie leunt. De single maakt dan ook deel uit van het mini-album Back to nature, dat 5 april in De Boerderij in Zoetermeer wordt gepresenteerd.
Luister ‘Out there in the jungle (again)’ hier.
The Dame
All that Rumbles
Progrock? Hebben we dat in Den Haag? Jazeker, The Dame bewees eerder met het twaalf minuut durende 'Into The Wastelands' dat lange tracks zeker niet saai hoeven te zijn. Op 'All That Rumbles' hebben ze de teller wat ingekort, maar alle elementen zijn aanwezig. We laten ons vooral meeslepen door de theatrale setting die de band neerzet, maar worden af en toe afgeleid door de kitscherige toon van synth, kicks en willekeurige gitaaraanslagen. Er is veel potentie te horen, maar de maximalistische song had wat ons betreft nog iets langer in de oven gekund.
Luister ‘All that Rumbles’ hier.
Heath
Isaak's Marble
Heath. Daar moet je altijd even voor gaan zitten. Zo ook met deze release, van tien minuten aan, tsja... aan wat?
Hallucinant geneuzel op een mondharmonica dat overgaat in psychedelische, bijna symfonische, rock. Solo. Nog een solo. En dan hebben we pas vier minuten gehad. Vervolgens komen we in een rustige break, waarna gitaar, harmonica en toetsen elkaar weer voor vijf minuten opvolgen. Af en toe valt ook een stem te ontdekken, zij het megafoon-achtig vervormd à la Pink Floyd's The Wall. De groep doet een poging om het opzwepende gevoel dat we kennen van nummers als The Who's 'Baba O'Riley' te combineren met instrumentale rock uit de jaren '60 en '70.
We droppen hierboven bewust grote namen, want de groep lijkt haar inspiratie rechtstreeks uit de platenbak van hun ouders te halen. Deze release voelt daardoor ernstig aan als een uit de hand gelopen jamsessie, en niet een plaat met eigen identiteit.
Luister ‘Isaak's Marble’ hier.
Prins S. en de Geit
Partijtje
Nieuwe singles van Prins S. en de Geit zijn altijd al een feestje, maar bij Partijtje, de opvolger van Rood Staan Hard Gaan, gaat het helemaal los. Ditmaal tonen de prinsen en geiten de donkere kant van een lolbroekenbestaan. Zo is 'Yvo' een track over een drammende megalomaan die groot, sterk en loeivervelend. Zo'n type die zichzelf, tot irritatie van iedereen, uitnodigt voor je feestje. Helaas is hij hier dus ook van de partij. 'Goochelaar' is een nostalgische herinnering dat zelfs aanstekelijke eurodance en gabber je niet kan helpen om het leven voor iedereen beter te maken. Dan maar goochelen. De plaat staat vol met dwarse creaties van een hoog kaliber. Om over 'Disco Zwemmen' nog maar te zwijgen. Ja, dat is ook zo'n werelds hoogtepunt. Luisteren dus!
Luister ‘Partijtje’ hier.
Boost
Boost
Boost is een jazzhop groep waar improvisatie hoog in het vaandel staat. De groep combineert naadloos brainy genres als hiphop en jazz met nostalgische videogamemuziek. Na een handvol singles werpt de band ons een heel meesterlijk debuutalbum toe. Met titels als 'Mushroom Slide' en 'Retry?' is het duidelijk waar de inspiratie vandaan komt, maar wij vragen ons af of ze al in contact zijn gekomen met Unit Nine en Voertuig. Het lijkt erop alsof er een nieuwe scene ontstaat, met twee voeten in improvisatie en moderne jazz.
Luister ‘Boost’ hier.
Joris Anne
Mijn Lief
Joris Anne is misschien wel de meest tegendraadse muzikant van Den Haag. Langspeler 'Mijn Lief' staat vol met melancholische liederen die de gemiddelde luisteraar bewust het bloed onder de nagels vandaan haalt. Neem 'Medeleven', waar de vocalen en begeleiding consistent elkaar net opvolgen, waardoor het geheel een ritmische warboel wordt. Vooral het willekeurige vogelgekletter geeft het werk een charmant en tegelijkertijd chaotische uitwerking. Waar gaat dit heen?
Luister ‘Mijn Lief' hier.
Hermes Barzelini
Blijf Doorgaan
Het maakt niet uit hoeveel obstakels het leven je geeft, hoe zwaar het ook is, je moet altijd blijven doorgaan. Het is de boodschap van de Hermes Barzelini op het toepasselijk getitelde nummer 'Blijf Doorgaan'. In de video zien we een actieve Barzelini die laat zien wat het waard is als je ervoor kiest om toch op staan en aan te pakken. De trapachtige beat en pakkende refrein laten je als luisteraar achter met een hongerig gevoel. Meer van dit graag.
Luister ‘Blijf Doorgaan’ hier.
Goldband
You & Me
Fans van Goldband komt nieuwe single 'You & me' misschien verdacht bekend voor en dat kan kloppen. Het drietal heeft de afgelopen maanden goed zijn best gedaan om snippers van de track te verstoppen in content op social media. De track is precies dat wat je van Goldband kunt verwachten: een euforische house-banger met een vleugje dramatiek.
Luister 'You & Me' hier.
Niko
Fuck You Want
'I wanna know fuck you want', zingt frontman Nik van den Berg van Niko, begeleidt door springerige toetsen en een ontspannende baslijn. Door deze tegenstelling krijg je als luisteraar een vermoeden dat het allemaal niet zo serieus bedoeld is. Halverwege de song kom je in een muzikale stroomversnelling terecht, met uitgestrekte gitaarmuren en worden de woorden 'I wanna know now' door een hemels klinkend koortje over het muzikale palet uitgesmeerd.
Luister en bekijk ‘Fuck You Want’ hier.
Antilounge
Remixes XX
Progressief Haags label Antilounge viert zijn twintigjarige bestaan met nog een album: een remixalbum die volgt op de songbook exchange 02. We tellen maar liefst vierentwintig remixes van bekende antilounge artiesten zoals Marric, Edward Johannes en Zoe Reddy. Wacht, is dat Monomyth? Die heeft al lang niet meer van zich laten horen. Die remix van Mono-Amine onthult de elektronische kant van de muzikale kosmonauten en dat werkt uitstekende. In typische postrock stijl wordt er op een verfijnde manier opgebouwd naar een climax. Na twintig jaar blijt Anitlounge nog steeds naar meer smaken; knap.
Luister ‘Remixes XX’ hier en lees het artikel over het twintigjarige bestaan hier.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen