Former Resident viert Jets met droge humor en indiehooks die blijven plakken
Een optreden waar nonchelance en podiumpraat samenkomen
In de Cinetol in Amsterdam voelt een goed bezochte avond al snel intiem. Op deze dinsdag 17 maart staat de zaal bijna vol voor de releaseshow van Former Resident. Het wordt een optreden waarin nonchalance, podiumpraat en een zaal vol friends, family & fools voor goede indierock samenkomen.
CAH
Soloproject van muzikale duizendpoot
In het voorprogramma staat CAH, een soloproject van muzikale duizendpoot Cas Hieltjes. Hij warmt het publiek op zijn eigen losse manier op. ,,Normaal praat ik altijd heel veel. Nu niet, maar dat past ook wel bij het volgende nummer: Don’t Do the Talking.” Daarmee is de toon meteen gezet voor een avond waarop goede muziek en nonchalance prettig in elkaar overlopen.
Former Resident
Een collectieve ontlading in een zaal vol bekenden
Dan is het tijd voor Former Resident, dat vanavond zijn pas verschenen album Jets komt vieren. Veel omhaal is daar niet voor nodig: ,,Wij zijn Former Resident en hebben vorige week ons album uitgebracht, en dat gaan we vanavond samen met jullie vieren.” Deze show voelt inderdaad niet als een formele releaseshow, maar als een collectieve ontlading in een zaal vol bekenden.
Former Resident komt voort uit New Neighbours, al formuleert zanger Teun Blom het liever iets beeldender: ze zijn ‘helemaal ontpopt als een blije vlinder’. Het vat de show goed samen. Dit is een band die hoorbaar plezier heeft in haar nieuwe vorm. Niet alles klinkt perfect, en juist daardoor werkt het. De charme zit in het gevoel dat hier nog echt iets in beweging is.
Ongedwongen sfeer ook terug te merken in voorbereiding optreden
Het blijft aangenaam los
Tussen de nummers door blijft het aangenaam los. Een nieuw lied heeft bijvoorbeeld nog geen titel, dus wordt het publiek gevraagd of iemand misschien een goed idee heeft. Bij Where Is It Now vertelt de band dat ze dit nummer eigenlijk helemaal niet voor deze avond hebben willen spelen, maar er tijdens het repeteren achter komen dat het ‘toch wel een heel vet nummer is’. Dat spontane karakter komt ook terug in de aankondiging van Tropic Of Cancer: een halve uitleg over een rare titel, een boek over een plek waar je je lekker voelt, de kreeftskeerkring, en zoek het verder zelf maar uit. Die manier van praten past goed bij de muziek, die zich beweegt tussen directheid en iets ontwijkends. En dan is er natuurlijk nog Jets, waarvan wordt verteld dat het straattaal is voor ketamine. Vul het verder zelf maar in. Het nummer wordt akoestisch gespeeld, precies zoals het ook op de plaat staat.
Laatste nummer groeit uit tot langste nummer van de avond
Rafelranden in de muziek wekt nieuwsgierigheid op naar meer
,,We zijn bij het laatste nummer. We willen graag dat iedereen meedoet.” Dat blijkt niet zo moeilijk. Het gaat om een lied dat rust op één repetitieve zin: I’ll Write My Own Song. Wat begint als een simpel meezingmoment, groeit uit tot het langste nummer van de avond, ook omdat iemand op het podium besluit: “Ik vind dit zo leuk, we gaan nog even door!”
In Cinetol bewijst Former Resident vooral dat Jets meer is dan een aardige debuutplaat: het is het geluid van een band met een hoop goede ideeën en de energie om daar echt iets van te maken. De rafelranden zitten er nog op, maar juist dat maakt nieuwsgierig naar wat hierna komt. Former Resident is hard aan de weg aan het timmeren en het voelt als een naam die je de komende tijd vaker gaat tegenkomen.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'spotify'-embed.
cookie-instellingen aanpassen