Dubbele single van Sylvester Sambros

(Hoofdfoto: Be Maud Maud-Elise Jannink)

© Studio Contrast, Jessica Jansen Be Maud Maud-Elise Jannink

Dubbelsingle ‘Shell Shock’ en ‘Wolves’ kennen een verhaal

Tweeluik

Eerst is de vraag waarom hij een dubbelsingle uitbrengt. ,,Shell Shock en Wolves komen samen uit, onder hetzelfde artwork. Denk aan een B-side, alleen staat dit nummer er juist vóór in plaats van erna. Je zou het een soort Z-side kunnen noemen, voorafgaand aan de A-side, om er maar een naam aan te geven. Shell Shock is de proloog, Wolves is de kern”, zegt Sylvester met een twinkeling in de ogen.

De uitleg over het hoe en waarom gaat nog even verder. ,,Waar Shell Shock over gaat: het is de staat van overprikkeling en verwarring waaruit Wolves weer ontstaat. De tekst is een stortvloed van korte, hakkende woorden”, zegt Sylvester. Bij dat laatste moet je volgens hem denken aan termen zoals ‘television’, ‘money hoarder’ en ‘stress disorder’ en dat is een hoofd dat overloopt onder de druk van deze tijd. ,,De verteller raakt zichzelf kwijt wat je terug kunt horen in ‘who am I? get me out’ en zoekt een uitweg, tot het omslaat in een soort overgave en veerkracht: alles wat je tegenkomt maakt je uiteindelijk sterker, ‘kill the pressure’”, zegt Sylvester

Dat is precies de bodem waarop volgens Sylvester Wolves begint en waar de strijd tussen de twee stemmen over ego en identiteit losbarst. ,,Muzikaal zit de verbinding in het staccato: de gestotterde ritmiek van Shell Shock keert terug in de staccato gitaren van Wolves, waardoor de twee naadloos in elkaar overlopen”, zegt Sylvester. Het is een tweeluik.

© Be Maud Maud-Elise Jannink

Ego en identiteit

Spanning tussen twee uitersten is weerspiegeling van de innerlijke strijd

Daar zit ook het contrast. ,,Wolves gaat over ego en identiteit, en over de verschillende stemmen die je in jezelf kunt horen. In de kern staan twee stemmen tegenover elkaar: een optimistische en een meer fatalistische. Dat hoor je terug in de productie: aan de linkerkant een crunchy stem, aan de rechterkant zachtere stemmen met reverb die af en toe met het hoofdpersonage meezingen. De verteller zoekt een moreel midden tussen die twee. Daarbij raakt het nummer aan het complotdenken van deze tijd, en aan hoe makkelijk mensen daarin over het randje vallen”, vertelt Sylvester.

Sterke contrasten is de basis van deze dubbelsingle. ,,Volle, stevige partijen op gitaar en drums wisselen af met ingetogen passages die de ruimte opzoeken, waardoor het nu eens bombastisch en dan weer verstillend klinkt. Die spanning tussen de twee uitersten weerspiegelt de innerlijke strijd uit de tekst. Een staccato in de gitaarpartijen loopt als rode draad door Shell Shock en Wolves en smeedt de twee aan elkaar”, zegt Sylvester.

Zo klinkt in het refrein „from the shades they will see, you will fade and so will we”, een beeld van vergankelijkheid en van een wereld die telkens door dezelfde cyclus draait. In de bridge keert „no one’s left to see what we did” terug: over onzichtbaar werk voor iets wat groter is dan jezelf.

Als je de nummers ook letterlijk achter elkaar zet dan krijg je een muzikaal epos van ruim tien minuten. Vooral dan heeft de dubbelsingle die je dan in zijn geheel hoort en haast symfonisch muziekstuk. Dat gebeurt bij weinig muziekstukken, maar in deze tijd is dat dapper.