De catharsis van GLASHART

"Ik was al een tijdje bezig met aan mezelf werken. Daar haalde ik al wat inspiratie vandaan voor liedjes die wat meer voor mijzelf waren.", vertelt Robin. "Daarbij kwam covid en een forse break-up, waardoor ik best wel diep in dat verdriet zat." Wat uit deze periode kwam voelde voor Brock als iets dat dicht bij hemzelf stond. Alle vrienden aan wie de muzikant de muziek liet horen beaamden dat. Om die reden bleef Brock deze muziek maken en toen er op een gegeven moment twintig songs waren, wist de zanger zeker dat hij er iets mee wilde doen. "Ik voelde de urgentie om er iets mee te doen."

Robin vertelt dat hij een aantal jaar behoorlijk diep heeft gezeten. "Dat begon al voor covid, maar ik ben echt depressief geweest." Doordat de zanger met deze depressie aan de slag moest, openden zich nieuwe manieren om emoties te kanaliseren. "De kwetsbare kant kwam er nu opeens veel meer uit. Bij eerdere muziek heb ik dat altijd veel meer vermeden, die muziek was meestal heel blij of energiek." Volgens de muzikant kon hij door een gestructureerdere levensstijl beter plek geven aan de emoties die hij voelt en deze ook beter omzetten in muziek. "Eigenlijk begon het al toen ik vroeger op televisie kwam.", alds Brock. De zanger speelde in 2013 een belangrijke rol als dirigent bij het programma Golden Oldies van BNN. Hierin begeleidde hij een koor van ouderen die moderne muziek zongen naar een concert in Carré. "Je moest de hele tijd aanstaan en naar buiten toe zenden. In de wereld van performen draait alles om hoe je overkomt op anderen. Als dat vanuit een basis komt van onzekerheid, kan je je daar heel geïsoleerd voelen. Er is geen ruimte voor negatieve dingen, alleen voor positiviteit." Met GLASHART draait Brock deze situatie juist om. "De muziek komt voort uit de echte gevoelens, daarna krijgt het pas echt gestalte."

© Joost Le Feber

“In de wereld van performen draait alles om hoe je overkomt op anderen."

© Joost Le Feber

© Joost Le Feber

Lichtshows

Robin speelt met het idee van wat de identiteit van GLASHART is. "In zekere zin is de naam van de act het vehikel waarvandaan we gaan uitbouwen." De naam GLASHART is een opvallende en in zekere zin kan dit ook misleidend zijn, gezien het een Nederlands woord is en de muziek in het Engels wordt gezongen. "Dat hoor ik wel vaker.", zegt de zanger als we hem daarmee confronteren. "Maar de naam voelde goed. Ik heb echt getwijfeld of ik niet toch een Engelse naam moest nemen voor de band en ik kan me voorstellen dat het vragen oproept. Maar het antwoord op die vraag is: Nee, het is Engelstalig." De symboliek van het woord GLASHART vond Brock interessant. Het belichaamde goed de inhoud van de muziek en strookte zodoende perfect met het beeld dat de muzikant voor ogen had. "Het brengt een beeld op van iets transparants en breekbaars. Een beetje als 'Heart of Glass' van Blondie."

Nu is daar de eerste single 'This Taste', geschreven in samenwerking met The Great Communicators-gitarist Alexander van den Kleyenberg. Wat is hiermee de bedoeling; komen er liveshows of staat dat nog niet op het programma? "Ik wil altijd optreden.", zegt Robin enthousiast. "Maar ik merk wel dat ik steeds meer wil optreden onder mijn eigen voorwaarden. Dat is niet hautain bedoeld, maar ik heb wel een specifieke visie bij dit project." Hierom wil de muzikant dat het geheel op zijn manier vorm wordt gegeven. "Ik wil dat er ruimte is voor een vleugje theater. Mooi licht en dergelijke. Als ik artiesten als Eefje de Visser zie, denk ik: dat vind ik heel vet, dat wil ik ook." De liveshows wil de zanger met een band te doen. Die band is er ook al, maar wie er in spelen houdt Brock liever nog even geheim.

© Joost Le Feber