Death By Audio nam hun debuutalbum hier in de zaal op. Precies een jaar later zijn ze terug: live. Samen met Nebenschau en Catch The Breeze lonkt een mooi avondje shoegaze. Bij de garderobe grapt de man die de jassen aanneemt: ‘Je mag straks alleen naar je schoenen kijken.’ Alle bands vanavond worden omringd door pedalboards met enorme aantallen aan elkaar verbonden effectpedalen. Als volleerde tapdansers tikken ze met hun schoenen schakelaars aan, uit of iets ertussenin, om een meeslepende wall of sound te creëren. Oordoppen in. Blik op oneindig.
Opwarmen
Nebenschau uit Zwolle opent met hun Slowdive-achtige invulling van het genre. De aanwezige shoegaze-veteranen zullen zich even in de arm knijpen bij het idee dat een band uit Zwolle - en straks een band uit Denemarken - de support doet voor de hoofdact. Waar is de tijd gebleven dat je, met veel gedoe, en zonder internet op de één of andere manier een relevant programma bij elkaar moest sprokkelen? Kon je überhaupt nagaan of het ook ergens naar klonk? Nebenschau klinkt in ieder geval als een klok, en doorstaat de ondankbare taak van het spelen voor een nog halflege zaal zonder morren. Met zichtbaar plezier zelfs, wat altijd helpt.
Opfrissen
Catch The Breeze pakt de Kroepoekfabriek volledig in met iets dat klinkt als Future Islands, maar dan hygge. Het is bijna té lichtvoetig, ware het niet dat de zanger tussen de nummers door zo innemend is. De vergelijking met Future Islands wordt compleet - en op schaal - wanneer hij bij het laatste nummer zijn telefoon pakt om te filmen, en die taak vervolgens aan iemand in het publiek overlaat. Dat publiek was al ruim vóór het einde helemaal overtuigd.
Opzwepen
Als een van de bandleden aantreedt in een shirt met ‘Written and directed by Stanley Kubrick’, en de ander met ‘MORE REVERB’ erop, kun je al uittekenen wat je gaat horen. Desondanks is de sfeer melig: dit is duidelijk een thuiswedstrijd. ‘We beginnen met Aftermath’ is niet eens als grap bedoeld en toch landt 'ie. Net één keer te veel benadrukken dat de lp een tientje kost, levert de zanger tussen elk nummer door dezelfde vraag op: ‘Wat kost die lp nou zei je?’ Het is bijna alsof Catch The Breeze zoveel luchtigheid in de zaal heeft gepompt, dat het voor de Vlaardingers onmogelijk is geworden de gewenste sfeer neer te zetten. Laat het maar aan Death By Audio over om die sfeer alsnog om te buigen. Lang duurt het niet voordat er vooraan mensen staan te headbangen. Zelfs helemaal achterin de zaal gaat de volledige aandacht naar de band. Men staat zelfs op de tenen om het gade te slaan.
