Gavin Reijnders vindt zijn innerlijke popster en schrijft een queer anthem
Met ‘Geen Geboren Diva’ opent hij Rotterdam Pride Festival
Het is drie uur ’s nachts en je staat in de Keerweer. De drank heeft rijkelijk gevloeid en je hebt zin om iets mee te blèren. ‘Believe’ van Cher? ‘I’m Coming Out’ van Diana Ross? Of toch liever ‘I’m Still Standing’ van Elton John?
Wat deze nummers met elkaar gemeen hebben, is dat ze zijn uitgegroeid tot queer anthems. Het zijn catchy nummers met een lach en een traan, over strijd en veerkracht. Maar waar blijven de Nederlandse queer anthems? Die vraag staat centraal in Queer Anthem Gezocht, de AVROTROS-serie waarin de Rotterdamse comedian en artiest Gavin Reijnders op zoek gaat naar hét Nederlandstalige queer anthem. Daarbij blijft het niet bij onderzoek: hij schrijft er zelf ook een. Wij spreken hem in aanloop naar Pride Rotterdam, waar hij alles uit de kast trekt voor een laatste popoptreden én de grote opening met de burgemeester.
Wat betekent Rotterdam Pride voor jou?
Ik voel me heel sterk verbonden met Rotterdam Pride. Zo’n elf jaar geleden kwam ik als kleine jongen uit de provincie in Rotterdam wonen en was ik in shock door alles wat hier mogelijk was. Ik weet nog precies het moment waarop ik voor het eerst een dragqueen zag. Ik was uit de kast, maar nog niet erg bezig met mijn queer-identiteit. Met gebogen hoofd liep ik na een huisfeestje langs de FERRY, omdat ik zo zenuwachtig was. Voor de FERRY stond de legendarische Mandy McCandy. Zij riep naar me: ‘Hé, waar ga je naartoe? Het feestje is hier!’ Die scène heeft me dus letterlijk naar binnen getrokken!
Nu treed ik tijdens Pride op met dezelfde iconen tegen wie ik toen opkeek: Candy, Ma’MaQueen en Lotte van Eijk. We zijn samen gegroeid en dat maakt Pride Rotterdam heel bijzonder voor mij. De mensen met wie ik sta te feesten zijn niet alleen geweldige artiesten, maar ook kunstenaars, makers en activisten. De Rotterdamse queer-scene inspireert me eindeloos. Tijdens de afgelopen gemeenteraadsverkiezingen heb ik zelfs op Ma’MaQueen gestemd. Hoe vet is het dat dat kan in onze stad!
Tijdens de komende Pride ga je optreden met je nummer ‘Geen Geboren Diva’. Wat is de boodschap van dat nummer?
Het is echt een ode aan de queer community geworden. Met ‘Geen Geboren Diva’ wilde ik benadrukken dat de queer community dan wel glamorous overkomt, maar dat dit is ontstaan door een hoop strijdbaarheid, vallen en opstaan. Het nummer zit vol historische referenties. ‘Al hebben we geen stem, poseren we op foto’s’ verwijst naar transmodellen in de fashionindustrie. En ‘When life gives you lemons, drinken de meiden cosmo’s’ verwijst naar de undergroundpartyscene, die altijd veel heeft betekend voor de queer community.
Ik wilde daarmee ook benadrukken dat queer mensen al eeuwenlang onderdeel zijn van kunst en cultuur. Soms lijkt het alsof queer zichtbaarheid iets van de laatste jaren is, omdat we er nu meer woorden en platforms voor hebben. Maar al jarenlang komen veel van de meest creatieve en iconische artiesten uit de queer community. Wist je dat de klassieke componist Tsjaikovski gay was?
Tegelijkertijd wilde ik de serieuze boodschap verpakken in een catchy popliedje, zodat je het na een kutdag kunt opzetten om alles eruit te dansen in je slaapkamer, zoals ik vroeger deed.
Wat voor reacties kreeg je op je lied?
Mijn TikTok-meldingen staan altijd uit. Naast alle fijne reacties vanuit de community krijg ik helaas ook veel vervelende reacties. Ik kan daar normaal best goed tegen, maar na een tijdje begon het toch aan me te knagen. Zeker toen vlak voor de Pride in Amsterdam die aanslag in Berlijn werd gepleegd. Daar zat ik dan, alleen ’s nachts op mijn kamer, mijn pakje te naaien dat ik zou aantrekken om vanaf een boot op te treden tijdens Canal Pride. Ik zag zelfs comments als: ‘Ik hoop dat zoiets ook in Amsterdam gebeurt.’
Ik ben echt een positief persoon, maar ik vind dat ik deze kant ook in een interview moet benoemen. Natuurlijk is het mooi om een anthem te maken en zoveel mensen te bereiken, maar ik wil niet doen alsof het allemaal alleen maar leuk is. Dat mensen dan nog durven te twijfelen aan het nut van Pride, vind ik bizar.
Om een queer anthem te schrijven heb je advies ingewonnen bij Nederlandse artiesten zoals Paul de Leeuw, Elmer en Lotte van Eijk. Wat hebben zij je bijgebracht?
Op de eerste plaats was het gewoon heel inspirerend om hen te ontmoeten, omdat de artiestenwereld soms toch een beetje eenzaam voelt. Ik vond Elmer heel inspirerend en had meer met haar gemeen dan ik dacht. Elmer plakt een nepsnor op omdat zij dat vet vindt, niet per se om een statement te maken. Op dezelfde manier sta ik op het podium met hakken en een rokje aan. Soms vond ik het lastig dat mensen dat meteen als een statement zien of daardoor denken dat ik alleen muziek maak voor queer personen. Maar Elmer kan dat loslaten: hoe gekker de reacties, hoe lekkerder zij dat vindt.
Ik heb ook veel gehad aan mijn gesprek met Lotte van Eijk. Na een tijdje liep ik vast door de druk. Schrijf maar eens een queer anthem dat mooi én dansbaar is en waarin de hele community zichzelf herkent. Lotte heeft me echt vastgepakt en zei: ‘Je hoeft niet alles in één nummer te stoppen. Vertel wat jij nu te zeggen hebt, en de volgende keer doe je dat gewoon weer.’ Na dat gesprek begon ik er weer lol in te krijgen.
Het was voor jou de eerste keer dat je een popnummer maakte. Heeft dat jou als artiest veranderd?
Absoluut! Via AVROTROS werd ik gekoppeld aan Angel Janson en Didier de Ruyter. Zij zijn echte popproducers en hebben bijvoorbeeld met MEROL gewerkt. Ze hebben de kleinkunstenaar echt uit mij geslagen. Op een gegeven moment hadden we alleen nog een catchy refreintje nodig. Angel kwam toen met het idee om te beginnen met ‘oe ie, oe a’. Ik dacht alleen maar: ‘Daar kun je toch niet op rijmen?!’ Maar ze had gelijk, het kwam perfect samen. Ik ben nu weer bezig met mijn eigen voorstelling en merk dat ik op een andere manier liedjes schrijf. Werken met Angel en Didier heeft me echt veranderd. Tijdens Pride Rotterdam haal ik die popsterdiva voor de laatste keer dit Prideseizoen naar boven.
Wat staat er voor jou op het programma deze Pride?
Ik heb de eer gekregen om het Pride Festival op zaterdag 26 september te openen! Het festival wordt ook nog eens gehost door de fantastische Faye Ferry en Lotte van Eijk, dus het wordt een mooie dag. Wat ik verder erg kan aanraden, is de klaverjasavond bij het COC, de superdiverse queeravond bij comedyclub Haug en de queer poetry-avond Unwanted Words bij Café Dox. En na het Pride Festival moet iedereen natuurlijk eindigen bij FERRY of bij de Queer Indie Party in Rotown!
En als je dan ’s avonds laat de FERRY aan het uitspelen bent, welk queer anthem wil je dan horen?
Deze vraag stel ik iedereen in mijn serie, maar eigenlijk vind ik het zelf heel moeilijk om te beantwoorden. Ik denk dat ik zou gaan voor ‘I Am What I Am’ van Gloria Gaynor, maar dan wel de discoversie. Ik ben trouwens ook groot fan van Alice Olsthoorn. Haar zou ik ook zeker opzetten. En om nog maar eens een Rotterdamse artiest te benoemen: het nummer ‘ireallylikeboys’ van KUZKO vind ik ook fantastisch. Uiteindelijk komen de beste artiesten toch uit Rotterdam.
De Pride-tips van Gavin Reijnders:
- Best of Queer XL – Haug x Pride, donderdag 24 september 2026, 20.30 uur, Comedy Club Haug, Boompjeskade 11
- Rotterdam Pride Festival, zaterdag 26 september 2026, vanaf 13.00 uur, Willemsplein
- FERRY Rotterdam Pride XL, zaterdag 26 september 2026, 15.00–04.00 uur, FERRY Rotterdam, Westblaak 127
- Peach Club – Queer Indie Party, zaterdag 26 september 2026, vanaf 23.00 uur, Rotown, Rotterdam
