dEUS regeert op bloedhete zaterdag van Vestrock 2026
Belgische grootheden stelen de show terwijl nieuwe namen indruk maken
De zaterdag van Vestrock 2026 voelt nog warmer aan dan de toch al tropische openingsdag. De zon brandt onverbiddelijk op het festivalterrein en de schaduwplekken zijn schaars. Toch laat niemand zich daardoor tegenhouden. Integendeel. Het terrein stroomt al vroeg vol en de tweede festivaldag brengt opnieuw een reeks sterke optredens, met dEUS als grote publiekstrekker van de avond.
Bleech 9:3 opent de zaterdag op de NEXUS Stage en knalt er direct vol in. De Ieren persen alle frustratie, woede en energie uit hun nummers en laten geen seconde ruimte voor vrijblijvendheid. Scherpe melodieën botsen op zware gitaren en zorgen voor een intens optreden dat voortdurend onder spanning staat. Intenser dan dit wordt het nauwelijks. Een beter begin van de festivaldag is moeilijk denkbaar.
MAGAZINES
Magazines laten op de MAIN Stage horen dat de transformatie van PEER naar een nieuwe band meer is dan een naamsverandering. De herkenbare Arctic Monkeys-invloeden van vroeger hebben plaatsgemaakt voor een ruwer en steviger geluid. De songs worden strak gespeeld en komen zonder omwegen binnen.
Daarnaast zet de band ook hun rol als ambassadeur van de stichting No Music, No Glory in de kijker. Dat initiatief legt liveconcerten vast in 360 graden, zodat kankerpatiënten deze met een VR-bril kunnen beleven.
Swim School levert op de NEXUS Stage een bijzonder sterke set af. De Schotse band klinkt live overtuigend en weet moeiteloos spanning op te bouwen. Frontvrouw Alice Johnson trekt niet alleen muzikaal de aandacht, maar is ook een opvallende verschijning op het podium.
Ondertussen zorgt de repeterende bas regelmatig voor een bijna hypnotiserend effect, alsof het publiek langzaam in een lichte trance wordt gezogen.
The Slow Readers Club brengt een uitgesproken Joy Division-achtige new wave-sfeer naar de MAIN Stage. De donkere synths, melancholische zanglijnen en strakke ritmes voelen eerder thuis op een regenachtige avond in Manchester dan onder een stralende festivalzon.
Toch werkt het verrassend goed. De band blijft dicht bij zichzelf en levert een solide set af die vooral leeft van sfeer en subtiliteit.
STONE
STONE bewijst opnieuw waarom de band zo'n sterke live-reputatie heeft opgebouwd. Frontman Fin Power steelt moeiteloos de show terwijl hij op zijn kenmerkende, bijna nerveuze manier over het hele podium danst.
Zelfs wanneer zijn microfoon het tijdelijk begeeft, lijkt hem dat nauwelijks te deren. Hij blijft bewegen, springen en het publiek opjutten, terwijl de rest van de band de ene na de andere punkexplosie afvuurt.
Native James zorgt op de KAPEL Stage voor een van de meest explosieve optredens van de dag. In het begin kan hij het niet laten om het publiek lachend te wijzen op hun tamme reactie, maar dat verandert snel.
Na enkele nummers ontploft de tent en gaat de menigte volledig mee in zijn mix van metal, grime en pure energie. Native James geniet zichtbaar van de respons en lijkt halverwege zijn optreden al te solliciteren naar een uitnodiging voor volgend jaar.
dEUS
Een boze blik naar de geluidstechnicus, een snauw naar een roadie. Tom Barman is weer op dreef. Toch kan er af en toe ook een glimlach richting het publiek vanaf. De perfectionist lijkt er vanavond zin in te hebben.
dEUS trekt veel Belgische fans naar de MAIN Stage en speelt een set die tegelijk indrukwekkend en enigszins ongrijpbaar aanvoelt. Tom Barman en zijn band creëren moeiteloos een mysterieuze sfeer, maar bewaren daarbij ook een zekere afstand tot het publiek.
Vanavond staat de set in het teken van de eerste twee albums van de band; ‘Worst Case Scenario’ (1994) en ‘In a Bar, Under the Sea’ (1996). Geen ‘Instant Street’ dus vanavond, en ook geen Stef-Kamil Carlens op gitaar. Maar wel met de nieuwe aanwinst Simen Følstad Nilsen, die al in de eerste nummers bewijst dat hij een waardige opvolger is van Mauro.
Klassiekers volgen elkaar in hoog tempo op en tonen waarom dEUS nog altijd een van de belangrijkste Belgische bands van de afgelopen decennia is. Muzikaal staat het als een huis. Elk detail klopt, elke overgang zit goed.
Toch voelt het optreden soms meer als een kunstwerk dat bewonderd mag worden dan als een feestje waar iedereen deel van uitmaakt. Maar wanneer 'Suds & Soda' voorbijkomt, verdwijnt die afstand grotendeels en krijgt de MAIN Stage eindelijk de ontlading waar het de hele dag naar op zoek lijkt.
Met een ijzersterke set sluit dEUS een verzengend hete zaterdag af. Vestrock bewijst opnieuw dat het niet alleen grote namen programmeert, maar ook een scherp oog heeft voor de volgende generatie festivalfavorieten. Daarmee staat de teller na twee dagen al opvallend hoog.
