De platenkast van… Renceau
“Toen ik begon met plaatjes verzamelen, begon mijn liefde voor elektronische muziek zich ook al te ontwikkelen”
Onlangs ging 3voor12 langs bij Renco de Vries, in de muziekscene beter bekend als Renceau, om samen met hem te grasduinen door zijn platenkast. Als DJ is hij de rijzende ster van het firmament en kan hij rekenen op support van artiesten als Ben Hemsley, Luuk van Dijk, Michel de Hey en Paige Tomlinson en wordt zijn muziek gedraaid in locaties als Amnesia Ibiza, The Warehouse Project en Thuishaven. Maar wat draait hij thuis in Leeuwarden? Wij zochten het uit.
De eerste plaat
“Ja!” roept Renco enthousiast. “Mijn eerste album was op cd, die heb ik nog wel in de kast liggen:Californicationvan de Red Hot Chili Peppers. Die heb ik inmiddels natuurlijk ook op vinyl, die mag niet ontbreken. Mijn eerste lp wasThe Best of – The Spinners, met onder andere James Brown. House komt natuurlijk voort uit soul, funk en disco, en ik heb ook een grote liefde voor disco. Toen ik begon met plaatjes verzamelen, begon mijn liefde voor elektronische muziek zich ook al te ontwikkelen. Ik luister die twee platen eigenlijk niet echt meer. Die van The Spinners heb ik destijds op de gok gekocht, en dat was het begin van het verzamelen. Daarna werd het wel obsessief.”
“In het begin kocht ik vooral albums die ik al kende. Maar omdat ik toen ook al produceerde, veranderde dat snel. Het linkergedeelte van deze kast luister ik eigenlijk niet meer; dat zijn echt platen die ik kocht om te samplen en voor mijn producties. Daardoor kocht ik zowel dingen die ik kende als dingen die ik nog niet kende. Op een gegeven moment ben ik bij Deeptrax gaan werken, en dan koop je eigenlijk alles wat je leuk vindt. Als je aan het werk bent, bepaal je wat er aan staat. En als je dan iets hoort wat je nog niet kent, maar wat wel je aandacht trekt, dan koop je het. Omdat ik in die tijd nog veel aan het ontdekken was wat mijn smaak was, zowel qua produceren als dj-en, zette ik in de zaak veel verschillende dingen op en kocht ik heel veel.
Altijd goed
“Oeh, dat is wel een moeilijke vraag. Ik gebruik platen ook om DJ-sets mee te draaien, dus iets wat ik thuis luister, gebruik ik niet per se in een DJ-set. Voor mezelf, qua luisteren, is Pulsar EP van The Cool Quest heel belangrijk. Die plaat heeft veel voor me betekend. Ik heb deze heel veel geluisterd met een vriend, in een periode waarin we het allebei niet zo makkelijk hadden. Dan hadden we altijd die plaat om samen naar te luisteren.”
“En qua draaien…” Renco pakt een indrukwekkende platentas, netjes gesorteerd met kartonnetjes. “Dit is wat ik de afgelopen tijd meeneem naar optredens. Ik deel het een beetje in: wat draai ik aan het begin, wat in het midden, en wat aan het einde. Je bouwt een sfeer op, dus je hebt platen in verschillende sferen nodig. Soms stop ik ook meerdere platen in één hoes, die dan samen een soort hoofdstuk vormen binnen mijn set. Een ‘kan altijd’-plaat… ja, er zijn er wel een paar die zich daar altijd voor lenen. Even denken…”
“Ja, dit is er wel één.” Hij haalt een plaat tevoorschijn. “Dit is een white label van Big Ang, een vrouwelijke producer uit Engeland. In de zero’s was deze track best groot:Kali Weed. Het vette aan haar platen is dat ze een beetje onontdekt voelen, maar de mensen die het kennen, herkennen het meteen. Je moet echt in die wereld zitten. Dit hoor je niet op de radio, dit hoor je in de scene, en daar wordt het ook gewaardeerd.”
In andere scenes zijn white labels ongebruikelijk, maar omdat EP’s in de housescene niet veel mogen kosten, komen ze daar wel vaak voor. Het is zelfs een beetje de standaard voor DIY labels. Ik heb er dus ook best veel. Het liefst heb je natuurlijk een versie met artwork, maar deze is nooit met artwork uitgebracht. Dit is ook geen plaat om rustig bij te zitten, deze moet echt het circuit in en gedraaid worden. Echt voor de clubs. Ik draai hem niet altijd, maar wel heel graag.”
Deze moet iedereen luisteren
“Ik denk dat dat toch een album wordt,” zegt Renco lachend. “Ik kan natuurlijk nu mijn eigen plaat gaan promoten… Maar dit is wel een goede kanshebber:The Greatest Hits van Tatsuro Yamashita. Dat is een compilatie die ik heb gekregen van een Japanse vriend. Hij heeft hem voor me meegenomen uit Japan, want hier vind je dit niet zo snel.”
“Als westerse luisteraar, bij gebrek aan een betere omschrijving, klinkt het een beetje als wat je hoort in Mario Kart. Het is heel vrolijk, funky en supergoed gecomponeerd. Echt heel goed. Als ik thuis ben met mijn vriendin, of als we aan het gamen zijn, zet ik hem ook vaak op. Om zoiets te kunnen maken, moet je wel echt next level zijn.
Meest recente plaat?
“Ja, dat is mijn eigen plaat. Hij is net uit, ik heb hem ook echt net van het label binnen gekregen, dus dit is eigenlijk een primeurtje.”
“Het meeste werk gebeurt in de dance al voordat een plaat uitkomt. De hype opbouwen is het belangrijkst. Grote artiesten draaien hem al, nog voordat hij officieel uit is. Ik heb support gehad van onder andere Chris Stussy. Dat is echt een van de grootste dj’s binnen mijn niche in Nederland. Dat is natuurlijk supervet, en een eer.”
“Ik zit nu bij mijn favoriete label. ec2a, een Engels label uit Bristol. Vanuit GO! (project gericht op internationalisering, onderdeel van noordelijk samenwerkingsverband NOORD - red.) ben ik daar naar toe geweest en toen zag ik ook de kans om de labelbaas daar op te zoeken. Uiteindelijk heb ik daar met hem in de studio gezeten. We hebben samen een set opgenomen en ik heb daar echt de tijd gehad om met hem te werken. Binnenkort komt hij ook naar Leeuwarden. Dan hebben we ineens een wereldartiest in de stad. Ik heb een residency bij FIXY in Groningen, dus daar neem ik hem dan mee naartoe.”
“Ik ben vooral blij dat de plaat er eindelijk is. Het heeft best lang geduurd. Je zoekt toch naar de juiste balans: lang genoeg hype opbouwen, maar mensen niet té lang laten wachten. De track zelf was in drie uur gemaakt, maar je weet van tevoren nooit welke plaat het goed gaat doen bij dj’s. Op een gegeven moment merk je dat een track begint te lopen, en dan ga je schuiven met de releasedatum.”
“We hebben er uiteindelijk een half jaar de tijd voor genomen. In die tijd wordt de plaat wel al gedraaid, maar is hij nog niet beschikbaar voor het grote publiek. Er zit echt een hele cultuur achter unreleased muziek. Kijk, ik kan het wel even laten zien…” Renco pakt zijn telefoon. “Dit is op de maandag van ADE, in Sloterdijk. Mensen zijn dan al vijf dagen aan het feesten. Dit is mijn track, en niemand kende hem nog.”
Op het filmpje is een feestende menigte te zien die compleet los gaat op zijn muziek. “Mensen zien zo’n clip en denken: “Wat is dit?!” Dan ga je viraal. Mensen willen de track hebben, dus ga je hem doorsturen. Dit andere filmpje is van een feest in Thailand, met achtduizend bezoekers. Dat is echt bizar. En nu is het alweer tijd om aan de volgende plaat te werken. Het is een bijzondere wereld.”
Favoriete Friese artiest?
“Er zijn er genoeg! Laatst heb ik nog gedraaid op een feestje op het industrieterrein, georganiseerd door een beginnend collectief dat FIVE8 heet. Dat zijn jonge gasten die feesten organiseren, bijvoorbeeld met oud en nieuw in de bioscoop. Dat was echt zo’n feest waar iedereen naar binnen probeerde te komen. Ze hebben ook een pop-up club genaamd Tweeëntwintig. Ik ben zelf niet meer zo’n feestbeest, ik ben nu vooral aan het optreden en in de studio te vinden, maar ik vind het heel vet om weer een nieuwe rave beweging te zien ontstaan die een beetje beweegt op het randje van wat wel en niet legaal is. Dat grijze gebied. Het is heel tof om het weer te zien opbloeien in Leeuwarden.”
“Met het verdwijnen van De Groene Ster zijn we als dj’s best veel kwijtgeraakt. Daarom vind ik het belangrijk dat er weer dingen ontstaan in de stad. Het is fijn om iets vanuit Leeuwarden te kunnen doen, zonder dat je over vijf jaar weg hoeft.”
“Van Dixhoorn en Tom Sikkema zijn twee jonge jongens die gewoon echt van plaatjes draaien houden. Wat bijzonder is aan hen, is hoe nonchalant ze zijn. Ze ogen een beetje als ‘huis-tuin-en-keuken’- dj’s, maar als ze draaien, gaat echt de hele tent plat. Elke keer weer. Dan denk ik: ik kan net zo goed stoppen.” Renco gaat verder. “Ik zit op internationale labels en vlieg het hele land door, maar zij draaien vooral in Leeuwarden. En toch, als ik ze hoor draaien, denk ik: dit is zó goed! Hun smaak is zo sterk, je vraagt je echt af waar ze het vandaan halen. En Tom Sikkema is ook nog eens een waanzinnige producer. Ik hoop echt dat hij dit doorzet en aan de weg gaat timmeren, dingen doen.”