Full House voor Marathon in Patronaat Haarlem
Optredens met HOLOGRAPH is teruggaan in de tijd
De liefhebbers van newwave, synthwave en donkere postpunk zijn ruimschoots aan hun trekken gekomen als op de avond van 17 april in Patronaat Haarlem de belangstelling vooral uitgaat naar de Amsterdamse band Marathon. Ook over de support is goed nagedacht, want eveneens uit Amsterdam mag HOLOGRAPH waarvan de wortels in Kaapstad, Zuid Afrika liggen. Het lijkt met deze optredens wel alsof je even terug gaat in de tijd.
HOLOGRAPH
Internationale band uit Amsterdam maakt indruk
De band HOLOGRAPH is een internationaal opgebouwde band en komen uit Zuid-Afrika en hebben eerder hun uitvalsbasis gekend in Kaapstad. Sinds een aantal jaren is hun thuisbasis Amsterdam en daarmee kun je HOLOGRAPH vergelijken met Villa Rosie uit Volendam (alleen drummer Jack Koning is een Volendammer) die ook uit een internationaal gezelschap bestaat en muzikale geestverwant La Promenade Violence uit Haarlem die eveneens uit leden bestaat uit andere landen. Uit deze band is alleen Martijn Vonck de Haarlemmer in het gezelschap.
Voor HOLOGRAPH is het optreden als support op deze avond echt heel prettig, want vanaf het moment dat de band begint met A Weapon, is de kleine zaal van Patronaat Haarlem zo goed als vol met liefhebbers van het donkere genre. HOLOGRAPH brengt met de dreunende bass van Calvin Siderfin en de synhts van Anya Nutt een haast donker geluid, maar daar zit ook tegelijk het contrast met het licht wat in de koude kille klanken van HOLOGRAPH zit. Naast dit tweetal is het juist het stemgeluid van Ines Soutschka waarin het licht ook doorklinkt. De band bestaat verder nog uit gitarist Warren Fisher en drummer Lewis Miller Kerins. Wie HOLOGRAPH zo hoort maakt de vergelijking met illustere bands als Joy Division. Vooral de synths en de drums maken sommige HOLOGRAPH zelfs dansbaar. HOLOPGRAPH laat vooral het werk van hun EP TEETH horen. Het is vooral te merken bij de tafel van de merchandise te merken dat deze tot de tanden toe uitgeruste band een hoofdrol vervult. Een rustpunt tijdens het optreden van HOLOGRAPH is Fiona’s Song en ook daar klinken de koude en minimalistische klanken van eind jaren zeventig en begin jaren tachtig in de Britse underground weer door.
Marathon
Dampend en energiek
De Amsterdamse band Marathon heeft zoals de naam van hun band al zegt al een muzikale marathon afgelegd om te komen waar ze nu zijn. Het is van meet af aan energiek, dat ook komt door de performance die Marathon voorman Kay Koopmans op het podium laat zien. Ongeveer een jaar ervoor heeft Marathon op V2 hun album Fading Image uitgebracht. Met dat materiaal is Marathon op pad gegaan om op verschillende plekken in het land te kunnen spelen. Als hoogtepunt, is dat het optreden aan het eind van 2025 in de grote zaal van Paradiso, al waar de band ook behoorlijk wat liefhebbers op de been heeft weten te krijgen.
Lurven
Rauw en soms ook grungy
Hoewel Marathon een band is die uit de eerder genoemde Kay Koopmans bestaat samen met drummer Lennart van Hulst en bassiste Nina Lijzenga, treedt het live op met toetseniste en gitariste Sofie Ooteman en toetsenist en gitarist Victor Dijkstra. In deze vijfkoppige formatie weet Marathon je al direct bij je lurven te grijpen. Rauw is het zeker ook, maar Marathon heeft ook grunge achtige trekken zoals op het illustere nummer Mosquitoes & Flies waar ook de negentiger jaren grunge in doorklinkt. Het moment waarop Marathon even een rilling van compassie door de zaal heen doet laat gaan, is het moment als Kay aankondigt het nummer Shadow Raised A Star te gaan spelen voor de overleden HOOFS voorman Ramón van Geytenbeek. Richard Lagerweij die één van de aanwezigen is, is ontroerd door het gebaar die Marathon maakt.
‘Spelen’
Moshpit bij slotakkoord
Als Kay nog wat wil vertellen over het nieuwe materiaal wat de band wil laten horen klinkt er vanuit het publiek: ‘Spelen’. Hij besluit om niet te lang erbij stil te staan en inderdaad te gaan spelen. De band trakteert dan al op werk wat nog nergens te horen is geweest dan alleen maar bij de optredens in Paradiso en deze in Haarlem. Bij het volgende nieuwe nummer maakt Kay een kwinkslag. ,,Ik kan er wel over wat gaan vertellen, maar ik krijg te horen dat ik moet ‘SPELEN’”, zegt hij met een glimlach om de mond. Dat Marathon zich ook als vis in het water voelt in Patronaat Haarlem, blijkt wel als het slot nadert en waar een deel van de bezoekers bij het optreden een moshpit inzet. Daar wil Kay wel even getuige van zijn, waarop hij onverschrokken met elektrische gitaar zich in het gewoel stort. Dit optreden van zowel support als HOLOGRAPH en Marathon is een beleving en het is alsof je in de DeLorean van Emmett Brown uit ‘Back To The Future’ bent gestapt om in de zweterige zalen van het Verenigd Koninkrijk eind jaren zeventig en begin jaren tachtig uit te komen. Het is die atmosfeer waarin deze optredens hebben plaatsgevonden.