Grote Geelstaart: "Herrie? Je moet er doorheen luisteren”
"We stappen dat podium op en produceren vijftig minuten aan herrie en show"
Van Zeeuwse bodem naar Best Kept Secret, Oerol, Lowlands en zelfs BBC 6 Music: het gaat hard met Grote Geelstaart. De progressieve rockband uit Zeeland brengt op 18 september de nieuwe EP Wij Zinken uit en trekt daarna voor het eerst als headliner door Nederland en België. Bassist Jeppe Rottier over herrie, hoogmoed, de zee en een band die vooral zichzelf wil blijven.
“Je moet er doorheen luisteren.” Bassist Jeppe Rottier weet inmiddels dat niet iedereen de muziek van Grote Geelstaart onmiddellijk als een aangename luisterervaring ervaart. De band maakt complexe, onvoorspelbare muziek waarin harde passages, afwijkende maatsoorten en bijna dansbare ritmes elkaar afwisselen. “Sommige mensen vinden het herrie. Maar het gaat om de taal van de muziek: het gevoel.”
En dat gevoel komt vooral live binnen. “We stappen dat podium op en produceren vijftig minuten aan herrie en show.” Zanger en gitarist Luuk Bosma speelt daarin een hoofdrol. Zijn intense, bijna beklemmende podiumpresentatie maakt dat de muziek niet alleen gehoord, maar ook ondergaan wordt. “Hoe hard hij schreeuwt en uit z’n dak gaat… Dat is ook wel iets knaps, ervaar ik als ‘gewone bassist’.”
Grote Geelstaart ontstond in de zomer van 2022, met Jeppe Rottier op bas, Luuk Bosma op gitaar en zang, Danny Rottier op toetsen en synthesizers, Finley Nijsse op drums en Jesper Rottier op gitaar, drums en zang. Inmiddels is de band, die zijn wortels heeft in Zeeland, hard op weg naar een veel groter publiek.
De zee loopt als een rode draad door het werk. Bosma groeide op in Ellemeet en Zierikzee; de andere bandleden komen uit Kapelle. “Water an sich is fascinerend,” zegt Jeppe. “Hier in de provincie zijn we ermee in gevecht, we dammen ons af en het wordt een steeds groter risico. We vertalen die boodschap niet letterlijk naar onze nummers. Daarin hebben we het eerder over de hoogmoed van mensen en dat we denken het allemaal zo goed te weten.”
Die Zeeuwse sfeer klinkt nadrukkelijk door in de nieuwe single Nat Zeil, die op 31 juli verscheen. Het nummer vertelt het verhaal van een beschonken kapitein die verdwaalt op zee. De titel is een woordspeling: een nat zeil kan een zeil zijn dat doorweekt is, maar ‘nat zijn’ betekent natuurlijk ook dronken zijn. Tegen het einde van het nummer ontspoort de muziek steeds verder richting freejazz, om vervolgens weer terug te keren naar de basis. De Zeeuwse stem van Koen Raas sluit het verhaal af. “Hij heeft zo’n sprookjesachtige stem en kan ook heel mooi vertellen. Daarom vroegen we hem als een alwetende verteller het verhaal af te ronden.”
De nieuwe EP Wij Zinken verschijnt op 18 september, ongeveer een jaar na het debuut Van Reijnst. De band verkent daarop nieuwe muzikale richtingen, geïnspireerd door de Zeeuwse kust en havenlandschappen. Volgens Jeppe verschilt de songwriting behoorlijk van het eerdere werk. “En de EP die nu uitkomt was al een jaar geleden af. We zijn nu alweer met andere dingen bezig. Zo ontwikkelt zich dat immers.”
Ook live krijgt het nieuwe materiaal een andere dimensie. Improviseren doet Grote Geelstaart op het podium nauwelijks. “We gaan de repetitieruimte in met het idee: is dit live speelbaar? En soms blijkt dat dan niet zo te zijn.” De band werkt met een uitgebreide bezetting, twee drumstellen en een arsenaal aan effectpedalen. Het resultaat is een gelaagde, rauwe sound die voortdurend balanceert tussen chaos en controle.
Die aanpak blijkt aan te slaan. Na optredens op onder meer Valkhof, Into The Great Wide Open en Hit The City volgde de Popronde. Begin 2026 was er een succesvolle show op Noorderslag. Het echte kantelpunt kwam volgens Jeppe daarna. “Vorig jaar zomer speelden we op Vlieland, op Into The Great Wide Open. Dat kwam gewoon via de mailbox langs. Daarna begon Popronde en speelden we door heel Nederland en vervolgens ging het los.”
Ook Best Kept Secret en Oerol staan inmiddels op het cv. Vooral Best Kept Secret maakte indruk. “Dat hadden we ons een jaar of twee, drie geleden als doel gesteld. En nu was het dan zover. De tent stond helemaal vol en buiten de tent stonden nog eens minstens zoveel mensen die een glimp van ons op wilden vangen. Ik krijg nog kippenvel als ik eraan terugdenk.”
De aandacht wordt bovendien steeds internationaler. Grote Geelstaart speelde inmiddels in Duitsland, België en Portugal en kreeg aandacht van onder meer The Guardian en The Needle Drop. Zelfs BBC 6 Music draaide de band. “Dat is natuurlijk ultiem. Het kwam op ons pad via Bandcamp. Ze wilden nog wel even de tekst van tevoren, om te checken op taalgebruik.” Dat de teksten grotendeels Nederlandstalig zijn, vormt internationaal nauwelijks een probleem. “In Portugal verstaat niemand wat we zingen. Maar de taal maakt niet zoveel uit. In Nederland verstaan ze ons live ook niet. Het publiek voelt altijd de sfeer.”
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Een overstap naar het Engels is dan ook niet nodig. Jeppe verwijst naar Joost, die Nederlandstalig materiaal voor een enorm internationaal publiek bracht. “Het draait niet alleen om de tekst, maar om het karakter. We gaan niet op een bepaalde manier schrijven en spelen om een bepaald publiek te trekken. Dan verloochenen we onszelf.” Dat zelfvertrouwen lijkt voorlopig gerechtvaardigd. De band heeft dit jaar zo’n zestig shows op het programma staan en de releaseparty in Paradiso op 23 september is al uitverkocht. Daarna volgt de eerste eigen headline tour, met onder meer optredens in Nijmegen, Breda, Leiden, Antwerpen, Rotterdam en Utrecht.
Toch blijft het succes voor de bandleden zelf nog altijd een beetje onwerkelijk. “Het afgelopen jaar denken we regelmatig: What The Fuck?” zegt Jeppe lachend. “Dit zagen we allemaal niet aankomen.” Het geheim? Volgens hem vooral hard werken en samen verantwoordelijkheid nemen. “Maar dat is niet het enige wat je naar succes helpt uiteraard. Er zit ook een factor ‘right place, right time’ bij. En verder zijn we stuk voor stuk erg gedreven en dan heb ik het niet alleen maar over repeteren. Iedereen zet de schouders onder alle taken die er zijn: we investeren echt in onze band. Ieder aspect, van boekhouding tot muziekschrijven en tours plannen doen we graag zelf.”
Want achter de ogenschijnlijke chaos op het podium zit een hecht collectief dat bewust keuzes maakt. “Begin 2025 hebben we bedacht: wat willen we nu eigenlijk?” We zijn op zoek naar een evenwicht tussen optredens en tijd proberen vrij te houden voor een persoonlijk leven. “Dat is constant balanceren.” En de nieuwe doelen? Die zijn alweer in de maak. “We hebben nog genoeg festivals waar we graag willen staan. We kijken nu naar 2027 en 2028.”
Voor Grote Geelstaart lijkt één ding daarbij belangrijker dan succes zelf: dicht bij de eigen muziek blijven. Of, zoals Jeppe het samenvat: “Blijf jezelf en blijf dicht bij jezelf.”
