Fenix Festival 2026: Een ratjetoe van kwaliteit
Voor ieder wat wils tijdens showcase van lokaal talent
Neushoorn stond op 10 april weer in het teken van de Friese muziek. In vier verschillende zalen speelden lokale acts uit alle uitersten van de scene. Friestalige metal, altfolk, hardcore, noem het maar op, of het is in onze provincie te vinden. 3VOOR12/Friesland was uiteraard aanwezig om verslag te doen van het nieuwe talent en de gevestigde namen die zich van hun beste kant lieten zien.
Drôvich
Op het podium van het Neushoorn Café trappen drie figuren in zwarte gewaden en kappen het Fenix Festival af. Gehuld in anonimiteit neemt Drôvich het publiek mee door een duister ritueel. Met figuranten, rekwisieten en kostuums haalt de Friestalige metalband vanavond alles uit de kast. Niet op alle momenten weet Drôvich te overtuigen. De vocalen zijn niet altijd zuiver en de solo’s en progressies neigen soms naar classic rock in plaats van de verwachte en gehoopte authentieke metal, maar de Friezen laten zich ook van hun sterkste kant zien met overtuigende grunts en etherische backings. Drôvich houdt de aandacht goed vast. Het publiek beweegt en blijft nieuwsgierig naar wat de volgende stap in het ritueel is. De set wordt steeds harder tot een levensgrote pop als een soort offer in elkaar wordt geslagen. Een klein shock-effect voor de luisteraars, maar uiteindelijk een meer komisch dan indrukwekkend symbool. De band loopt in een processie af, de duistere act tot het einde volhoudend. (TvdV)
Captain J Wright
Voor Captain J Wright is het een speciale avond. Ze mogen Fenix Festival openen en hebben vandaag hun debuut EP ‘Long Says the Sailor’ uitgebracht. Dit vieren ze door naast hun normale bezetting van vijf man drie vrienden mee te nemen: een toetsenist, trompettist en saxofonist. De band ziet er chique uit en zo klinken ze ook: de cinematische indierockband overtuigd in de Arena van de Neushoorn. De muziek klinkt als die van een soundtrack bij een niet bestaande film, waarbij de band regelmatig muzikale technische verrassingen laat zien. De drummer en bassist spelen enorm strakke grooves, waar de band met zang en instrumentatie overheen danst. De muziek wordt nog leuker door te zien hoeveel plezier de muzikanten hebben in het spelen van hun eigen liedjes. Een van de hoogtepunten van deze set is het nummer ‘Song for a friend’ die opgedragen wordt aan een goede vriend die de band recentelijk heeft verloren. Wat begint als een emotioneel klein nummer met gitaar en zang verandert in een grootse uiting van emotie waar iedereen zich uiteindelijk helemaal los in laat gaan. (PB)
Moonloops
De grote zaal vult zich om het resultaat van een bijzondere samenwerking te aanschouwen. Singer-songwriter Moonloops speelt haar liedjes onder begeleiding van het voltallige Frysk Jeugd Orkest, onder leiding van Douwe Nauta. Arrangementen voor deze gelegenheid zijn gemaakt door Moonloops-bandlid Bo Boer, die zich ook als toetsenist bij het gezelschap voegt. De bedroom-pop nummers krijgen onder symfonische begeleiding een laag magie mee. Tijdens de eerste nummers zijn de zenuwen duidelijk te zien en te horen bij Moonloops, maar de artiest brengt haar werk met een zodanige kwetsbaarheid en eerlijkheid, dat imperfecties niet mogen baten. Vooral als ze zonder bescherming van haar gitaar op het podium staat, creëert ze een comfortabele intimiteit in de zaal. De arrangementen laten ruimte voor alle instrumenten in het orkest en ondersteunen de liedjes perfect. Kleine momenten zijn smaakvol spannender of sfeervol gemaakt, grote momenten pakken juist extra groots uit. Het publiek zweeft de zaal uit na een magische ervaring. (TvdV)
nul5achtung
Nul5achtung is een hip-hop collectief bestaande uit Poelier, Kuo, Hiemstrowski, Haitze, Chrisis, Vintouch & MacSwish. Op het podium staan drie rappers, twee dj’s/producers en een gitarist/zanger. Ze openen met een boombap beat waarbij gitarist Haitze meespeelt met de sample. De rappers wisselen af met hun rijmen, maar doordat de microfoons niet even luid staan komt dit een beetje rommelig over. De groep maakt oldskool hiphop en dit past ook bij de uitstraling die ze op het podium hebben. De rapper Kuo blinkt uit door zijn charisma en de manier waarop hij makkelijk het publiek stuurt, of ze nou dichterbij moeten komen of hun handen in de lucht moeten houden, het werkt allemaal. Wanneer de groep wat intiemere nummers speelt pakken ze twee stoelen waar ze naast elkaar en tegenover elkaar op gaan zitten. Het idee ervan is mooi, maar het zorgt niet helemaal voor de intieme sfeer die ze willen creëren. De beat onder deze nummers geeft veel meer energie, waarbij je verwacht dat ze staand gaan rappen. In het geheel waren er veel mooie dingen aan deze show, maar was het soms iets te rommelig. (PB)
Douwe Dijkstra
Douwe Dijkstra opent zijn show sterk door het publiek een groepsmeditatie te laten doen. Hierbij moet het publiek zich bewust worden van hun lichaam en wat dit allemaal waarneemt. Zo neemt het lichaam bijvoorbeeld niet Dries Roelvink waar, die hier ons derde oog binnen gaat met een twee meter grote Chiquita banaan. Dijkstra zijn show ‘12 DATES, 13 ONGELUKKEN’ is een absurdistische muzikale theatershow over Douwes liefdesleven, waarbij hij regelmatig het ongemak opzoekt, zowel samen met het publiek als met verhalen over zijn eigen ervaring, wat vanavond heel goed aanslaat bij de volle zaal. (PB)
Zergüzeşt
De Arena staat propvol voor misschien wel dé verrassing van de avond: Zergüzeşt. In een vierkoppige formatie presenteert Yusuf Kemal Ozturk zijn experimentele post-rock over de vijf fasen van rouw. De band komt op dystopische wijze met gasmaskers het podium op om 40 minuten lang de zaal te vullen met een combinatie van vervreemdende soundscapes, Radiohead-stijl instrumentals, house-invloeden, Arabische lijnen en sterke poëtische statements. Een meditatief, meeslepend geheel dat smaakt naar meer. (TvdV)
Bigbeefsauce
Rapper Bigbeefsauce uit Dokkum is next up in het café van Neushoorn. De beats van dj/producer Exmore, die hem vergezeld op het podium, bevatten veel 808s en dat zorgt voor een lekkere sound. Bigbeefsauce flows zijn soepel en het lijkt hem makkelijk af te gaan. Hier en daar mist hij wat van zijn lines, maar dit vult hij aan met voldoende energie, waardoor het niet opvalt. Het publiek gaat goed op de show: er wordt veel gesprongen en gedanst, en hierdoor gaat Bigbeefsauce zelf ook steeds beter performen. Hij doet nog een paar nummers met rapper Hassenpflug, die hij nog even bedankt voor de eerste keer dat hij met hem in Neushoorn mocht optreden, wat inmiddels zes jaar geleden is. Aan het einde van de set gooit Exmore er nog even een hardere beat in, met een lichte moshpit tot gevolg. Een fijne afsluiter van een prima optreden. (PB)
Louis Pedro
Louis Pedro maakt harde trap met vleugjes humor in zijn teksten. In zijn teksten zitten veel referenties naar zijn jeugd, maar ook naar bijvoorbeeld basketbal. Dit maakt zijn teksten extra tof als je alle referenties oppikt. Ik pik de referenties niet allemaal op, maar wordt absoluut prima vermaakt tijdens deze show. Louis Pedro rapt laidback, maar de trapbeats zorgen ervoor dat het publiek los gaat en meespringt op zijn songs. Al helemaal als Louis op het podium zelf het goede voorbeeld geeft. Tracks ‘Batistuta/Weah’ en’ Gannoe van Plastic’ zijn hoogtepunten van deze set. Louis speelt veel tracks van zijn laatste album ‘Ik mis die tijd’, waar sommige nummers al woord voor woord mee worden gerapt door het publiek. (PB)
Seewolf
Bij Fenix ga je van het ene uiterste naar het andere: van experimenteel tot vertrouwd. Bij Seewolf weet je waar je aan toe bent. De band verrast niet vanavond, maar het optreden is zoals gewoonlijk goed en muzikaal sterk. De cinematische, atmosferische indie-rock is een welkome afwisseling van alle drukte in het pand en op de podia. De rustgevende performance zet het publiek met beide benen weer op de klei. Men kan met hernieuwde energie de rest van de avond aan gaan. (TvdV)
Abdomen
Abdomen opent de show met een dosis lawaai om u tegen te zeggen. De band trekt meteen een muur van geluid op die rauw en boos aanvoelt. Het trio maakt verrassende, experimentele muzikale keuzes, zoals onorthodoxe ritmes, bijzondere effecten en uitzonderlijke songstructuren, en zet hier soms ook een drumcomputer in. Abdomen wijkt hiermee af van het gebruikelijke grunge- en garagepunk-pad en blijft het optreden hiermee interessant houden. De band doet met deze keiharde en energieke set de muren van de Kleine Zaal van Neushoorn behoorlijk trillen, met regelmatige moshpits tot gevolg. (PB)
Immen
Ruimte 148 is omgebouwd tot huiskamer. Staand en zittend publiek hangt aan de lippen van zangeres Immen. Versterkt door Thijs Kuijken op toetsen, gitaar en aanvullende vocalen, speelt Immen introspectieve indie folk in het Fries en Engels. Een flinke bak reverb en andere effecten creëren een intieme, dromerige sfeer. De vocalen van Immen versterken het dromerige gevoel, en zijn, vooral laag, bijzonder mooi en authentiek van toon. De Friestalige liedjes geven het gevoel dat je naar iets luistert wat eigenlijk niet voor je oren is bedoeld, maar rechtstreeks uit een dagboek komt. (TvdV)
ASBEST
De band Asbest lijkt bijna op een overdreven stereotype van een bluesrockband ala Normaal. Twee gitaristen met lang haar en een groep jongens die zonder shirt even de feesttent kapot gaan spelen. Aan dit stereotype wordt helemaal voldaan, maar op de beste manier mogelijk. Frontman Jannes heeft een dosis charisma, waarmee hij het publiek snel meekrijgt en een sterke en passende stem voor de muziek die ze maken. Het publiek gaat al snel mee en schreeuwt waar mogelijk ‘Asbest, Das best!’. Ze hebben de zusjes Pander mee als achtergrondzangeressen mee en met zijn zessen maken ze er een feestje van. Liedjes over shag, bier en seks en de band laat het lijken alsof ze al heel wat jaren meedraaien in het circuit. Zo overtuigend is de set vanavond, en als het publiek dan ook constant blijft dansen, moshen en meezingen, blijkt Asbest een van de hoogtepunten van de avond. (PB)
Deafened to Death
Als het nog niet duidelijk was dat Fenix Festival een showcase is van Fries talent uit alle secties van de lokale muziekscene, wordt dit het bij Deafened to Death wel. De lokale hardcoremetalband krijgt de Arena-massa direct in beweging, al blijft het gros aan de zijkanten staan headbangen om niet met gevaar voor eigen leven in de pits terecht te komen. Het mag hard bij Deafened to Death en daar vormt de band zelf het perfecte voorbeeld van. Ze geven alles op het podium en zetten daardoor een overtuigende, super strakke show neer waarbij het bewegen of wegwezen is. (TvdV)
Kinou
In het drukke blokkenschema van Fenix Festival is het nagenoeg onmogelijk om alles te zien, maar gelukkig kunnen we nog net een stukje meekrijgen van de afsluiter van de huiskamer boven. Kinou is het alt-folk-project van Marije de Vries, inmiddels uitgegroeid tot een vierkoppige formatie met bas, drums en zelfs een cellist. Warme klanken vullen een intieme setting en overtuigen direct. Dit is een band om in de gaten te houden en later eens met volle aandacht te bezoeken. (TvdV)
Straatorgel
Het duo Straatorgel speelt als laatste in de grote zaal van de Neushoorn. Het dj/producer duo is populair geworden door filmpjes op Tiktok en Instagram waarmee ze bekende hits van artiesten als Lil Kleine als Nederlandse accordeonmuziek laten klinken, vaak voorzien van een dikke housebeat. Ze draaien vanavond ook veel van deze bijzondere mash-ups, in combinatie met andere hits, zoals de Leeuwarder classic 'Genot'. Hoewel er publiek aan het dansen is, voelt deze act een beetje misplaatst op het festival. Op een festival dat Fries talent wil showcasen voelt een dj duo die vooral andermans hits covert niet helemaal op zijn plek. Straatorgel is goed in het vermaken van de zaal en zorgt ervoor dat het publiek lekker danst, maar er zijn ook genoeg mensen die raar opkijken van deze act in het programma vanavond. (PB)
Plunder
Plunder mag het avondprogramma van Fenix afsluiten in Het Café. Deze zevenkoppige partyfolk band draait volledig om het bouwen van een feestje, en dit doen ze uitstekend. De combinatie van verschillende muziekstijlen en instrumenten laat het publiek nog een laatste keer dansen voordat de dj’s het festival overnemen. Ze zingen liedjes over drank en verliefdheid en hebben zichtbaar plezier in optreden en muziek maken. Bijna alle bandleden hebben een microfoon en zingen uit volle borst mee met de humoristische teksten, waar het aanwezige publiek blijkbaar ook genoeg van kent. De band straalt energie en vreugde uit op het podium, wat gemakkelijk overslaat op het publiek. Plunder is daarmee een uitstekende afsluiter van het avondprogramma en aanjager van het nachtprogramma. (PB)
