Dan het culturele aanbod. Muziek staat vooral geprogrammeerd op het Schapenveld en ook in de tuin van Jan Vogel. Deze laaste plek is even zoeken, want je loopt er zo aan voorbij. Het is een heerlijk knus podium waar je in alle rust kan genieten van wat er voor je neus wordt gezet. De twee locaties liggen lekker dichtbij elkaar, wat pendelen goed te doen maakt. Verder zijn er door het dorp heen nog allerlei andere activiteiten geprogrammeerd.
Zo is er een ouderwetse telefooncel met poëzie op aanvraag. Een stukje verderop spreekt een dichter van collectief “proces verhaal” gedichten live in. Hongerige Wolf ligt dichtbij de polder, waar ook een activiteit op gebaseerd is, namelijk de kwelderwandeling. Wel voor de vroege vogels onder ons, al om 10 uur gaat de wandeling van start. Maar dat is helemaal geen probleem op de camping met de huilende kinderen die fungeren als wekker.
In het Ambonezen bosje kan je terecht voor wat yoga. Door de wind in de bomen en vogels is geen meditatieve muziek meer nodig, en is ontspannen goed te doen. Jammer dat er net een theaterstuk even verderop begint in het midden van de sessie waardoor je toch niet helemaal ontspant, tenzij je goed kan filteren.
Naast poëzie, muziek, en theater is ook dans vertegenwoordigd op het festival. 'Frame' is een voorstelling van een duet van danscollectief DansBlok. De voorstelling vindt plaats in de achtertuin van een dorpeling. De voorstelling gaat over ruimte innemen en elkaars grenzen ontdekken en polarisatie, maar je zou er ook een toxische relatie in kunnen zien… of een verhaal over hoe de band tussen twee partijen zich kan ontwikkelen. Gelukkig met een positief einde. Wederom begint er op de helft van de voorstelling de muziekprogrammering, wat het af en toe moeilijk maakt om te blijven in het hier en nu, en niet last te hebben van fomo. De show is namelijk vermakelijk om naar te kijken, maar niet heel bijzonder.
