Een duik in de platenkast van: Jan-Roelof Bathoorn
“Oude muziek blijft een onuitputtelijke bron van inspiratie.”
Jan-Roelof Bathoorn maakt het liefst Oost- en Zuid-Europese traditionele muziek. De accordeonist en zanger treedt op onder zijn eigen naam, en met de band Anamesa. Geïntrigeerd vertelt hij over met welke muziek hij opgroeide, wat zijn favoriete plaat is van een Groningse artiest, en over de inhoud van zijn platenkast. “Er zijn zoveel prachtige melodieën en opzwepende ritmes in die oude muziek, dat blijft een onuitputtelijke bron van inspiratie."
Met welke muziek ben je opgegroeid?
Dubliners
“Vroeger kreeg ik muziekles van de oude stempel. Ik leerde een internationaal accordeonrepertoire. Denk hierbij aan tango, musette, Duitse walsen, Amsterdams. Dit lijkt op het repertoire dat mijn opa speelde vanaf de jaren dertig."
"Als tiener raakte ik meer geïnteresseerd in nieuwere folkmuziek zoals de Dubliners, Goran Bregovic, en de Amsterdam Klezmer Band. Toen Balkan Beats populair werd kon je in Simplon dansen op Balkan-dj's, dat was cool!”
Jan-Roelof Bathoorn
Met zijn accordeon laat Jan-Roelof Bathoorn het beste van de Europese traditionele muziek horen. Op zijn folk songs vol melancholische expressie zingt hij onder andere over onmogelijke liefde, de drang om te dwalen, en feesten die drie dagen duren.
De band Anamesa wordt gevormd door Jan-Roelof Bathoorn (zang en accordion), Leonieke Toering (zang, fluit, klarinet en gitaar), en Jelte Fossen (zang, snaarinstrumenten en percussie). De muziek van de band Anamesa is het beste te typeren als folk en gypsy; wereldmuziek in een mediterrane sfeer, gemaakt met traditionele instrumenten.
De levendige Balkanese balladen van Anamesa zijn geschikt om op te dansen. De band geeft concerten en speelt op bruiloften en festivals. Jan-Roelof Bathoorn trad voorheen op in meerdere bands, waaronder Shoe Eating Rabbits, Shitfaced Mermaids en Radio Esperanto.
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Wat is je favoriete album van een Groningse artiest?
“Time Thief van Joost Dijkema. Zo mooi wat Joost doet. Hij weet veel van muziek, speelt virtuoos, en brengt emotionele diepgang in wat hij schrijft. Prachtig.”
Welke artiest komt het meeste voor in je platenkast?
Lankum
“Ik denk dat ik van een willekeurige artiest hooguit twee platen heb. Ik verzamel niet echt muziek van een bepaalde artiest. Ik heb wel veel platen van oude Griekse muzikanten, zoals Vasilis Tsitsanis en Yannis Papaioannou. Maar goed, één artiest. Lankum, een band uit Ierland. Ik koop al hun platen, alleen de nieuwste heb ik nog niet."
"Ze komen uit de folk, maar als je ‘Ierse folk’ zegt is dit niet echt waar je aan zou denken. Qua verhalen zitten ze aan de duistere kant. En ze rekken nummers enorm uit, met een prachtige textuur en precisie.”
Accepteer de 'social' cookies voor deze 'youtube'-embed.
cookie-instellingen aanpassen
Wat is je grote favoriet op dit moment?
“Dat is m'n laatste vondst in de Mamamini bij mij in de buurt. Mijn laatste plaat is meestal mijn favoriet, haha. Het is Boogie 'n' Zydeco van Clifton Chenier, een accordeonist die ongeveer in z'n eentje het hele genre van de zydeco aangezwengeld heeft."
"Zydeco is swingende cajunmuziek met stuwende drums en baspartijen, waarin Franstalige teksten, creoolse ritmes en Europese melodieën samenkomen. De plaat had wat krasjes, dus het was een gokje. Maar hij speelt zonder haperen en is heel tof. Blij dat ik hem toch gekocht heb!”
Een duik in de platenkast van: Simon Venema
Op aandragen van Suze Commandeur benaderden we Simon Venema voor een interview over zijn platenkast. Simon is de bassist van de instrumentale heavy progband Hackberry. In mei verscheen het tweede album van de band: Breathing Space. Bij Construction Records; een nieuw label dat zich specialiseert in progressieve rock en metal. Behalve bij Hackberry is Simon sinds 2019 ook bassist in de alternative rock-metalband Jini. Met deze band brengt hij dit jaar onder eigen beheer een eerste album uit. Simon moet toegeven dat hij maar drie platen heeft; twee van Hackberry en één van The First Wolf; de voormalige band van Suze. Toch ontstond er een leuk gesprek over zijn luistervoorkeuren.
Raven tot je een ons weegt
Bij de Graanfabriek trillen de ruiten van enkel glas om twee uur ’s middags al haast uit de kozijnen door de klappende muziek die de eerste dj op het KopjeK Festival laat horen. Het is mooi weer; de zon schijnt over de kade aan de Finse Haven, waarlangs overal houten bankjes zijn neergezet. Het festival heeft minder charme dan het uitverkochte Krepelwald, dat vorig jaar plaats vond aan het idyllische Zilvermeer en een engelachtig publiek aantrok. Maar ook vandaag wordt er fanatiek gedanst, en dat is toch het bewijs dat de Groningse dancemuziekliefhebbers het fijn vinden om met deze rave het festivalseizoen af te sluiten.
De toekomstplannen van Blanks: "Ik wil wereldhits maken.”
De opener van Hullabaloo zaterdag 2 september was ‘onze’ Groningse superster, Blanks. Na zijn show op het Mayhem-podium spraken we hem over hoe het voelde om op zo’n groot podium in zijn eigen stad te staan, blikten we terug op zijn tour door de Verenigde Staten en keken we vooruit naar de (nabije) toekomst.