Geslaagde editie Uit je Bak
Sympathieke speelkans voor allerlei niveaus en genres
Van stevige profi bands met Popronde-ervaring tot acts die vandaag voor het eerst op een festival staan: op het kleinschalige, gratis toegankelijke Uit je Bak in Castricum komt het allemaal voorbij. Dit artikel belicht de Noordhollandse acts die in de middag spelen.
Mose Blue
’Wow, toffe stem!’, denk je zodra de Amsterdamse singer-songwriter Mose Blue inzet. Zijn eerste nummer heeft mooie poëtische, Nederlandstalige teksten en verrassende lijntjes die je meteen nieuwsgierig maken naar het verdere optreden. In de uptempo song Dansen die volgt, verschijnt op zijn stem bovendien een fijn rauw randje. Talent is er dus volop, maar naarmate de show volgt, blijkt dat zijn performance nog wel wat aandacht kan gebruiken. Zo moet zijn smartphone eraan te pas komen om te zien wat het volgende nummer is en kijkt Mose nog wel erg veel naar zijn hand op de hals van zijn gitaar, waardoor hij nauwelijks contact maakt het zijn publiek. Aan de zucht die soms na een song volgt, kun je bovendien opmaken dat de sympathieke zanger blij is dat hij het nummer er redelijk goed vanaf heeft gebracht. Later snap je als publiek waarom. ,,Dit was niet vlekkeloos”, grinnikt hij bijna aan het einde van zijn optreden, ,,Maar ik speel meestal in intiemere settings, dit is mijn eerste festivaloptreden”. En hoe tof is het dan dat Uit je Bak hem deze leerzame ervaring biedt?
Rhodon Cerise
Rhodon Cerise is een act die overduidelijk meer al meters heeft gemaakt. De Haarlemse singer-songwriter (vandaag op geweldige paarse blokhakken met zilveren sterretjes!) staat met haar witchy alt folk bijvoorbeeld in de finale van de Rob Acda Award en weet in mei dit jaar het Amsterdamse Bitterzoet met haar voortreffelijke band het publiek te betoveren. Meteen bij het eerste nummer grijpen haar fascinerende composities en loepzuivere stem je bij je kladden, om je vervolgens niet meer los te laten. De zangeres en haar goed op elkaar ingespeelde band spelen moeiteloos met dynamiek en maatsoorten en brengen een dromerige, mysterieuze show die geen moment verslapt. Altijd is daar die stem, die tot duizelingwekkende hoogtes reikt: nét als je denkt dat het niet hoger kan, gaat er nog een nootje bovenop. Indrukwekkend! ,,Het laatste nummer is mijn meest persoonlijke liedje”, kondigt de zangeres aan, ,,Het gaat over mijn vader die is overleden. Dat is verdrietig. Maar in plaats te blijven hangen in rouw, ben ik dankbaar voor alles wat we hebben gedeeld”. Wat volgt, is een prachtige zee aan muzikale emotie als geweldig slotakkoord van de show. Onbegrijpelijk dat deze act na vier inschrijvingen nog steeds niet is geselecteerd voor Popronde. Maar waarschijnlijk komen zij er zonder dit instituut ook wel…
Alter Eva
Nóg een Rob Acda Award finalist en bovendien nóg een act die voor het eerst op een festival staat! In een dynamische show combineert Alter Eva aanstekelijke indiepunk met creatieve Nederlandstalige teksten. Die zijn vandaag (dankzij goede articulatie en goede geluidstechniek) gelukkig prima te verstaan, waardoor je ook echt gaat luisteren. De nummers van Alter Eva gaan, zoals ze het zelf formuleren, over jezelf verliezen in een te grote wereld. Toch kun je niet anders dan blij worden van deze band. Hoe grappig is het bijvoorbeeld dat je als publiek wordt uitgenodigd om uit volle borst de zin ‘Ik ben geboren als een struisvogel’ mee te zingen? Na een klein technisch mankementje schakelt de band daarna direct door naar hun eerste single 2001, die de bezoekers vooraan bij het podium lekker aan het dansen krijgt. Wat volgt, is een fijn opgebouwd optreden dat met regelmaat een grote grijns op je gezicht brengt waar zowel door de soms bizarre teksten als het over-enthousiasme van de bandleden. Wellicht is dat de reden dat de zangeres aan het einde van het optreden in de hoge noten nét iets tekort lijkt te komen. Maar wie maakt zich daar nou druk over na zo’n toffe show?
Rusty Cage
Dat ook ‘ouwe rockers’ nog flink wat in huis kunnen hebben, bewijst de geoliede viermansformatie Rusty Cage. De heren zijn al dertig (!) jaar bij elkaar en brengen nog steeds nieuw werk uit, waarvan ook vandaag het een en ander voorbij komt. Ondanks dat het optreden begint met een stevige plensbui, blijft het overwegend oudere publiek gewoon staan en worden vooraan sommige songs woordelijk meegezongen. Rusty Cage heeft trouwe fans: dat blijkt. De nieuwe single Out Of Place valt goed: een goeie stevige rocksong, waarin de stem van Aron Stam perfect tot zijn recht komt. Als verrassend extraatje roepen de heren daarna zangeres Iris de Leeuw op het podium, die drie nummers meezingt. Haar krachtige stem zorgt aanvankelijk voor wat gepiep bij de techniek, maar dat wordt tijdens het spelen gelukkig snel opgelost. Daarna gaat het vijftal los en weet gitarist Ron van Jelgerhuis na een aantal eerdere ‘effectieve’ soli in vorige nummers nu echt te raken. In het nummer Full Of Life uit 2025 blendt de stem van Iris perfect met die van Aron en is haar aanwezigheid een fijne meerwaarde. Na het uptempo Come Back To Me sluit Rusty Cage af met de cover Sympathy For The Devil van The Rolling Stones. Eigenlijk best jammer, want de band heeft genoeg eigen werk waar ongetwijfeld een prima afsluiter tussen heeft kunnen zitten!
Rêverie
Weer compleet anders is de energieke elektropunkpop van de girl band Rêverie, die in 2024 met Popronde door het land hebben getourd. De vrouwen schrijven en produceren alles met z’n drieën en zijn zo samen bepalend voor de sound. In de ‘hybride’ show van Rêverie is de elektronica overduidelijk leidend: drummer Stein start de vakkundig geproduceerde tracks in (dat gaat ook een keertje fout, waardoor er opnieuw moet worden begonnen). Zij en bassist Anna ondersteunen die tracks door er simpel, effectief bas- en slagwerk overheen te spelen. De dromerige, hypnotiserende zang van Sara Devika dubbelt soms met de tracks voor wat extra body. Zij start de show vandaag tussen het publiek, bij twee jonge vrouwelijke bezoekers in die direct die hard fans blijken te zijn, omdat ze vanaf de eerste klanken alles meezingen. In combinatie met de opzwepende show op het podium werkt hun enthousiasme aanstekelijk en al snel gaan meer jongeren bij het podium de hele show los op de dansbare beats.
Naast deze bands heeft False Perspective voor de opening gezorgd. Later op de dag staan meer bands geprogrammeerd, waaronder een aantal Popronde en ex-Popronde acts, zoals crashing en Bad Luck Baby. Aan Lo Poloko – die een week tevoren de Zwarte Cross plat speelt - tenslotte de eer om de dag af te sluiten. Dan kan de organisatie terugkijken op een geslaagde editie van Uit je Bak: een sympathiek kleinschalig festival dat nieuwsgierige bezoekers gratis laat kennismaken met (nieuw) talent uit eigen regio, en soms een beetje daarbuiten. En dat in een tijd waarin festivals onder druk staan en kosten de pan uitstijgen. Big shout out naar de organisatie!