Onder laaghangend licht kijkt Droom Dit de Hall of Fame indringend aan, begint heel klein met 'De Grens Tussen Ons' en laat niet meer los. Als frontpersoon Sam de Laat ons niet meeneemt in zijn meeslepende teksten, beweegt hij sierlijk en bezeten door de muziek over het podium. Het is een goede mix tussen oud en nieuw materiaal. Zo kan Droom Dit soms verdwijnen in de donkerte van het podium, maar ook onverwachts en boeiend terugkomen.
Slechts een man of vijftig is gekomen voor de tweede leg van Droom Dit's tour, maar dat doet de band vrij weinig. Knap is de zachte meerstemmigheid die perfect past tussen de knallende drums. Hoe intens dit zestal speelt blijkt al bij de opener, als een snaar van gitarist Kees Huiting knapt en een drumstatief omvalt, maar de band kan er alleen maar om lachen. “Dit zijn nou de kinderziektes die je er in een eerste tour uit wil werken” klinkt het.
Voor ‘Huidhonger’ ruilt toetsenist Seth Suverijn-de Leeuw het keyboard in voor de microfoon. De intensiteit die De Laat met zich meebrengt wordt ingewisseld voor een zacht, ritmisch en bijna sprookjesachtig geluid. Het nummer neemt ons mee in het gevoel van intimiteit, de wens ernaar en de pijn die daarmee gepaard kan gaan. Honger naar meer Suverijn-de Leeuw hebben we, maar zij gaat na dit nummer weer op serene wijze op in het geheel. Tijdens 'Canada' voelen we dan mee met de pijn van liefde en (niet) ouder worden op de rand tussen spoken word en muziek. Met een langzaam opbouwende beat, hoge synthmelodieën en fel licht wordt het nummer op- en weer afgebouwd. Typisch Droom Dit: spanning opbouwen, deze dan keihard weer laten varen en het publiek in één zucht mee voeren.
Niets menselijks is Droom Dit vreemd. Met zowel tekst, beweging als geluid weten ze de emotionele nummers niet alleen voor te dragen, maar ook echt over te brengen. “We hebben niet heel veel dansbare nummers, maar dit is er een dus ik wil graag alle heupjes los voor het volgende nummer.” Zo wordt 'Laatste Traan' ingeluid, maar gedanst en bewogen wordt er al heel de avond. Tijdens de toegift spelen ze ook hun eerste uitgebrachte single ‘Zwijg de Rest’; een coming out song die bijzonder resoneert met het publiek en de meest gemoedelijke moshpit in beweging krijgt. Droom Dit speelt zweeft tussen spoken word, performance art en muziek. Het is authentiek, intens en steengoed. Deze eerste tourshow belooft een good omen, niet alleen voor de rest van de tour, maar ook voor de sprankelende toekomst die Droom Dit nog tegemoet gaat.
